Πέμπτη

Μάθημα έξω από την τάξη..


Η διδασκαλία δεν είναι ανάγκη να γίνεται μέσα στην τάξη μόνο..Τα παιδιά έχουν ανάγκη από εικόνες,παραστάσεις και με σύμμαχο τη φαντασία μπορούν να ταξιδέψουν στο χτες περνώντας τα σύνορα του χρόνου..Τα μαθήματά μας τελειώνουν..Ιστορία βρισκόμαστε στο τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και η πόλη μας είναι μια από τις πόλεις του Βυζαντίου που κατακτήθηκε λίγο μετά την άλωση της Πόλης.Φυσική είμαστε στο ΦΩΣ ,κοινωνική και πολιτική αγωγή συζητάμε για τις υπηρεσίες,κλπ γλώσσα βρισκόμαστε στην περιγραφή..Ήταν ευκαιρία και το τολμήσαμε να συνδυαστούν όλα αυτά σε μια περιήγηση στην πόλη..
Ξεκινήσαμε κατά τις 9:30 από το σχολείο..Η Έφη Αντωνιάδου ,η υπεύθυνη των καινοτόμων προγραμμάτων στην Διεύθυνση Ημαθίας μας περίμενε στο αρχοντικό Σαράφογλου -που ευελπιστούμε να γίνει λαογραφικό μουσείο,στολίδι για την πόλη μας-και μας ξενάγησε ..Μας μίλησε για το αρχοντικό,για τους χώρους για την ιστορία του  και μετά?Μετά ξεκίνησε το ταξίδι..Εκεί στα σκαλοπάτια μέσα από το ιστορικό βιβλίο "Έγκλημα στο Τσιζ Χαμάμ"που παρά τον τίτλο του δεν είναι τα στοιχεία ενός εγκλήματος που κυριαρχούν αλλά περιέχει πολλές και εκατοντάδες πληροφορίες για την πόλη,(η πλοκή του διαδραματίζεται στα στενά της περίπου στο 1870) ξεκίνησε το παρελθόν να ξετυλίγεται μπροστά μας..Τα παιδιά σιωπηλά ακούν..Λίγες σειρές από το βιβλίο και τα περισσότερα να φωνάζουν"διαβάστε και άλλο κυρία..Είναι ωραίο κυρία..Υπέροχο..Γιατί  η πόλη έχασε την ομορφιά της ,το παραδοσιακό της χρώμα" ? Η μία ερώτηση να πέφτει μετά την άλλη...Και μεις (εγώ και η Ολυμπία η δασκάλα του Ε3 να απαντάμε σε κάθε απορία τους..Η περιήγηση τελείωσε εκεί και μετά η πόρτα έκλεισε βαριά πίσω μας..Από την ηρεμία και την απόλυτη χαλάρωση ,στη φασαρία ,στη βαβούρα της πόλης..
Από εκεί περάσαμε τα λουτρά και κατευθυνθήκαμε στο  φρούριο και στο στενό δρομάκι (μονοπάτι) της βασίλισσας Βεργίνας της Παλαιολογίνας και από εκεί κατεβήκαμε στον Τριπόταμο.Αμέσως μετά το γεφυράκι,βρεθήκαμε  στο Αρχοντικό Αναστασίου  που κάποτε ήταν το σπίτι του ραβίνου και τώρα πια στεγάζει τα αρχεία του κράτους.Ζητήσαμε να μας ενημερώσουν και η  αρχειοθέτρια της υπηρεσίας η κ.Τζαβέλα Ελένη περιήγησε τα παιδιά στο χώρο των αρχείων ανά  ομάδες και τους ενημέρωσε για την ταξινόμηση και τη σημασία των αρχείων στην ιστορία ενός τόπου.Εκεί στον περίβολο ζήτησα από τα παιδιά κάποια στιγμή να σταματήσουν να μιλάνε μεταξύ τους και να αφουγκραστούν τους ήχους..Μαγεύτηκαν..Το ποτάμι,το θρόισμα των φύλων,το τραγούδι των τζιτζικιών ξεχώρισαν ..¨Δεν ακούμε τα αυτοκίνητα κυρία"ψέλλισε μια μαθήτρια..Και είχε δίκιο..το ποτάμι σκέπαζε κάθε ξένο ήχο που δεν ταίριαζε στο χώρο..
 Συνεχίσαμε το ταξίδι μας..Ανεβήκαμε στο μικρό χώρο μπροστά στη συναγωγή..Εκεί άρχισε άλλο ένα ταξίδι στο χτες..Μιλήσαμε για τις κλειστές συνοικίες της πόλης,για τα στενά δρομάκια,για τα μονοπάτια που κατέβαιναν στην πόλη,για τους Ισραηλίτες της περιοχής,για το πως ο Μητροπολίτης Βέροιας διέσωσε τα κειμήλια της Συναγωγής όταν του τα παρέδωσε .Τη συναγωγή δεν την είχαμε στο πρόγραμμα και όταν ήρθαν και μας ενημέρωσαν ότι θα έιναι για λίγο ανοιχτή(δεν ανοίγει παρα μόνο με συνεννόηση και συνήθως για επισκέπτες απότο Ισραήλ)εγώ προσωπικά χάρηκα για΄τι τα παιδιά θα έιχαν κερδίσει μια εικόνα ακόμα..Του να βλέπεις από κοντά και όχι μόνο από φωτογραφίες ,τους ναούς και τους χώρους λατρείας άλλων θρησκειών..Δεν είναι και έυκολο αυτό..Ο κύριος Μπακόλας ,που είναι ο φύλακας της συναγωγής μας μίλησε για το κτίριο και την ιστορία του,για τις ιστορικές γιορτές αλλά και για τη μοναδική θρηδλευτική γορτή που έχουν το ΓΙΟΜ ΚΙΠΟΥΡ  και εξήγησε στα παιδιά που σταματάει ο Ιουδαϊσμός και πως ξεκίνησε ο Χριστιανισμός..Τα παιδιά είδαν από κοντά την ισραηλίτικη γραφή και φυσικά την αναπαράσταση του ναού του Σολομώντος που κοσμεί την Συναγωγή ..Έμειναν κατενθουσιασμένα και ευχαρίστησαν για την ξενάγηση και την ιστορία που έμαθαν αφήνοντας μάλιστα ευχαριστήριο και στο βιβλίο που έχουν στην πόρτα για τους επισκέπτες..

Η περιήγηση στην πόλη είχε και άλλες επισκέψεις και φυσικά ακόμα περισσότερα στοιχεία να μελετήσουμε να συζητήσουμε,αλλά τα παιδιά δεν άντεχαν άλλο..Ήδη είχαμε κλείσει 3 ώρες περπάτημα..Έτσι πήγαμε στο κέντρο που βρίσκεται δίπλα στο ποτάμι,"ΝΕΑ ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΑ"παρήγγειλαν πορτοκαλάδες και σοκολάτες και ζήτησα να ζωγραφίσουν στα μπλοκ που είχαν φέρει  μαζί τους, να ζωγραφίζουν όσα τους έκαναν εντύπωση..Όταν κάποια στιγμή τους ρώτησα τι μαθήματα κάναμε σήμερα μέσα στη βόλτα μας ,οι φωνές αντήχησαν στις όχθες. του Τριπόταμου..."Ιστορία,αρχιτεκτονική,μαθηματικά ,Λογοτεχνία,εικαστικά,κοινωνική και πολιτική αγωγή,θρησκευτικά κυρία "φώναζαν..
Ξεκινήσαμε  για  επιστροφή  στο σχολείο..Εκείνα χαρούμενα τιτιβίζοντας στο δρόμο και φωνάζοντας "κυρία να το ξανακάνουμε..Είναι τέλειο το μάθημα χωρίς βιβλίο με τόσες εικόνες που είδαμε "και εγώ να  χαμογελάω γιατί απλά πέτυχε αυτό που ήθελα και ευχόμουν..Είδαν την πόλη τους με άλλα μάτια μέσα από την ιστορία της,και κατάλαβαν ότι μια βόλτα πραγματικά μπορεί να συνδυαστεί με ξενάγηση και έτσι να μετατραπεί σε μάθημα χωρίς βιβλίο..Αρκεί να προσέχουν ,να ακούν, να αφουγκράζονται.. Η βόλτα μας δεν τελείωσε ακόμα..Άλλη μια μέρα θα χρειαστούμε και ελπίζω να είμαστε για άλλη μια φορά τυχεροί να ανοίξουν πόρτες που είναι κλειστές γιατί πίσω από αυτές κρύβεται η επαφή με το παρελθόν..

Τετάρτη

Η ΑΥΡΙΑΝΗ "ΒΟΛΤΑ" ΜΑΣ ΣΤΗ ΒΕΡΟΙΑ

Αύριο τα 2 τμήματα της Ε τάξης θα κάνουν "βόλτα" στα στενά της πόλης στα πλαίσια του προγράμματος "ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΗΜΑΘΙΑΣ"..Η τοπική ιστορία θα ξεδιπλωθεί μπροστά στα μάτια των παιδιών μέσα απο διηγήσεις και ιστορίες που διαδραματίζονται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας,και στα μετέπειτα χρόνια μετά την απελευθέρωση..Θα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε περιοχές  που έχουμε δει σε φωτογραφίες και που χάθηκαν στο πέρασμα των χρόνων ,θα αφουγκραστούμε τις φωνές των παδιών σε παλιές γειτονιές,θα σκεφτούμε τη ζωή μέσα στα μισογκρεμισμένα σπίτια που στο παρελθόν στέγαζαν την ιστορία μιας οικογένειας,θα ψάξουμε σχέσεις,θα ονειρευτούμε αυτό που ονειρεύονταν τα παιδιά τότε για το μέλλον τους....Θα ψάξουμε σημάδια του παρελθόντος σημάδια της δικής  μας ύπαρξης σε αυτή την πόλη...ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ και ταξίδι στο χτες..Μια βόλτα στο χτες που χάθηκε ...
  Τα παιδά θα ψάξουν το ανθρωπογενές περιβάλλον γύρω τους,θα ανακαλύψουν μικρούς θησαυρούς,θα ζωγραφίσουν,θα αφουγκραστούν ,θα σκεφτούν θα ονειρευτούν.Ένα διαφορετικό μάθημα που θα τα ενθουσιάσει..΄Ενα μάθημα χωρίς τσάντες με ένα μπλοκ ζωγραφικής στο χέρι και μπογιές να αποτυπώσουν το χτες με τα δικά τους μάτια ,και ένα τετράδιο για να κρατήσουν σημειώσεις..΄Ενα μάθημα διαφορετικό..Μην ξεχνάτε.ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ 1000 ΛΈΞΕΙΣ και τα παιδιά αύριο θα δουν μια πόλη διαφορετική από αυτή που ξέρουν....

Δευτέρα

Για όσους θέλουν να μάθουν κάτι παραπάνω για τη γνωστική εξελικτική θεωρία της ανάπτυξης των παιδιών

Επειδή πολλά λέγονται για τα παιδιά θα πρέπει όλοι μας ,γονείς,δάσκαλοι ,καθηγητές να γνωρίζουμε την γνωστική εξελικτική θεωρία της ανάπτυξης των παιδιών που θεμελίωσε ο Piaget και που πάνω σε αυτή έχουν βασιστεί πολλές θεωρίες μάθησης..Βρήκα αυτό το σχετικό  Ppt και σας το παρουσιάζω..Καλή ανάγνωση και ελπίζω να σας βοηθήσει να κατανοήσετε καλύτερα την εξελικτική θεωρία της ανάπτυξης και τα στάδια που περνούν τα παιδιά....

Κυριακή

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΠΟΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ.(αξίζει να το διαβάσετε..Αφορά εκπαιδευτικούς αλλά και γονείς)

Για τη χρονιά 2012-2013 είχαμε 3 προγράμματα να υλοποιήσουμε..Ένα Πολιτιστικό πρόγραμμα που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της ταινίας μας ¨εχω δικαίωμα" ένα περιβαλλοντικό "Μονοπάτια και δρόμοι της Ημαθίας"για το κεντρικό οδικό δίκτυο της περιοχής και ένα αγωγής υγείας με τίτλο"Συναισθήματα στον ...κύκλο"¨..Το ένα πρόγραμμα  το οποίο ήταν καθαρά με τους μαθητές της τάξης μου τελείωσε επιτυχώς (με την ταινία μας) τα άλλα 2 τα οποία εκπονούνται από το δικό μου τμήμα αλλά και τους μαθητές /τριες της Ολυμπίας  Μητροπούλου οδεύουν προς το τέλος τους..Ποιο από τα δύο μας δυσκόλεψε περισσότερο? Το "Συναισθήματα στον... κύκλο"όχι για το φόρτο της εργασίας που απαιτούσε ή των δραστηριοτήτων αλλά εξαιτίας της φύσης του προγράμματος.."Δεν είναι εύκολο να μαθαίνεις να ανοίγεσαι στον άλλο" έλεγαν τα παιδιά.Και πράγματι η συναισθηματική νοημοσύνη είναι ένα στάδιο που δεν μπορεί να κατακτηθεί εύκολα και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς το πως θα βοηθήσουμε τα παιδιά. .
.Δεν θα κάνω την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ του προγράμματος τώρα ,αυτό θα γίνει στο τέλος ,όταν παρουσιαστεί.Αλλά μπορώ να σας πω μερικές παρατηρήσεις και συμπεράσματα που  θα πρέπει να αξιολογήσετε εσείς σαν γονείς και εμείς σαν δάσκαλοι.
Τα συμπεράσματα αφορούν γενικά τα παιδιά αλλά εμείς σαν εκπαιδευτικοί δουλέψαμε και ατομικά χωρίς να το καταλαβαίνουν τα ίδια..Εδώ βέβαια φαίνεται και η ευελιξία χειρισμού μιας κατάστασης που πραγματικά δεν περιμέναμε να έχει τόση έκταση.

 ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ αυτή τη στιγμή τις παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα ούτε θα πω πως το χειριστήκαμε..Εκείνο όμως που θα ζητήσω έιναι να ΑΚΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ   ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ..Και να θυμάστε ότι τα παιδιά δεν θέλουν μόνο συμβουλάτορες..ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΜΕ ,Θέλουν σε κάποιους πρώτα να ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ..Η ευελιξία του πως θα κινηθούμε μετά εμείς οι ενήλικες(γονείς ή εκπαιδευτικοί είναι άλλο κεφάλαιο)
                   
 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
  •  Όταν ξεκινήσαμε το πρόγραμμα  δεν γνώριζαν  ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.Οταν τους "βάζαμε" σε μια κατάσταση περιορίζονταν μόνο στις λέξεις.ΧΑΡΑ,ΦΟΒΟΣ ΛΥΠΗ  ,ΜΙΣΟΣ,ΑΓΑΠΗ..Ναι μεν ήταν  τα βασικά(τα 4 καθώς το μίσος δεν εντάσσεται στα βασικά συναισθήματα)αλλά έπρεπε να μάθουν να αναγνωρίζουν και τα υπόλοιπα πχ το ενδιαφέρον, την ευγνωμοσύνη, την περηφάνια κλπ.
  • Συμμετείχαν όλα και αυτό ήταν κάτι που μας χαροποίησε ιδιαίτερα σε όλες τις δραστηριότητες και ήταν δεκτικά σε κάθε τι που κάναμε στο πρόγραμμα.
  •  Τα παιδιά απέφευγαν  να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους(ειδικά στην αρχή του προγράμματος)  Όταν κάτι τους ενοχλούσε απλά έβγαινε με  θυμό ακόμα και αν είχαν άδικο..Επαναλάμβαναν διαρκώς πως αν παραδεχθούν το λάθος θα φανούν  αδύναμα και μετά θα τους κορόιδευαν οι άλλοι οπότε έπρεπε να προστατευτούν ...φωνάζοντας(?)
  • .Το άνοιγμα του ενός προς τον άλλο ήταν ακόμα πιο δύσκολο και επίπονο ..Ενώ υπήρχαν θέματα ακόμα και μεταξύ φίλων, αυτά τα προσπερνούσαν χωρίς να εμβαθύνουν(συζήτηση) γιατί "δεν ήθελαν να τους χάσουν από φίλους"  και ποτέ δεν είχαν εκφράσει- μέχρι τη στιγμή του προγράμματος με ήπιο τόνο που να οδηγεί σε συζήτηση- τις αντιδράσεις τους για κάποιο ζήτημα.
  • Πολλά παιδιά ένιωθαν θύματα ή σωτήρες ..Το θέμα είναι ότι τα "θύματα"ήξεραν ότι οι άλλοι τους επιβάλλονται και ότι ο τρόπος είναι ανάρμοστος (με τη λεκτική βία ,το τσαμπουκά ,τη στάση του σώματος ή με τη δυναμικότητά τους )ενώ πολλοί Σωτήρες θεωρούσαν ότι είναι απαραίτητοι στα "θύματα" γιατί οι ίδιοι δεν μπορούσαν να πάρουν μια απόφαση οπότε προκειμένου να κινδυνέψει ένα παιχνίδι να καθυστερήσει ή μια εργασία να εκπονηθεί από την αναποφασιστικότητα τους αναλάμβαναν οι ίδιοι να δώσουν ρόλους.(εδώ εντοπίστηκαν και άλλοι παράγοντες που οδήγησαν σε αυτό που εγώ θα ονομάσω"μανούβρες¨").
  • Ήταν πιο εύκολο πολλές φορές για τα  παιδιά να εστιάζουν στα αρνητικά σημεία ενός μαθητή  και να εκφράζουν για αυτό τα συναισθήματά τους και πιο δύσκολο να ΕΚΦΡΆΖΟΥΝ τα θετικά του και να τον αποδέχονται για αυτό.
  • Κατά τη διάρκεια του προγράμματος που πολλές φορές δεν ήταν μόνο μέσα στο πρόγραμμα της ευέλικτης αλλά εντασσόταν και στο ευρύτερο διδακτικό πρόγραμμα,τα παιδιά έκαναν χρήση του κύκλου (προσφωνούσαν "τώρα μιλάμε στον κύκλο"που σημαίνει  "ό.τι λέμε δεν βγαίνει προς τα έξω αλλά και ό,τι πούμε δεν θα προκαλέσει θυμό αλλά θα ναι θέμα συζήτησης" προσπαθώντας να εκφράσουν θετικά ή αρνητικά συναισθήματα για κάτι που είχε συμβεί μέσα στην τάξη και αυτό βγήκε πολλές φορές σε καλό όλων .
  • .Επαναλάμβαναν πολλές φορές το ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση μιας στάσης θετικής ΄ή αρνητικής απέναντι σε κάποιο ζήτημα.
  • .Πολλά παιδιά εξέφρασαν συναισθήματα που είχαν σχέση με το να είναι" πρώτοι σε όλα"..(κυρίως εξέφραζαν  φόβο απόρριψης από τους ίδιους τους γονείς αλλά και από τους δασκάλους τους  αν δεν καταφέρουν κάτι αλλά και άγχος για το τι θα γίνει στο μέλλον αν δεν είναι αυτό που "οι γονείς μου ονειρεύονται  ότι θα γίνω")
  • ..Πολλά από τα συναισθήματα των παιδιών ήταν ίδια με τα συναισθήματα των μεγάλων απέναντι στην οικονομική και κοινωνική κρίση..Αγωνία,αμφιβολίες για το μέλλον,αρνητισμός,φόβος για το τι μέλλει γενέσθαι.
Εν κατακλείδι..
  • Τα παιδιά μας κρύβουν πολλά  συναισθήματα και για το ίδιο πράγμα μπορεί να νιώθουν θετικά τη μία και αρνητικά την επόμενη φορά που θα επαναληφθεί παρόμοια κατάσταση.
  • ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ τα συναισθήματα τους. 
  • Για τα παιδιά μας κάθε κατάσταση που βιώνουν  προκαλεί  συναισθήματα.Αυτό   είναι ψυχοφθόρο για τα ίδια καθώς δεν ξέρουν πως πρέπει να τα χειριστούν και πώς να τα εκφράσουν..
  • Νιώθουν πολλά συναισθήματα  ταυτόχρονα για την ίδια κατάσταση και αυτό τα μπερδεύει,τα διαλύει συναισθηματικά..
Σαν ενήλικες λοιπόν πρέπει να τα βοηθήσουμε.Να τα βοηθήσουμε να μας ανοιχτούν ώστε να τα καθοδηγήσουμε στο ποιο είναι σημαντικό ζήτημα ποιο είναι ασήμαντο και πώς πρέπει να λειτουργούν..Το να μην τα ακούμε ,να θεωρούμε ότι "είναι μικρά και δεν ξέρουν" είναι το μεγαλύτερο ίσως λάθος που κάνουμε γιατί τα παιδιά μας ζουν μαζί μαςΘα τελειώσω με κάτι που διάβασα πολύ πρόσφατα..."Τα παιδιά μας είναι ο καλός και ο κακός εαυτός μας..Από εμάς εξαρτάται ποιον θα φέρουμε στην επιφάνεια".

Πέμπτη

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Η Πόλη λίγο πριν το τέλος ηταν σε δεινή κατάσταση και η προσπάθεια του Κωνσταντίνου ήταν να αντιμετωπίσει τους εχθρούς(Οθωμανούς με τον Μωάμεθ) είτε με έναν γάμο είτεπροσπαθώντας να πάρει βοήθεια από τη Δύση.Ο ίδιος, αν και ανθενωτικός ,για να μπορέσει να σώσει την πόλη κάνει "συλλείτουργο" στην Αγία Σοφία με τους καθολικούς.Ο Μωάμεθ ξεκινάει την πολιορκία με 600 πλοία και 150000 στρατιώτες..Οι δυνάμεις του Βυζαντίου, 6000 στρατιώτες όλοι και όλοι ,ήταν σε οικτρή κατάσταση..Στο μόνο που ήλπιζε πια ο Κωνσταντίνος ήταν τα τριπλά τείχη της Πόλης που είχε χτίσει ο Θεοδόσιος με μήκος 6.608 μέτρα και με ύψος από 7 έως 27 μέτρα.Ο Μωάμεθ στρατολογεί χιλιάδες Χριστιανούς.Ανάμεσά τους ο Ουρδανός που έφτιαξε ένα τεράστιο κανόνι.Την πομπάρδα με μήκος 9 μέτρα..Η πρώτη μάλιστα ανατινάχτηκε και ξαναετοιμάστηκε..Μάλιστα όταν έριχνε ,η τρύπα που άνοιγε ήταν 200 μέτρα σε διάμετρο.Το πρώτο χτύπημα έγινε στο φρούριο του τείχους Ρουμελί Χισάρ..Οι υπερασπιστές της πόλης ήταν 1 βυζαντινος προς 15 το λιγότερο Οθωμανούς.. Στις 29 Μαϊου 1453 "η Πόλις εάλω"..

ΤΑ ΖΩΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Κάποιες φορές λέμε ότι "το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει" αλλά φέτος θα πω ότι "οι μαθητές μου κάνουν ό,τι κάνω"..Το να ασχολείται ένα παιδί με εργασίες χωρίς να του έχεις πει τίποτα και να περνάει την ώρα του παίζοντας με διάφορα θέματα τα οποία κάνει και ppt ,ε τότε λες ότι κατάφερες να το κάνεις να αγαπήσει το ..ψαξιμο και τη γνώση..Μιά από τις μαθήτριες που ασχολείται με αυτό είναι και η Κατερίνα Παυλ.που συνεχώς με εκπλήσσει φέρνοντάς μου εργασίες της και μάλιστα πολύ προσεγμένες..Απολαύστε την νέα της εργασία για τα ζώα της Ελλάδας..Μακάρι όλα τα παιδιά να χρησιμοποιούν σαν εργαλείο μάθησης το internet..

Η ΑΚΜΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Τετάρτη

Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ FUKANG ΗΛΙΚΙΑΣ 4,5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΤΩΝ


O μετεωρίτης Fukang, που εκτιμάται ότι είναι 4,5 δισεκ. ετών, όσο και η ίδια η Γη, ανακαλύφθηκε, το 2000, κοντά στην ομώνυμη πόλη, στην επαρχία Xinjiang της Κίνας! Είναι Παλλασίτης, ένας τύπος λιθοσιδηρομετεωρίτη, με λαμπερούς χρυσίζοντες κρυστάλλους ολιβίνη μέσα σε μία κυψελοειδή σιδηρονικελιούχο μάζα! Οι κρύσταλλοι αυτοί ποικίλουν σε ότι αφορά το σχήμα, από κυκλικοί ως γωνιώδεις, πολλοί από αυτούς είναι θρυμματισμένοι και έχουν μέγεθος που κυμαίνεται από 5 χλστ. έως πολλά εκατοστά. Ο μετεωρίτης ανακαλύφθηκε εντελώς τυχαία από έναν οδοιπόρο, που ξεκουραζόταν συχνά στον γιγαντιαίο βράχο, αναρωτώμενος πάντα τι ήταν αυτοί οι εντυπωσιακοί κρύσταλλοι. Τελικά, απέσπασε με ένα σφυρί ένα κομμάτι και το έστειλε στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να επιβεβαιωθεί τελικά από τους ειδικούς ότι επρόκειτο για μετεωρίτη! Το εύρημα ζύγιζε αρχικά πάνω από έναν τόνο και ήταν τόσο εντυπωσιακό, που όλοι ήθελαν από ένα κομμάτι. Από τότε που ανακαλύφθηκε μέχρι σήμερα έχουν αποσπαστεί από τον αρχικό όγκο αμέτρητα δείγματα, που πουλήθηκαν σε δημοπρασίες ή δόθηκαν σε διάφορα μέρη του κόσμου.

 πηγη:Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή

Κυριακή

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ 19 ΜΑΙΟΥ..ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ

Δεν θα κάνω μια ξεχωριστή ανάρτηση,δεν θα κάνω άρθρο αυτή τη φορά..Απλά θα βάλω μερικά αποσπάσματα από μαρτυρίες μέσα από  την εργασία που εκπονήσαμε εγώ και οι μαθητές μου πέρσι και αυτή θα είναι και η ομιλία μου αύριο στο σχολείο..Γιατί "μνήμη"  για μας τους Πόντιους αλλά και όλους τους πρόσφυγες , είναι όσα έζησαν οι δικοί μας από τη στιγμή της Εθνικής Εκκαθάρισης που επέβαλε ο  Κεμάλ Αττατουρκ  μέχρι τη στιγμή που η ζωή τους μπήκε σε μια σειρά στις περιοχές που επέλεξαν να ζήσουν και σαν τρίτη και τέταρτη γενιά Ποντίων κρατάμε  τις ρίζες μας και θέλουμε να μάθουν τα παιδιά μας την ιστορία τους..Θα βρείτε την ιστορία των ξεριζωμένων Ελλήνων (Ποντίων,Μικρασιατών ,Θρακιωτών) από την ώρα του διωγμού  μέχρι την στιγμή που η ζωή τους μπαίνει σε μια υποτυπώδη σειρά στην Ελλάδα στην 130 σελίδων  εργασία μας  "Η ιστορία της Βέροιας και των κατοίκων της "..


.................................................................................
                                      Η  "ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΣ"..
                                        .....................................................................

"Τον Δεκέμβριο του 1916 εκπονήθηκε από τους Τούρκους στρατηγούς Εμβέρ και Ταλαάτ σχέδιο εξόντωσης του άμαχου ελληνικού πληθυσμού του Πόντου που προέβλεπε: «Άμεση εξόντωση μόνον των ανδρών των πόλεων από 16-60 ετών και γενική εξορία όλων των ανδρών και γυναικόπαιδων των χωριών στα ενδότερα της Ανατολής με πρόγραμμα σφαγής και εξόντωσης». Το πρόγραμμα ξεκίνησε 15μέρες αργότερα από την περιοχή της Πάφρας και της Σαμψούντας."
                                         ...................................................................


"Οι διωγμοί εκδηλώθηκαν αρχικά με τη μορφή σποραδικών κρουσμάτων βίας, καταστροφών, απελάσεων και εκτοπισμών.Πολύ γρήγορα όμως έγιναν συστηματικοί, πιο οργανωμένοι και εκτεταμένοι και στρέφονταν τόσο κατά των Ελλήνων όσο και κατά των Αρμενίων. Εμπνευστής και εγκέφαλος αυτής της επιχείρησης της γενοκτονίας ήταν ο Μεχμέτ Ταλαάτ, υπουργός των Εσωτερικών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Καλούσε  τις αρχές να μη δείχνουν κανένα έλεος και εξαπολύθηκαν οι διωγμοί κατά των «ανεπιθύμητων».
                                     ........................................................

"Σύμφωνα με μια έκθεση της Ελληνικής Πρεσβείας, με ημερομηνία τον Ιούνιο του 1915 είναι γραμμένα τα εξής: «Οι εκτοπιζόμενοι από τα χωριά τους δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν μαζί τους ούτε τα απολύτως αναγκαία. Γυμνοί και ξυπόλητοι, χωρίς τροφή και νερό, δερνόμενοι και υβριζόμενοι, όσοι δεν εφονεύοντο οδηγούντο στα όρη από τους δημίους τους. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς πέθαιναν κατά την πορεία από τα βασανιστήρια. Το τέρμα του ταξιδιού δεν σήμαινε και τέρμα των δεινών τους, γιατί οι βάρβαροι κάτοικοι των χωριών, τους παρελάμβαναν για να τους καταφέρουν το τελειωτικό πλήγμα …»
                                   ..................................................................


" H συνομιλία των πρωτεργατών της ποντιακής γενοκτονίας ήταν σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με τον Tούρκο ιστοριογράφο Sener Cemal, η ακόλουθη:  
Mουσταφά Kεμάλ: «Bλέπω ότι ήσουν φιλόπατρις από τα νεανικά σου χρόνια. Ακολουθείς ακόμη και τώρα τα ιδανικά που έθεσες από τότε. Πρέπει να παλέψουμε μέχρι να απελευθερωθεί η χώρα και να μη μείνει ούτε ένας εσωτερικός ή εξωτερικός εχθρός. Θα υπερασπιστείς τα χωριά και τις πόλεις της Mαύρης Θάλασσας. H συμμορία σου από μια ανοργάνωτη και ανεκπαίδευτη δύναμη θα γίνει ένα τάγμα. Διοικητής του τάγματος αυτού θα είσαι εσύ. Θα σου δώσουμε νέους και θρασείς αξιωματικούς. Mε  την πάροδο του χρόνου και μόλις θα έχουμε ενδείξεις ότι παρανομούν θα τους καθαρίσουμε όλους».
 Tοπάλ Oσμάν: «Mην ανησυχείτε καθόλου Πασά μου! Θα προσφέρω τέτοιο «θυμίαμα» στους Ρωμιούς του Πόντου, που θα πνιγούν σαν τις σφήκες στις σπηλιές». Έκτοτε ο Τοπάλ Οσμάν άρχισε μεθοδικά να ξεκαθαρίζει το τοπίο, θωρείται ότι αυτός και το σύνταγμα του είναι υπεύθυνοι για τις περισσότερες σφαγές στην περιοχή του κεντρικού και του δυτικού Πόντου, με ιθύνοντα νου, για τη δεύτερη φάση της εγκληματικής του δράσης, τον Μουσταφά Κεμάλ.
Ο μουσταφά Κεμάλ αναδεικνύοντας τον Τοπάλ Οσμάν γενικό αντιπρόσωπό του στην παραλιακή ζώνη του Πόντου με απεριόριστο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους Πόντιους έγινε ο ηθικός αυτουργός των απερίγραπτων εγκλημάτων του συνεργάτη του..Επιπλέον ο Οσμάν Αγάς έστελνε στον Κεμάλ ολόκληρα φορτία νομίσματα και χρυσαφικά που έπαιρνε λεηλατώντας τα σπίτια πλουσίων Ελλήνων.
Οι Πόντιοι αντάρτες ζητούν ενίσχυση από την ελληνική κυβέρνηση. Οι εκκλήσεις τους όμως για στρατιωτική βοήθεια μένουν αναπάντητες από την ελληνική κυβέρνηση.
Δυστυχώς το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να κατανοήσει την δυναμική που έχει ο ποντιακός αγώνας. Καμία βοήθεια δεν αποστέλλεται στους Ελληνες.Οι αντάρτες βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης."
                                       ................................................
                                            ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΤΟΓΑΝ ΑΓΑΝΛΙ ΤΟΥΡΚΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟ 2007 ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ.


«…και εγώ κατάγομαι από τον Πόντο – μια πολύ μεγάλη περιοχή. Όταν ήμουν παιδί και νέος δεν ήξερα ότι πριν από λίγο καιρό ζούσαν στην περιοχή αυτή και Έλληνες! Και ο υπόλοιπος πληθυσμός αποκαλούσε τα ελληνικά ή τέλος πάντων τα ποντιακά, που ακόμα και σήμερα μιλιούνται σε αρκετά μέρη, «η άλλη γλώσσα». Δυσκολεύτηκα πολύ ώσπου να διαπιστώσω ότι αυτή η «άλλη γλώσσα» ήταν ελληνικά. Γιατί πολλούς τους εξισλάμισαν, τους έκαναν τεχνητούς Τούρκους, και σήμερα βέβαια είναι Τούρκοι πολίτες. Οι ίδιοι φοβούνται πολύ, παρά το γεγονός ότι σήμερα είναι Μωαμεθανοί. Όμως δεν είναι λίγοι ανάμεσά τους που στην καθημερινότητά τους μιλάνε ελληνικά/ποντιακά. Αργότερα έμαθα από έναν ειδικό ότι υπάρχουν πολλά χωριά των οποίων οι κάτοικοι ομολογούν πως είναι Χριστιανοί. Εγώ, και άλλοι πολλοί, πιστεύαμε μέχρι τώρα πως είναι Μωαμεθανοί. Και για να επανέλθω αν ανοίξει κανείς τη Συνθήκη του Διεθνούς Δικαίου των Λαών θα διαβάσει τον ορισμό της γενοκτονίας: Όταν εξοντώνεται ένα μέρος μιας εθνικής ή θρησκευτικής ομάδας, μιλάμε για γενοκτονία.»
                                           ......................................... 


"..Στις 31 Αυγούστου του 1920 σε έκθεση του Πατριαρχείου αναφέρονται τα εξής: «..Ο Δήμαρχος της πόλης Οσμάν Αγάς διέταξε αμέσως τους Τούρκους της Κερασούντας να απομακρυνθούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Κατόπιν έκλεισε όλους τους Χριστιανούς άνδρες στο Ελληνικό σχολείο το ξενοδοχείο BelleVue και σε ένα μεγάλο κτήριο με πρόθεση να τους σκοτώσει.. όλα τα χριστιανικά σπίτια λεηλατήθηκαν. Κάθε βράδυ έβγαζαν έξω 5-6 Χριστιανούς από το σχολείο και τους σκότωναν."
                                       .................................................

"Διασχίσαμε την Ανατολήν υπό τον φλέγοντα ήλιον συναντώντες καθ όδόν πολλούς ομίλους γερόντων της Αμισού και κατοίκων άλλων λιμένων της Μαύρης Θάλασσης, οίτινες οδεύον ο Θεός γνωρίζει που, οδηγούμενοι υπό Τούρκων χωροφυλάκων. Τα πτώματα έκειντο εις τα άκρα των οδών. Μόλις φθάσαμε εις Μαλάτειαν συναντήσαμε τους υπολειφθέντες νέους ενός ομίλου. Οι άνθρωποι αυτοί προσπαθούσαν να τραφούν με σούπα εκ χόρτων. Ουδεμίαν τροφήν τους παρεσχέθη υπό των Τούρκων κατά τα εκ 500 μιλιών ταξιδίον εκ Αμισού. Όταν γυνή της φέρουσα το βρέφος της απέθνησκε ,τούτο παρελαμβάνετο υπό των ψυχρών βραχιώνων της και παραδείδετο είς άλλην, η δε φρικώδης συνοδεία εξηκολούθη τον δρόμον της. Η όλη συνοδεία ήταν μια πορεία πτωμάτων μια πορεία θανάτου δια μέσου της Ανατολή. Αναρίθμητοι ταξιδεύσαντες το διάστημα του Χειμώνος, και χιλιάδες προσβληθέντες υπό τύφου είχον φριχτάς γάγγραινας εις τους πόδας. Ούτοι είχον ριφθεί εξόν του Χαρπούτ." 


Τόμσον Έλεν μέλος της Αμερικάνικης Επιτροπής Περιθάλψεως 
                                   .......................................................
                         ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 

"Ερχόμενοι εδώ τους έβαλαν σε πρόχειρους καταυλισμούς σε στρατόπεδα Καραντίνας..Εξαθλιωμένοι άνθρωποι που οι αρρώστιες τους κατέβαλαν στο δρόμο μηνών που διέχισαν ,έμειναν σε συνθήκες που άλλοι δεν θα κατάφερναν να επιβιώσουν. "

"Η κα Μηρτσέκη Βασιλική, δασκάλα της τάξης μας, μας μετέφερε όσα της είπε ο θείος της Γρηγόρης Θεοδωρίδης, δάσκαλος και εκείνος, σε διάφορες συζητήσεις τους. Παρόλο πού ήταν μικρή θυμάται που της έλεγε ότι εκεί μέσα(στρατόπεδα καραντινας) η ζωή τους δεν ήταν εύκολη. Πείνα, εξαθλίωση, αρρώστιες, θάνατοι ήταν καθημερινά φαινόμενα. Ακόμα, της είχε πει και για τα πράγματα που έφερναν μαζί τους και πολλά από τα είδη πρώτης ανάγκης, όπως ρούχα κουβέρτες και χαλιά, εξαιτίας των φαρμάκων που χρησιμοποιούσαν για την απολύμανση, καταστράφηκαν εκεί. Όλοι ένιωθαν άρρωστοι, βρώμικοι και φυσικά αγωνιούσαν για το που θα βρεθούν, που θα τους πάνε που θα τους στείλουν."
.............................................................................................

. Ας ληφθεί υπόψη ότι ο οργανισμός πολλών προσφύγων παρουσίασε δυσκολία να προσαρμοστεί σε κλιματολογικές συνθήκες, που τις περισσότερες φορές ήταν εντελώς διαφορετικές από αυτές στις οποίες είχαν συνηθίσει. 
................................................................................................


"..Αυτοί, που στο στόμα τους ζουν ακόμα τα υπολείμματα της γλώσσας του Ομήρου, αυτοί που δούλευαν τη μέρα στο χωράφι, στο μαγαζί, και τη νύχτα στητοί φρουρούσαν με τα μάνλιχερ τα πανάρχαια ελληνικά χώματα, τις πανάρχαιες ελληνικές ρίζες, [...] αυτοί εδώ στην πανερημιά, στην εγκατάλειψη θα ζήσουν; Οι γυναίκες κάνανε τον πόνο δύναμη και βάλθηκαν να συγυρίζουν. Να βολέψουν την οικογένειά τους σε μια κόχη. Η πρώτη τους δουλειά να στουμπώσουν με παλιόχαρτα και κουρέλια τις τρύπες στα σανίδια. Να μην μπαινοβγαίνουν ο αγέρας, οι σκόνες, τα ποντίκια, οι σκορπιοί, τα μαμούνια.»
Ιφιγένεια Χρυσοχόου, Το χρονικό της προσφυγιάς στη Θεσσαλονίκη, Φιλιππότης
.....................................................................................
Εικόνες από την προκυμαία.
«… Πήγα στην προκυμαία και παρακολούθησα την αποβίβαση μιας καραβιάς προσφύγων. Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πιο τραγικό θέαμα. Είδα εφτά χιλιάδες ανθρώπους να έχουν συσσωρευτεί σ’ ένα πλοίο, όπου θα αρκούσαν δύο χιλιάδες για να το κατακλύσουν. Ήταν στριμωγμένοι σαν σαρδέλες στο κατάστρωμα, μια συστρεφόμενη και δονούμενη μάζα ανθρώπινης αθλιότητας. (…) Αποβιβάστηκαν τυλιγμένοι σε κουρέλια, πεινασμένοι, άρρωστοι, γεμάτοι ζωύφια (…)».
.......................................................................................


"Ο Μάρκος Βαμβακάρης, Σκυριανός στην καταγωγή, περιέγραψε θαυμάσια την κατάσταση αυτή: "Έμενε ο κόσμος στα βαγόνια των σιδηροδρόμων. Έμενε εκεί που είχε καμιά αποθήκη εγκαταλειμμένη. Τσαντήρια κάνανε. Καταστροφή, μεγάλη καταστροφή. Να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοια πράγματα. Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι δεν λέγεται. Ατιμαστήκανε. Γίνανε χάλια, χάλια, χάλια. ’σε που ήταν ατιμασμένοι από κει με τους Τούρκους που τους καταδιώκανε. Και κατόπιν εδώ που ήρθανε τα ίδια. Προσπαθήσανε, κάνανε χίλια δύο να βρίσκουνε το ψωμί τους, μέχρι να βρουν ένα σπίτι να κάτσουνε. Αν ένας πατέρας είχε πέντε-έξη παιδιά και κορίτσια, άλλα άρπαγε ο ένας από δω, άλλα ο άλλος από κει. Καταστροφή μάνα μου... Και οι ντόπιοι δεν τους έβλεπαν με καλό μάτι. Αλλά τους βρίζανε. Χίλια δύο. Φύγετε από δω ρε! Πηγαίνετε παρά πέρα. Δεν τους κοιτάζανε. Δεν είχαν την αγάπη να πουν για στάσου, συγγενείς μας είναι, Έλληνες πραγματικοί. Να τους αγκαλιάσουμε. Δεν έγινε αυτό το πράμα, εγώ δηλαδή τι είδα. Μπορεί αλλού. Ήθελαν να τους κλέψουνε οι κλεφταράδες που ήταν εδώ πέρα. Ν' αρπάξουν ό,τι είχαν. Να τους κλέψουνε, να τους γελάσουνε. Απατεώνες."
 ................................................................................

                              Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η εγκατάσταση στην Ελλάδα δεν ήταν εύκολη ούτε για τους γηγενείς αλλά ούτε και για τους πρόσφυγες..Όσοι μιλούσαν την γλώσσα που μιλούσαν στη Ελλάδα τα κατάφεραν πιο εύκολα από αυτούς που μιλούσαν τη γλώσσα της περιοχής τους.(Πόντιοι,θράκες)





Ο τότε εισαγγελέας Βαζούρας έγραψε: "Η βρισιά τουρκόσπορος μαζί με σωρό ανάλογες βρισιές, όπως σκατοουγλούδες, παληοαούτηδες κ.λπ. ήταν στην ημερήσια διάταξη, από ανώτερα και κατώτερα κυβερνητικά όργανα..." Το χάσμα ενισχύθηκε και συντηρήθηκε από τον άγριο οικονομικό ανταγωνισμό. τόσο στην ιδιοποίηση της γης, όσο και στις εμπορικές δραστηριότητες."
 ....................................................

"..Ο Παύλος Σαρημιχαηλίδης Αντιπροεδρος της Εύξεινου Λέσχης Βέροιας, απόγονος επίσης προσφύγων μας έδωσε στοιχεία για τη δική του οικογένεια. «Από αυτά που μου έχουν πει οι δικοί μου ήρθαν από την Ορντού κατέβηκαν στην Πελοπόννησο και από εκεί στην Καλαμαριά. Ανέβηκαν μετά στο Τσοτύλι για μερικά χρόνια. Οι παππούδες μου έφυγαν λόγω μη εργασίας από εκεί και ήρθαν στον κάμπο. Άλλοι πήγαν στην Ν. Νικομήδεια και άλλοι στον Άγιο Αθανάσιο. Τελικά κατέληξαν στο Π. Σκυλίτσι με άλλες 3-4 οικογένειες. Περισσότερες λεπτομέρειες πως και από που ήρθαν δεν μπόρεσα να μάθω. Εκείνο που ξέρω είναι ότι οι παππούδες μου ήταν και οι δύο ορφανά αλλά κατόρθωσαν να επιβιώσουν και να διατηρήσουν άσβεστες τις μνήμες του Πόντου επηρεάζοντας με τις ιστορίες τους και μένα. Νιώθω περήφανος για την καταγωγή μου και το παρελθόν μου». 

.......................................................

"..οι  πρόσφυγες παρουσίασαν μεγάλη κινητικότητα στις μετακινήσεις τους, περιφερόμενοι σε αναζήτηση μόνιμης εγκατάστασης από τις αστικές προς τις αγροτικές περιοχές και τανάπαλιν, παρά τις επιδιώξεις των διαδοχικών κυβερνήσεων για αύξηση της αγροτικής παραγωγής Και κάποτε για πολλούς πρόσφυγες το μαρτύριο παίρνει τέλος. Η ελληνική ύπαιθρος που μένει ακαλλιέργητη τους περιμένει. Τους οδηγούν σε χωριά που πριν ζούσαν Βούλγαροι, Τούρκοι, τους μοιράζουν κλήρους - χωράφια. Οι Έλληνες του Πόντου, οι Έλληνες της Ανατολής, μαθημένοι από σκληρή δουλειά χτίζουν με πλιθιά τα πρώτα σπίτια, φτιάχνουν λάσπη για τα πατώματα και αρχίζουν να φτιάχνουν έπιπλα για το νέο τους σπίτι.."

============================================================

Αυτή είναι η ιστορία μας.Χάσαμε χιλιάδες με μια γενοκτονία, σε μια προσπάθεια να  αφανιστούν όλοι οι  Χριστιανοί από τα τουρκικά εδάφη(ΕΤΣΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ) αλλά πάλεψαν οι δικοί μας και σήμερα η ζωή όλων μας έχει πάρει το δικό της δρόμο.Αλλά δεν ξεχάσαμε και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ..'Οπου υπάρχει πρόσφυγας κάθε παιδί θα μαθαίνει την ιστορία του ..Γιατί ο τόπος σου δεν ξεχνιέται ποτέ..



 



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...