Δευτέρα

OΙ 2 ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ


Όπως έχω γράψει σε προηγούμενη ανάρτηση ,στην τάξη φέτος δουλέψαμε και δουλεύουμε 2 μεγάλες εργασίες..Ξεκινήσαμε απο την αρχή της χρονιάς..Στόχος και των 2 εργασιών ήταν απλά και μόνο να παρουσιάσουμε σαν τμήμα στη γιορτή λήξης της σχολικής χρονιάς ,ένα δείγμα της δουλειάς μας μέσα στην τάξη και να εκθεσουμε σε ένα σταντ φωτογραφίες από την ιστορία της πόλης καθώς και ιστορίες που θα μαζεύαμε απο τις διηγήσεις των παπούδων και γιαγιάδων και σε ένα δεύτερο σταντ θα είχαμε αφίσες και υλικό (κόμικ,ιστορίες,φωτογραφίες από τις δραστηριότητες μας)σχετικά με τη 2η εργασία μας πάνω στην οδική ασφάλεια..Τελικά μετατράπηκαν και τα 2 σε μεγάλες ετήσιες εργασίες με θέματα..
'ΟΙ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1960" Και το δεύτερο"ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ ΟΧΙ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ "με υπότιτλο "ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ"..
Δεν θα γράψω και για τις 2 εργασίες σήμερα..
Θα αναφερθώ μόνο στην πρώτη εργασία και στο τι τελικά γίνεται ακόμα ..

"ΟΙ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1960"

Το θέμα μας ήταν απο την αρχή πολύπλευρο και πολυθεματικό..Δεν θέλαμε μόνο μια αρχαιολογική και τοπογραφική καταγραφή.Θέλαμε να μάθουμε την ιστορία της Πόλης μας ,το πώς αναπτύχθηκε ,να ακούσουμε ιστορίες αλλά και να διαβάσουμε ιστορίες όχι μόνο για ιστορικές στιγμές αλλά και για απλά θέματα της καθημερινής ζωής,να μάθουμε για τα τραγούδια ,τα ήθη τα έθιμα των κατοίκων της πόλης..Και δεν θα ήταν εύκολο,Το ξέραμε από την αρχή..Απαιτούσε μεγάλη έρευνα ,πλούσια βιβλιογραφία,και φυσικά συνεντεύξεις ..Το πιο δύσκολο σημείο ήταν να βρούμε μαρτυρίες για το πως ήταν η ζωή ειδικά στις μεγάλες και δύσκολες περιόδους που περασε η πόλη και να τις καταγράψουμε , γιατί δυστυχώς αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Μακεδονικού αγώνα ,της μετεγκατάστασης των προσφύγων,του διωγμού των Εβραίων .κλπ δεν ήταν και δεν είναι πια πολλοί εν ζωή..

Αρχίσαμε να αναζητούμε βιβλιογραφικές μαρτυρίες..Για το Αρχαίο της παρελθόν ,το Βυζαντινό και μετά το Νεότερο.Πέρασαμε ώρες στη Δημόσια Βιβλιοθήκη διαλέγοντας βιβλία για την πόλη και για ότι τη συνέδεε με αυτή(Γ Χιονίδης ,Σβαρνόπουλος,Π.Πυρινός,Ι.Κουρουζίδης ,Π.Πετρομελίδης ,Γ.Λιόλιος Κ.Α.τριτομο έργο της Ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης,)διαβάσαμε εργασίες άλλων σχολείων ("Οι γέφυρες της Βέροιας στις αρχές του 20 αιώνα "της ΣΤ 3 του 5 Δημοτικού σχολείου εκδοση του 2000 "Ιχνηλατώντας τη Βέροια" του 3-14ου Δημοτικού σχολείου κ.α),μπήκαμε σε ιστοσελίδες που έκαναν αναφορά στην πόλη και μαζεύαμε ότι μας ενδιέφερε(Θα υπάρχει βιβλιογραφική αναφορά στο τέλος της εργασίας μας)..ΕΙχαμε οργανώθει σε ομάδες για κάθε εθνότητα και προσφυγικό πληθυσμό(Βλάχοι ,Εβραίοι ,Χριστιανοί,Πόντιοι ,Μικρασιάτες,Θρακιώτες ,Οθωμανοί )και κάθε ομάδα έφερνε και φέρνει ακόμα πληροφορίες από όπου μπορούσαν και μπορούν (από τους συλλόγους τους ,απο μαρτυρίες ανθρώπων κλπ).(Φωτεινή Σ.Μιχάλης Σ.Μαργαρίτα Σ.Γρηγόρης Σ,Σωτήρης Σ ,Κορίνα Σ,'Αγγελος Σ,Κωνσταντίνος Α,Γιώργος Τσ,Γιάννης Στ.)

Δεν ήταν καθόλου εύκολο για τους μικρούς 12 χρονους μαθητές..Καθώς δεν είχαν εξασκηθεί στο να κάνουν περιλήψεις μεγάλων κεφάλαιων βιβλίων ,δυσκολευτήκαμε αρκετά..Η ομάδα που έκανε τις περιλήψεις και έγραφε τα κείμενα από το υλικό των συμμαθητών τους αλλά και αυτό που έφερναν οι ίδιοι ,(Μαρία Παπαθ,Λίλα Σιδ,Λίλιαν Ντέλ, Μαρία Ντόν,Αρτεμη Γεωργία Παπ,Παναγιώτης Πατρ,Γιώργος Πυροβ,Ειρήνη Τσαν,Βέρα Οικ κ.α ) δυσκολεύτηκαν αρκετά καθώς πολλές φορές τα κείμενα ήταν δυσκολονόητα..Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές βοήθησα και 'γω τα παιδιά..Είναι λογικό να γίνει κάτι τέτοιο γιατί δεν είναι απλά μια εργασία που θα παραμείνει στο χώρο του σχολείου και που τα παιδιά θα εκφραστούν ελεύθερα μετά από κάποιες δραστηριότητες μέσα στην τάξη αλλά απαιτούσε ιστορική γνώση ,οργάνωση και κατάλληλη κειμενική δομή μεγάλων κειμένων(αφηγηματικών ,ιστορικών ,κλπ)καθώς θα παραδοθεί όπως έχω αναφέρει στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΒΕΡΟΙΑΣ και θα ενταχθεί στο υλικό της ψηφιακής πλατφόρμας-βιβλιοθήκης "ΜΕΔΟΥΣΑ" και θα μπορέσει να γίνει εργαλείο -πηγή για άλλες εργασίες αλλά και μέσο μάθησης της τοπικής ιστορίας για άλλους μαθητές .Και σε αυτό ναι ήμουν και είμαι εκεί και ας θεωρηθεί ότι τα καθοδηγώ ..Σε αυτή την εργασία ήταν αδύνατο να μην εμπλακώ ..Οποιαδήποτε ανακρίβεια ή ελλιπής κειμενική δομή θα βγαζε ασυνάρτητα νοήματα και θα ταν κρίμα να μην είναι ολοκληρωμένη καθώς τα παιδιά κάνουν τόσο κόπο και αφιερώνουν χρόνο απο τον ελεύθερο χρόνο τους για να βγει αυτό το έργο..
Θα ταν επίσης άνάρμοστο και ανεύθυνο να μην αναφέρω και στην πολύτιμη εθελοντική βοήθεια της κυρίας Κατερίνας Παπαδημητρίου,μητέρα της μαθήτριας Άρτεμης -Γεωργίας που μας βοηθάει στις βιντεοσκοπήσεις των επισκέψεων μας όχι μόνο μέσα στην πόλη αλλά και βιντεοσκοπεί τις συνεντέυξεις που παίρνουμε από απλούς ανθρώπους σχετικά με τη ζωή στη Βέροια ενώ ο σύζυγός της και ο ανηψιός της έφτιαξαν για την εργασία μας 2 σχέδια του σχολείου μας ( το ένα του 1979 και το άλλο του 1967 )τα οποία θα βάλουμε σαν εξώφυλλο στην εργασία μας τόσο στην ψηφιακή της μορφή όσο και στην έντυπη και τα οποία σκίτσα αποφασίσαμε με τα παιδιά να τα αφήσουμε στο σχολείο σαν 'ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ 2 2011-2012."
Ειλικρινά τους ευχαριστούμε πολύ..

Επιστρέφοντας στην εργασία θα πω ότι τώρα είμαστε στη φάση της συγγραφής των κειμένων και στη μορφοποίηση της εργασίας ..Υπάρχει κινητικότητα και άγχος ..Το ευτύχημα είναι ότι φοβόμασταν ότι ο χρόνος δεν θα μας έφτανε καθώς μας είχαν ανακοινώσει απο τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας οτι έπρεπε να την παραδώσουμε τέλος Μαίου, αλλά μετά από επικοινωνία με κ.Δήμου η οποία είναι υπεύθυνη της παραλαβής και στήριξης της εργασιάς μας από τη ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ,μας ανέφερε ότι μπορούμε να την παραδώσουμε όταν την ολοκληρώσουμε οπότε αυτό μας χαλαρώνει λίγο και μας δίνει το περιθώριο να μην πιεζόμαστε .

Ελπίζουμε πραγματικά στο καλύτερο και κάνουμε το καλύτερο..'Ολοι μας εγώ και τα παιδιά θέλουμε μέσα από αυτή την εργασία να βγουν οι σύνθετες κοινωνικές δομές μέχρι το 1960 αλλά και να αναγνωρίσουμε το πόσο οι πολιτικές κατάστασεις που επικρατούν σε διάφορες περιόδους μπορούν να επηρεάσουν ολόκληρες γενιές αλλά και τη ζωή των ανθρώπων τις δεδομένες εκείνες στιγμές..

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κυρία Μηρτσεκη ξεκινήσατε το δύσκολο έργω ενός ψηφιδωτού,μιας άλλης εποχής. Ένα ψηφιδωτό με εκατομμύρια μικρά κομματάκια που πρέπει όχι απλά να τα σηναρμολογησετε αλλά και να ψάξετε να τα βρείτε.Άλλα ξεχασμένα και άλλα χαμένα στο πέρασμα του χρόνου.σας εύχομαι καλή επιτυχία γιατί αξίζει να ψάχνεις ,και όταν ψάχνεις βρίσκεις. Σαν γονιός σήμερα και μαθητής κάποτε του 12ου δημοτικού σχολείου Βέροιας θα θελα να σας δώσω συγχαρητήρια για το έργω σας,και ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί καταφέρατε να μου ξανά φέρετε στο νου μου τα δύσκολα αλλά αγνά όμορφα παιδικά μου χρόνια ,να παίξει το μυαλό μου με την φαντασία μου και να γίνω στα 51 μου χρόνια ο μικρός πιτσιρικάς με το κοντό πανταλονάκι, που έπαιζε ανέμελα στην χωμάτινη αυλή του 12ου δημοτικού, ταράζοντας τα ήρεμα νερά της ανιαρής Ζωής μου. Θα θελα να παρακινήσω και τους άλλους γονείς που θυμούνται κάτι από το σχολείο μας να βοηθήσουν,θα νιώσουν σίγουρα αυτό που ένιωσα εγώ όταν σκάλισα την σκέψη μου,θα ξαναγίνουν έστω για λίγο παιδιά.Σε κάθε αναδρομή σε εκείνα τα χρόνια,σε κάθε μολυβιά πάνω στο λευκό χαρτόνι,είχα την εντύπωση ότι άκουγα την φωνή των δασκάλων μου, μύριζα τον καπνό της σόμπας που ζέσταινε εκείνες της μικρές υγρές αίθουσες,ακόμα και την μυρωδιά του μολυβιού και της σβηστρας μου ένιωσα.ευχαριστώ για άλλη μια φορά που γίνατε η αιτία να νιώσω όλα αυτά τα απλά πράματα που είχα σχεδόν ξεχάσει, και καλή συνέχεια

Βάσω Μηρτσέκη είπε...

Κύριε Παπαδημητρίου πρώτα από όλα παρόλο που δεν γράψατε το επίθετό σας -εμένα θα μου επιτρέψετε να το αναφέρω- σας ευχαριστώ για το σχέδιο του σχολείου..Θέλω να ξέρετε ότι με το που το μετέφερα στην τάξη ,προσπαθούσαμε με τα παιδιά να βρουμε που είναι ο δρόμος,που ήταν το σχολείο,οι αίθουσες κλπ και έγινε αφορμή για προβληματισμο και απορίες..'Ετσι μαθαίνουν τα παιδιά..Ξέρω ότι δεν είστε ζωγράφος μα αυτό που αντικρύσαμε εγώ ,τα παιδιά αλλά και οι συνάδελφοί μου ,μας έκανε να θαυμάσουμε το ταλέντο σας τη μνήμη σας και πραγματικά το μεράκι σας ..
Η αλήθεια είναι ότι Θέλω την εθελοντική βοήθεια των γονέων σε τέτοιες εργασίες όχι μόνο γιατί προάγουν την συνεργασία γονεών- Σχολείου και την ανιδιοτελή προσφορά αλλά ταυτόχρονα έιναι μια ευκαιρία να κατανοήσουμε όλοι ότι συνεργαζόμενοι εποικοδομητικά και όχι επικριτικά ,δάσκαλοι και γονείς μπορούμε να δώσουμε το καλύτερο παράδειγμα προς μίμηση στα παιδιά ..Χωρίς την βοήθεια των γονέων της τάξης μας ,χωρίς την εμπιστοσύνη όλων σας στο πρόσωπό μου καθώς μου επιτρέπετε να παίρνω τα παιδιά ώρες εκτός σχολείου αλλά και εντός σχολείου για να δημιουργήσουμε κάθε έργο ,κάθε κείμενο,κάθε ανάμνησή τους αλλά και δική μου δεν θα είχαμε καταφέρει τίποτα..
Ειλικρινά πολλές φορές φέτος με αφορμή αυτή την εργασία έχω μιλήσει και γω στους μαθητές μου ανασύροντας μνήμες και αναμνήσεις που νόμιζα ξεχασμένες.Τους μίλησα για το σχολείο που πήγα εγώ (1ο Δημοτικό Βέροιας),για τους δικούς μου δασκάλους,για τις βάρδιες που είχαμε ,για το Σαββατο που κάναμε μαθημα ,για τη λαχτάρα και το άρωμα που ανέδυαν τα καινούργια βιβλία. Εκείνη τη μέρα που ήρθε το σκίτσο στα χέρια μου ήταν σαν να μεταφερόμουν στο δικό μου παλιό σχολείο που πλεον στεγάζει το Δημαρχείο Βέροιας...Η φετινή εργασία πραγματικά έφερε αναμνήσεις πολλούς από εμας..
Μακάρι τα παιδια να κρατήσουν μέσα τους ένα μεγάλο κομμάτι των όσων καταφεραν και καταφέραμε όλοι μαζί φέτος και να κατανοήσουν ότι το αρχαίο ρητό "Συν Αθηνά και χείρα κίνει"πρέπει να τα συντροφεύει στη ζωή τους για να πετυχαίνουν πάντα το καλύτερο.

Ανώνυμος είπε...

Κυρία σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια. Θέλω να ξέρετε ότι η οικογένειά μου και εγώ θα είμαστε κοντά σας σε ότι χρειαστείτε (Άσχετα που του χρόνου θα είμαι γυμνάσιο). Πρέπει σαν παιδιά να μάθουμε την Ιστορία των παππούδων μας, του τόπου μας και εσείς γίνατε η αφορμή. Γιατί Ιστορία είναι η πατρίδα μας, είναι ο τόπος μας. Ιστορία όμως είναι και η ίδια μας η ζωή.


Άρτεμη!!!!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Εμείς οι γονείς χρειαζόμαστε δασκάλους με μεράκι για τα παιδιά μας..Ανθρώπους που θα τους δώσουν εφόδια και θα εμπνεύσουν ,θα τα κάνουν να ονειρευτούν,να δώσουν ώθηση στο μυαλό τους και να ναι δίπλα τους..Οταν έχεις τέτοιους δασκάλους δεν χρειάζεται να τους επικρίνεις μόνο να τους θαυμάζεις και να στέκεσαι δίπλα τους ..Και πάντα ,να είστε σίγουρη γι αυτό, θα θυμούνται τα παιδιά μας δασκάλους σαν και σας και σαν όλους τους συναδέλφους σας που με προσωπικό κόστος πολλές φορές στέκεστε δίπλα στα παιδιά μας και κάνετε το καλύτερο για αυτά..Έχω μια κόρη ήδη στο Γυμνάσιο και ξέρω τι σημαίνει να έχει το παιδί σου δάσκαλο με όρεξη αλλά και στόχο το να κάνει σκεπτόμενα παιδιά και όχι μόνο καλύτερους μαθητές ..

Μαρία Μ.

Βάσω Μηρτσέκη είπε...

Άρτεμή μου συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφεις και ευχαριστώ και για την προσφορά βοήθειας για την επόμενη χρονιά..
Καλο βράδυ

Βάσω Μηρτσέκη είπε...

Κυρία Μαρία οι δάσκαλοι κάνουν ό,τι μπορούν με όσα μέσα διαθέτουν για να διαπαιδαγωγήσουν και να εκπαιδεύσουν σωστά τα παιδιά ..Ειλικρινά το πιστέυω ότνα λέω ότι ο καθένας μας απο το δικό του πόστο και σεις σαν γονείς και εμείς σαν δασκάλες/λοι έχουμε τους ίδιους στόχους που αλληλοσυμπληρώνουν ο ένας τον άλλο..Δεν είμαστε ανταγωνιστές και ποτέ δεν θά είμαστε από τη στιγμή που νοιαζόμαστε και ενδιαφερόμαστε ο καθένας με τον τρόπο του και το ρόλο του για το μέλλον των παιδιών.
Καλό σας βράδυ και εύχομαι ό,τι καλύτερο για την κόρη σας ..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...