Η ταινία μας στη μεγάλη οθόνη.

Γονείς στην πρεμιέρα.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό τον καιρό λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων μου  δεν μπαίνω πολύ στο blog μου ..Έχουν γίνει
όμως σημαντικές δραστηριότητες από την τάξη μου όλον αυτόν τον καιρό από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα και αυτές θα σας παρουσιάζω σιγά σιγά.
Στις 13 Μαϊου  είδαμε την πρώτη προβολή της ταινίας μας ..Μαζί μας οι γονείς των μαθητών μου ,οι μαθητές μου ,και παρέα μας το ειδικό σχολείο Νάουσσας ,το εργαστήρι των  ΑμΕΑ "ΥΦΑΔΙ"τ Νάουσσας,καθώς και το 9ο Δ.Σ Ναουσσας..
Πριν την προβολή της και για να κλείσει το πρόγραμμα που είχε ετοιμάσει το NIFF για εμάς  παρακολουθήσαμε 2 βραβευμένες ταινίες .Μία animation η οποία είχε γίνει με τη συμμετοχή του ΟΗΕ και της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης και αφορούσε το περιβάλλον και την διαχείριση του νερού(τα παιδιά τη λάτρεψαν ) και μία ρώσικη ταινία που μετέφερε τα παιδιά στις στέπες της Σιβηρίας και είδαν έναν πολιτισμό διαφορετικό από τον δικό μας τον ευρωπαϊκό καθώς και συνθήκες ζωής που καμία σχέση δεν έχουν με τις δικές μας.

Αμέσως μετά ξεκίνησε η ταινία.Τα παιδιά βουβά..Άφωνα και συγκινημένα ..Το ίδιο και οι γονείς  που δάκρυσαν κρυφά για να μην τους δουν τα παιδιά τους αλλά και εγώ η ίδια μαζί με τη συνάδελφο Δήμητρα Χορόζη η οποία μας συνόδεψε και υποδυόταν στην μικρού μήκους ταινία μας  τη δασκάλα των παιδιών  .Δεν είναι λίγο να βλέπουμε  το αποτέλεσμα των κόπων μας  να αποδίδει..Ένα αποτέλεσμα που σίγουρα θα ταν πολύ διαφορετικό αν δεν είχαμε το ΝΙFF σαν παραγωγό της ταινίας μας και τον σκηνοθέτη Γιάννη Λιόλιο να έχει αναλάβει όλη την ταινία ,από τη σκηνοθεσία μέχρι το
μοντάζ,τον ήχο,κλπ.

από το τέλος της ταινίας 

Το πιο συγκινητικό κομμάτι της μέρας ήταν λίγο  μετά το τέλος της ταινίας,όταν τα παιδιά του ειδικού σχολείου ,ο κ.Κουτσηπασόπουλος(ΑμΕΑ  και ο ίδιος που ήρθε από την Αλεξάνδρεια για να τη δει  καθώς τα  μέλη από το ΥΦΑΔΙ έδιναν συγχαρητήρια σε αυτά τα 11χρονα παιδιά για την ευαισθητοποίησή τους απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος ΑμΕΑ που μετακινείται στην πόλη και στην περίπτωση της ταινίας μας με αναπηρικό αμαξίδιο (τόσο σε ψυχολογικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο μετακίνησης) αλλά και για το ότι  μια παιδική-μαθητική ταινία καταφέρνει να περάσει με απλό τρόπο ένα μήνυμα προς όλους αποδεικνύοντας ότι "Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ" είναι στο χέρι μας.
Μετά το τέλος της ταινίας γονείς παιδιά και τα μέλη του ΝΙFF(o σκηνοθέτης μας ,ο ηχολήπτης μας,η υπεύθυνη του τμήματος "παιδί και κινηματογράφος" κ.α )πήγαμε στον Άγιο Νικολάο Νάουσας  και συζητήσαμε τόσο για τις εντυπώσεις μας από την ταινία,βάλαμε τη συνεργασία μας με το ΝΙFF σε άλλη βάση (την οποία θα συζητήσουμε σε λίγο καιρό )και στο τέλος με τους γονείς συμφωνήσαμε σε κοινές δράσεις που θα κάνουμε την επόμενη χρονιά με τη συμμετοχή όλων μας..
  Η μέρα μας τελείωσε με τις ωραιότερες εντυπώσεις και με μεγάλη συγκίνηση   για ό.τι κάναμε..
Μπορεί επειδή είναι δικό μας κομμάτι,επειδή έβαλαν τα παιδιά την ψυχούλα τους μέσα σε αυτή την ταινία που ούτε μαθητική μπορείς να την πεις ούτε επαγγελματική καθώς το καστ των "ηθοποιών" ήταν όλοι  μαθητές μιας τάξης   (δεν πέρασαν από κάστινγκ που είναι απαραίτητο σε μια ταινία) ,επειδή ήταν η πρώτη φορά μας σε μια επαγγελματική συνεργασία,  να μην είμαστε αντικειμενικοί στην κρίση μας  και η ταινία μας (αναφέρομαι στο σενάριο και όχι στο κινηματογραφικο κομμάτι που είναι άψογο) να μην είναι αυτό που εμείς θεωρούμε "πραγματικά υπέροχη "και έτσι αυτό που  περιμένουν πολλοί να δουν όταν θα παρουσιαστεί στο φεστιβάλ τον ερχόμενο Σεπτέμβριο να μην τους ενθουσιάσει..Αλλά θα πρέπει να θυμόμαστε πως μιλάμε για μαθητές ,για παιδιά που ήθελαν να περάσουν ένα μήνυμα και το πέρασαν με τον δικό τους,ολόδικό τους  τρόπο..Και μόνο για αυτό τους αξίζει ένα μπράβο..

Η αφίσα της ταινίας "¨Η ΕΠΌΜΕΝΗ ΜΕΡΑ"

"Χωροταξική Οργάνωση τάξης" και το πρόγραμμα που επιλέξαμε για την ευέλικτη.

Μετά από τόσες μέρες που έμεινα άρρωστη στο σπίτι ,επέστρεψα δριμύτερη στο σχολείο και η ευχή των παιδιών ήταν.."Κυρία να μην αρρωστήσετε ξανά..Μας λείψατε"..Βέβαια καμιά φορά αναρωτιέμαι αν τους λείπω εγώ ή ο τρόπος που κάνουμε μάθημα καθώς η τάξη μετατρέπεται σε πολύβουη κηρήθρα κάθε φορά , αλλά έχω μάθει τόσα χρόνια   ότι δεν πάει το ένα χωρίς το άλλο.
'Ενα μεγάλο μέρος λοιπόν  της χθεσινής μέρας μας , αφιερώθηκε στο πως θα οργανώσουμε την τάξη ώστε  να την μετατρέψουμε σε  χώρο μάθησης και ψυχαγωγίας.

Πώς? Θα σας εξηγήσω..Απλά  πρώτα θα αναφέρω τις ενέργειες και μετά θα σας πω το γιατί..

*Καλύψαμε την κάτω μεριά του τοίχου με χαρτί του μέτρου.
*Τα παιδιά έφεραν βιβλία και κάναμε τη δική μας δανειστική βιβλιοθήκη.
*Έφεραν  μαξιλάρες και διάφορα χαλάκια ενώ ζήτησα από Δευτέρα να φέρουν από 2 παλιά ρούχα ή αξεσουάρ και κουτιά από απορρυπαντικό..
Ας τα πάρουμε ένα ένα:
*Το χαρτί του μέτρου καθώς είναι άσπρο φώτισε το χώρο και κάλυψε  φθορές  που υπήρχαν στους τοίχους.Μα δεν το βάλαμε για αυτό..
Θα χρησιμοποιηθεί για να γράφουμε πάνω του ότι πιο σημαντικό μαθαίνει το κάθε ένα από τα παιδιά κάθε μήνα και θα το ζωγραφίσουμε
-*Η δανειστική μας βιβλιοθήκη έγινε χρησιμοποιώντας 2 θρανία στη μία μεριά της τάξης..Ο χώρος θα διαχωριστεί με χαρτοταινία και θα στρώσουμε τα χαλάκια και τα μαξιλάρια..Θα ναι ο χώρος της ξεκούρασης και της φιλαναγνωσίας..Βέβαια θα στολιστεί η περιοχή εκείνη με ένα δέντρο και κάθε κλαδί θα αντιπροσωπεύει ένα συγγραφέα της δανειστικής μας βιβλιοθήκης..Κάθε φύλλο του κλαδιού θα ναι και ένα βιβλίο που θα διαβάζουμε ή θα διαβάζουν τα παιδιά με πληροφορίες για το βιβλίο..
*Τώρα για ποιο  λόγο χρειαζόμαστε αξεσουάρ ή παλιά ρούχα..Μα για τις δραματοποιήσεις μας..Ολα τα μαθήματα μπορούν να δραματοποιηθούν ώστε να νιώσουν τα παιδιά τα αντίστοιχα συναισθήματα αλλά και να μαθαίνουν σε ασφαλείς συνθήκες ,τον κόσμο γύρω τους..Μη ξεχνάμε υπάρχει το μάθημα της θεατρικής αγωγής και δεν το θεωρώ υποδεέστερο καθώς βοηθάει τα παιδιά να εκφράσουν τον εσωτερικό τους κόσμο μέσα από το παιχνίδι κάτι που δεν βλάπτει την παιδική ψυχή τους..
* Και η εξήγηση για τα κουτιά του απορρυπαντικού?Θα τα κόψουμε στο κατάλληλο σχήμα,θα τα ντύσουμε με ότι χρώμα χαρτί περιτυλίγματος θέλουμε,θα βάλω καρτελάκια με το όνομα του κάθε παιδιού και θα βάζουμε τα σχολικά βιβλία που δεν χρειαζόμαστε να πάρουμε μαζί μας στο σπίτι..(Είμαι υποστηρίκτρια της άποψης να μένουν τα βιβλία στο σχολείο ..Τα παιδιά γίνονται πιο υπεύθυνα καθώς πρέπει να ελέγχουν το πρόγραμμα της επόμενης μέρα και να παίρνουν μόνο τα αντίστοιχα βιβλία και τετράδια για το σπίτι)

Δεν θα σταματήσουμε όμως εδώ..Οι ιδέες έρχονται όταν συζητάμε..Μέχρι και σκέψη για να κάνουμε θέατρο σκιών υπάρχει αλλά όλα με τη σειρά τους και ένα ένα..

Χτες αποφασίσαμε  όμως και για κάτι ακόμα..Για τη μία από τις εργασίες που θα εκπονήσουμε στην  ευέλικτη με τίτλο"

"Αν θέλετε να ζωγραφίσετε, κλείστε τα μάτια και τραγουδήστε" τίτλος που ..κλέψαμε από τον Πάμπλο Πικάσο

Η ιδέα ήταν να ασχοληθούμε με την τέχνη.Με τη ζωγραφική κυρίως και βασικά με  Έλληνες ζωγράφους χωρίς να παραλείψουμε και τους ξένους που επηρέασαν και επηρεάστηκαν από μία εποχή τόσο που όταν λες το όνομά τους ξέρεις και για ποια περίοδο μιλάς....Ντα Βίντσι.Μονέ, Μιχαήλ Άγγελος, Βαν Γκογκ,Πικάσο Μιρό (ο οποίος μάλιστα κάποτε σε μια συνέντευξή του είπε "Επρεπε να γεράσω για να μάθω να ζωγραφίζω σαν παιδί"  )..

.Δεν θέλω να εκληφθεί ως διαφήμιση αλλά δεν μπορώ να μην αναφέρω τις πηγές από τις οποίες θα αντλούμε το υλικό και αυτό για να τις γνωρίζετε σε περίπτωση που θελήσει κάποιος συνάδελφος/σα να ασχοληθεί με κάτι παρόμοιο..
_

Το κουτί της τέχνης της κ.Γιαλουράκη Σοφίας..Το είχα αγοράσει το 2005 όταν υπηρετούσα στην Πάρο και από τότε με συντροφεύει σε κάθε τάξη που έχω αναλάβει..Περιλαμβάνει  κάρτες με πίνακες μεγάλων Ελλήνων και ξένων ζωγράφων αλλά και ειδώλια και αγγεία της αρχαίας Ελλάδας ,έχει πλούσιο βιογραφικό  υλικό για τον κάθε ένα καλλιτέχνη  καθώς και ένα βιβλίο με δραστηριότητες που μπορεί ο εκπαιδευτικός να τις προσαρμόσει ανάλογα με την τάξη που έχει και στις 2 βαθμίδες της εκπαίδευσης..

-"ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ" από τις εκδόσεις "ΔΟΜΙΚΗ" και αφορά τα έτη από το 1900 έως το 1990..
-και φυσικά το Blog "ARTEM NOTES" Το επίσημο ιστολόγιο του Ινστιτούτου Μελετών Ελληνικής Τέχνης (Ι.Μ.Ε.Τ.) artem.gr
  Με τόσο υλικό στα χέρια μας πιστεύω ότι θα καταφέρουμε να προσεγγίσουμε και να γνωρίσουμε τι σημαίνει τέχνη και ποιος ο ρόλος της για τον πολιτισμό.

Το πώς θα εφαρμοστεί το πρόγραμμα και πως θα οργανωθεί θα το γράψω σε επόμενη ανάρτησή μου ενώ σε λίγο καιρό θα βάλω και φωτογραφίες από την  οργάνωση του χώρου..
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους..

*Σοφία Γιαλουράκη. μέλος του ICOM. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκεί σπούδασε αρχαιολογία και στη συνέχεια παιδαγωγικά στο Παν/μιο της Αθήνας, ψυχολογία και θεατρικό παιχνίδι στη Γενεύη. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός και έχει από το 1986 μέχρι σήμερα πρόγραμμα για παιδιά στο μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Αθηνών. Είναι συγγραφέας βιβλίων για παιδιά: "Μινωική Κρήτη", "Χρυσές Μυκήνες", "Τα κυκλαδικά ειδώλια ζωντανεύουν".

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΠΟΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ.(αξίζει να το διαβάσετε..Αφορά εκπαιδευτικούς αλλά και γονείς)

Για τη χρονιά 2012-2013 είχαμε 3 προγράμματα να υλοποιήσουμε..Ένα Πολιτιστικό πρόγραμμα που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της ταινίας μας ¨εχω δικαίωμα" ένα περιβαλλοντικό "Μονοπάτια και δρόμοι της Ημαθίας"για το κεντρικό οδικό δίκτυο της περιοχής και ένα αγωγής υγείας με τίτλο"Συναισθήματα στον ...κύκλο"¨..Το ένα πρόγραμμα  το οποίο ήταν καθαρά με τους μαθητές της τάξης μου τελείωσε επιτυχώς (με την ταινία μας) τα άλλα 2 τα οποία εκπονούνται από το δικό μου τμήμα αλλά και τους μαθητές /τριες της Ολυμπίας  Μητροπούλου οδεύουν προς το τέλος τους..Ποιο από τα δύο μας δυσκόλεψε περισσότερο? Το "Συναισθήματα στον... κύκλο"όχι για το φόρτο της εργασίας που απαιτούσε ή των δραστηριοτήτων αλλά εξαιτίας της φύσης του προγράμματος.."Δεν είναι εύκολο να μαθαίνεις να ανοίγεσαι στον άλλο" έλεγαν τα παιδιά.Και πράγματι η συναισθηματική νοημοσύνη είναι ένα στάδιο που δεν μπορεί να κατακτηθεί εύκολα και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς το πως θα βοηθήσουμε τα παιδιά. .
.Δεν θα κάνω την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ του προγράμματος τώρα ,αυτό θα γίνει στο τέλος ,όταν παρουσιαστεί.Αλλά μπορώ να σας πω μερικές παρατηρήσεις και συμπεράσματα που  θα πρέπει να αξιολογήσετε εσείς σαν γονείς και εμείς σαν δάσκαλοι.
Τα συμπεράσματα αφορούν γενικά τα παιδιά αλλά εμείς σαν εκπαιδευτικοί δουλέψαμε και ατομικά χωρίς να το καταλαβαίνουν τα ίδια..Εδώ βέβαια φαίνεται και η ευελιξία χειρισμού μιας κατάστασης που πραγματικά δεν περιμέναμε να έχει τόση έκταση.

 ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ αυτή τη στιγμή τις παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα ούτε θα πω πως το χειριστήκαμε..Εκείνο όμως που θα ζητήσω έιναι να ΑΚΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ   ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ..Και να θυμάστε ότι τα παιδιά δεν θέλουν μόνο συμβουλάτορες..ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΜΕ ,Θέλουν σε κάποιους πρώτα να ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ..Η ευελιξία του πως θα κινηθούμε μετά εμείς οι ενήλικες(γονείς ή εκπαιδευτικοί είναι άλλο κεφάλαιο)
                   
 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

•  Όταν ξεκινήσαμε το πρόγραμμα  δεν γνώριζαν  ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.Οταν τους "βάζαμε" σε μια κατάσταση περιορίζονταν μόνο στις λέξεις.ΧΑΡΑ,ΦΟΒΟΣ ΛΥΠΗ  ,ΜΙΣΟΣ,ΑΓΑΠΗ..Ναι μεν ήταν  τα βασικά(τα 4 καθώς το μίσος δεν εντάσσεται στα βασικά συναισθήματα)αλλά έπρεπε να μάθουν να αναγνωρίζουν και τα υπόλοιπα πχ το ενδιαφέρον, την ευγνωμοσύνη, την περηφάνια κλπ.
• Συμμετείχαν όλα και αυτό ήταν κάτι που μας χαροποίησε ιδιαίτερα σε όλες τις δραστηριότητες και ήταν δεκτικά σε κάθε τι που κάναμε στο πρόγραμμα.
•  Τα παιδιά απέφευγαν  να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους(ειδικά στην αρχή του προγράμματος)  Όταν κάτι τους ενοχλούσε απλά έβγαινε με  θυμό ακόμα και αν είχαν άδικο..Επαναλάμβαναν διαρκώς πως αν παραδεχθούν το λάθος θα φανούν  αδύναμα και μετά θα τους κορόιδευαν οι άλλοι οπότε έπρεπε να προστατευτούν ...φωνάζοντας(?)
• .Το άνοιγμα του ενός προς τον άλλο ήταν ακόμα πιο δύσκολο και επίπονο ..Ενώ υπήρχαν θέματα ακόμα και μεταξύ φίλων, αυτά τα προσπερνούσαν χωρίς να εμβαθύνουν(συζήτηση) γιατί "δεν ήθελαν να τους χάσουν από φίλους"  και ποτέ δεν είχαν εκφράσει- μέχρι τη στιγμή του προγράμματος με ήπιο τόνο που να οδηγεί σε συζήτηση- τις αντιδράσεις τους για κάποιο ζήτημα.
• Πολλά παιδιά ένιωθαν θύματα ή σωτήρες ..Το θέμα είναι ότι τα "θύματα"ήξεραν ότι οι άλλοι τους επιβάλλονται και ότι ο τρόπος είναι ανάρμοστος (με τη λεκτική βία ,το τσαμπουκά ,τη στάση του σώματος ή με τη δυναμικότητά τους )ενώ πολλοί Σωτήρες θεωρούσαν ότι είναι απαραίτητοι στα "θύματα" γιατί οι ίδιοι δεν μπορούσαν να πάρουν μια απόφαση οπότε προκειμένου να κινδυνέψει ένα παιχνίδι να καθυστερήσει ή μια εργασία να εκπονηθεί από την αναποφασιστικότητα τους αναλάμβαναν οι ίδιοι να δώσουν ρόλους.(εδώ εντοπίστηκαν και άλλοι παράγοντες που οδήγησαν σε αυτό που εγώ θα ονομάσω"μανούβρες¨").
• Ήταν πιο εύκολο πολλές φορές για τα  παιδιά να εστιάζουν στα αρνητικά σημεία ενός μαθητή  και να εκφράζουν για αυτό τα συναισθήματά τους και πιο δύσκολο να ΕΚΦΡΆΖΟΥΝ τα θετικά του και να τον αποδέχονται για αυτό.
• Κατά τη διάρκεια του προγράμματος που πολλές φορές δεν ήταν μόνο μέσα στο πρόγραμμα της ευέλικτης αλλά εντασσόταν και στο ευρύτερο διδακτικό πρόγραμμα,τα παιδιά έκαναν χρήση του κύκλου (προσφωνούσαν "τώρα μιλάμε στον κύκλο"που σημαίνει  "ό.τι λέμε δεν βγαίνει προς τα έξω αλλά και ό,τι πούμε δεν θα προκαλέσει θυμό αλλά θα ναι θέμα συζήτησης" προσπαθώντας να εκφράσουν θετικά ή αρνητικά συναισθήματα για κάτι που είχε συμβεί μέσα στην τάξη και αυτό βγήκε πολλές φορές σε καλό όλων .
• .Επαναλάμβαναν πολλές φορές το ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση μιας στάσης θετικής ΄ή αρνητικής απέναντι σε κάποιο ζήτημα.
• .Πολλά παιδιά εξέφρασαν συναισθήματα που είχαν σχέση με το να είναι" πρώτοι σε όλα"..(κυρίως εξέφραζαν  φόβο απόρριψης από τους ίδιους τους γονείς αλλά και από τους δασκάλους τους  αν δεν καταφέρουν κάτι αλλά και άγχος για το τι θα γίνει στο μέλλον αν δεν είναι αυτό που "οι γονείς μου ονειρεύονται  ότι θα γίνω")
• ..Πολλά από τα συναισθήματα των παιδιών ήταν ίδια με τα συναισθήματα των μεγάλων απέναντι στην οικονομική και κοινωνική κρίση..Αγωνία,αμφιβολίες για το μέλλον,αρνητισμός,φόβος για το τι μέλλει γενέσθαι.

Εν κατακλείδι..

• Τα παιδιά μας κρύβουν πολλά  συναισθήματα και για το ίδιο πράγμα μπορεί να νιώθουν θετικά τη μία και αρνητικά την επόμενη φορά που θα επαναληφθεί παρόμοια κατάσταση.
• ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ τα συναισθήματα τους. 
• Για τα παιδιά μας κάθε κατάσταση που βιώνουν  προκαλεί  συναισθήματα.Αυτό   είναι ψυχοφθόρο για τα ίδια καθώς δεν ξέρουν πως πρέπει να τα χειριστούν και πώς να τα εκφράσουν..

• Νιώθουν πολλά συναισθήματα  ταυτόχρονα για την ίδια κατάσταση και αυτό τα μπερδεύει,τα διαλύει συναισθηματικά..

Σαν ενήλικες λοιπόν πρέπει να τα βοηθήσουμε.Να τα βοηθήσουμε να μας ανοιχτούν ώστε να τα καθοδηγήσουμε στο ποιο είναι σημαντικό ζήτημα ποιο είναι ασήμαντο και πώς πρέπει να λειτουργούν..Το να μην τα ακούμε ,να θεωρούμε ότι "είναι μικρά και δεν ξέρουν" είναι το μεγαλύτερο ίσως λάθος που κάνουμε γιατί τα παιδιά μας ζουν μαζί μαςΘα τελειώσω με κάτι που διάβασα πολύ πρόσφατα..."Τα παιδιά μας είναι ο καλός και ο κακός εαυτός μας..Από εμάς εξαρτάται ποιον θα φέρουμε στην επιφάνεια".

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ...

Ευέλικτη ζώνη και το δεύτερο πρόγραμμα "Συναισθήματα στον κύκλο "που κάνουμε από κοινού το Ε2 ΚΑΙ Ε3 συνεχίζεται κανονικά.Ο τίτλος αφορά αυτό ακριβώς που εκφράζει..Τα παιδιά ότι λένε μένει στον κύκλο..Τα συναισθήματά τους ,το άνοιγμά τους από τον εσωτερικό τους κόσμο προς τους συμμαθητές πρεπει να προφυλαχτεί,να μη γίνει αιτία προστριβών εκτός τάξης..Σκοπός είναι να μάθουν να σέβονται τα συναισθήματα ο ένας του άλλου και να αναγνωρίσουν αυτά που ενοχλούν τους συμμαθητές τους .Οι ομάδες έχουν επιλεγεί από την προηγούμενη φορά.. ..2 των 9 και 2 των 10 παιδιών..Αυτή τη φορά θα έπρεπε να ζωγραφίσουν μια ζωγραφιά  κάτι που θα έχει σχέση με συναισθήματα.Μοιράστηκαν χρώματα και κάνσον και ξεκίνησα..Το ζήτημα ήταν να δούμε ποια συναισθήματα κυριαρχούσαν στα παιδιά..Δεν μας ενδιέφερε τόσο το καλλιτεχνικό αποτέλεσα όσο τα συναισθήματα που θα αποτύπωναν και τη θέση τους μέσα στη ζωγραφιά..Πέρα από αυτό θα πρεπε να συνεργαστούν..Να αφήσουν στην άκρη εγωιστικές και αρχηγικές τάσεις ώστε να αποδώσουν το σχέδιό τους..Έτσι και έγινε.4 ΟΜΑΔΕΣ 4 ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ..Κάθε ομάδα θα  εξέφραζε το χώρο της και τη δυναμική της..
Αποτέλεσμα?Είδαμε ότι τα συναισθήματα που κυριαρχούν (και αυτό μας έκανε να νιώσουμε ότι υπάρχει υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα δουλέψουμε εγώ και η Ολυμπία )είναι τα περισσότερα θετικά..
Επόμενο βήμα αμέσως μετά η συγγραφή μιας ιστορίας που γεννά συναισθήματα..
Σε αυτό το στάδιο\
 κάθε ομάδα θα γράψει ένα κείμενο "αλυσίδα"..Κάθε παιδί θα πρέπει να συνεχίσει μια ιστορία..Όλες έχουν σχέση με το παιδικό τρόπο αντίδρασης των παιδιών που πάντα είναι πιο συναισθηματικά από τους ενήλικες.
Στην πρώτη ιστορία  υπάρχει ένα οργισμένο παιδί και ένα ντροπαλό..Μέσα από το κείμενό τους  πρέπει να βρούν τρόπο να βοηθήσουν και τους δύο συμμαθητές τους να εκφράσουν τι τους οδηγεί να συμπεριφέρονται έτσι και να δώσουν λύση βοηθώντας τον έναν να ανοιχτεί και να μην είναι ντροπαλός και τον άλλο να ελέγχει το θυμό του
Η δεύτερη ομάδα έχει να γράψει ένα κείμενο σχετικά με το πως νιώθει ένα παιδί που αλλάζει σχολείο,περιβάλλον και χώρα..Να περιγράψουν τα συναισθήματα αυτού του παιδιού και να απαντήσουν στο ερώτημα αν θα τον δεχτούν οι "ξένοι"συμμαθητές του ή όχι..(Το αποτέλεσμα θα δοθεί ακολουθώντας την πορεία των γεγονότων
η Τρίτη ομάδα θα γράψει ένα μικρό θεατρικό μονόπρακτο όπου τα καλά και θετικά συναισθήματα οργανώνονται να αντιμετωπίσουν τα αρνητικά και άσχημα συναισθήματα και να τα κατατροπώσουν..Ειδικά την οργή ,την απογοήτευση και το θυμό.
Η τέταρτη ομάδα  θα περιγράψει τα συναισθήματα ενός παιδιού που του αρνούνται την παρέα..Το πως νιώθει ένα παιδί "παρείσακτο"..

Ο σκοπός της άσκησης είναι να δούμε ποιος είναι υπεύθυνος για τα συναισθήματά μας..Αν είμαστε εμείς ή οι άλλοι και πως μπορούμε να αλλάξουμε συμπεριφορές και αντιδράσεις που θα μειώσουν όχι μόνο τα αρνητικά αλλά θα αυξήσουν και  τις άμυνές μας ώστε να μην παρασυρόμαστε από αυτά..

Θα σας ενημερώσουμε για τη συνέχεια σύντομα.





                                                                                                                                                                 

OΙ 2 ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

Όπως έχω γράψει σε προηγούμενη ανάρτηση ,στην τάξη φέτος δουλέψαμε και δουλεύουμε 2 μεγάλες εργασίες..Ξεκινήσαμε απο την αρχή της χρονιάς..Στόχος και των 2 εργασιών ήταν απλά και μόνο να παρουσιάσουμε σαν τμήμα στη γιορτή λήξης της σχολικής χρονιάς ,ένα δείγμα της δουλειάς μας μέσα στην τάξη και να εκθεσουμε σε ένα σταντ φωτογραφίες από την ιστορία της πόλης καθώς και ιστορίες που θα μαζεύαμε απο τις διηγήσεις των παπούδων και γιαγιάδων και σε ένα δεύτερο σταντ θα είχαμε αφίσες και υλικό (κόμικ,ιστορίες,φωτογραφίες από τις δραστηριότητες μας)σχετικά με τη 2η εργασία μας πάνω στην οδική ασφάλεια..Τελικά μετατράπηκαν και τα 2 σε μεγάλες ετήσιες εργασίες με θέματα..
'ΟΙ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1960" Και το δεύτερο"ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ ΟΧΙ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ "με υπότιτλο "ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ"..
Δεν θα γράψω και για τις 2 εργασίες σήμερα..
Θα αναφερθώ μόνο στην πρώτη εργασία και στο τι τελικά γίνεται ακόμα ..

"ΟΙ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1960"

Το θέμα μας ήταν απο την αρχή πολύπλευρο και πολυθεματικό..Δεν θέλαμε μόνο μια αρχαιολογική και τοπογραφική καταγραφή.Θέλαμε να μάθουμε την ιστορία της Πόλης μας ,το πώς αναπτύχθηκε ,να ακούσουμε ιστορίες αλλά και να διαβάσουμε ιστορίες όχι μόνο για ιστορικές στιγμές αλλά και για απλά θέματα της καθημερινής ζωής,να μάθουμε για τα τραγούδια ,τα ήθη τα έθιμα των κατοίκων της πόλης..Και δεν θα ήταν εύκολο,Το ξέραμε από την αρχή..Απαιτούσε μεγάλη έρευνα ,πλούσια βιβλιογραφία,και φυσικά συνεντεύξεις ..Το πιο δύσκολο σημείο ήταν να βρούμε μαρτυρίες για το πως ήταν η ζωή ειδικά στις μεγάλες και δύσκολες περιόδους που περασε η πόλη και να τις καταγράψουμε , γιατί δυστυχώς αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Μακεδονικού αγώνα ,της μετεγκατάστασης των προσφύγων,του διωγμού των Εβραίων .κλπ δεν ήταν και δεν είναι πια πολλοί εν ζωή..

Αρχίσαμε να αναζητούμε βιβλιογραφικές μαρτυρίες..Για το Αρχαίο της παρελθόν ,το Βυζαντινό και μετά το Νεότερο.Πέρασαμε ώρες στη Δημόσια Βιβλιοθήκη διαλέγοντας βιβλία για την πόλη και για ότι τη συνέδεε με αυτή(Γ Χιονίδης ,Σβαρνόπουλος,Π.Πυρινός,Ι.Κουρουζίδης ,Π.Πετρομελίδης ,Γ.Λιόλιος Κ.Α.τριτομο έργο της Ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης,)διαβάσαμε εργασίες άλλων σχολείων ("Οι γέφυρες της Βέροιας στις αρχές του 20 αιώνα "της ΣΤ 3 του 5 Δημοτικού σχολείου εκδοση του 2000 "Ιχνηλατώντας τη Βέροια" του 3-14ου Δημοτικού σχολείου κ.α),μπήκαμε σε ιστοσελίδες που έκαναν αναφορά στην πόλη και μαζεύαμε ότι μας ενδιέφερε(Θα υπάρχει βιβλιογραφική αναφορά στο τέλος της εργασίας μας)..ΕΙχαμε οργανώθει σε ομάδες για κάθε εθνότητα και προσφυγικό πληθυσμό(Βλάχοι ,Εβραίοι ,Χριστιανοί,Πόντιοι ,Μικρασιάτες,Θρακιώτες ,Οθωμανοί )και κάθε ομάδα έφερνε και φέρνει ακόμα πληροφορίες από όπου μπορούσαν και μπορούν (από τους συλλόγους τους ,απο μαρτυρίες ανθρώπων κλπ).(Φωτεινή Σ.Μιχάλης Σ.Μαργαρίτα Σ.Γρηγόρης Σ,Σωτήρης Σ ,Κορίνα Σ,'Αγγελος Σ,Κωνσταντίνος Α,Γιώργος Τσ,Γιάννης Στ.)

Δεν ήταν καθόλου εύκολο για τους μικρούς 12 χρονους μαθητές..Καθώς δεν είχαν εξασκηθεί στο να κάνουν περιλήψεις μεγάλων κεφάλαιων βιβλίων ,δυσκολευτήκαμε αρκετά..Η ομάδα που έκανε τις περιλήψεις και έγραφε τα κείμενα από το υλικό των συμμαθητών τους αλλά και αυτό που έφερναν οι ίδιοι ,(Μαρία Παπαθ,Λίλα Σιδ,Λίλιαν Ντέλ, Μαρία Ντόν,Αρτεμη Γεωργία Παπ,Παναγιώτης Πατρ,Γιώργος Πυροβ,Ειρήνη Τσαν,Βέρα Οικ κ.α ) δυσκολεύτηκαν αρκετά καθώς πολλές φορές τα κείμενα ήταν δυσκολονόητα..Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές βοήθησα και 'γω τα παιδιά..Είναι λογικό να γίνει κάτι τέτοιο γιατί δεν είναι απλά μια εργασία που θα παραμείνει στο χώρο του σχολείου και που τα παιδιά θα εκφραστούν ελεύθερα μετά από κάποιες δραστηριότητες μέσα στην τάξη αλλά απαιτούσε ιστορική γνώση ,οργάνωση και κατάλληλη κειμενική δομή μεγάλων κειμένων(αφηγηματικών ,ιστορικών ,κλπ)καθώς θα παραδοθεί όπως έχω αναφέρει στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΒΕΡΟΙΑΣ και θα ενταχθεί στο υλικό της ψηφιακής πλατφόρμας-βιβλιοθήκης "ΜΕΔΟΥΣΑ" και θα μπορέσει να γίνει εργαλείο -πηγή για άλλες εργασίες αλλά και μέσο μάθησης της τοπικής ιστορίας για άλλους μαθητές .Και σε αυτό ναι ήμουν και είμαι εκεί και ας θεωρηθεί ότι τα καθοδηγώ ..Σε αυτή την εργασία ήταν αδύνατο να μην εμπλακώ ..Οποιαδήποτε ανακρίβεια ή ελλιπής κειμενική δομή θα βγαζε ασυνάρτητα νοήματα και θα ταν κρίμα να μην είναι ολοκληρωμένη καθώς τα παιδιά κάνουν τόσο κόπο και αφιερώνουν χρόνο απο τον ελεύθερο χρόνο τους για να βγει αυτό το έργο..
Θα ταν επίσης άνάρμοστο και ανεύθυνο να μην αναφέρω και στην πολύτιμη εθελοντική βοήθεια της κυρίας Κατερίνας Παπαδημητρίου,μητέρα της μαθήτριας Άρτεμης -Γεωργίας που μας βοηθάει στις βιντεοσκοπήσεις των επισκέψεων μας όχι μόνο μέσα στην πόλη αλλά και βιντεοσκοπεί τις συνεντέυξεις που παίρνουμε από απλούς ανθρώπους σχετικά με τη ζωή στη Βέροια ενώ ο σύζυγός της και ο ανηψιός της έφτιαξαν για την εργασία μας 2 σχέδια του σχολείου μας ( το ένα του 1979 και το άλλο του 1967 )τα οποία θα βάλουμε σαν εξώφυλλο στην εργασία μας τόσο στην ψηφιακή της μορφή όσο και στην έντυπη και τα οποία σκίτσα αποφασίσαμε με τα παιδιά να τα αφήσουμε στο σχολείο σαν 'ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ 2 2011-2012."
Ειλικρινά τους ευχαριστούμε πολύ..

Επιστρέφοντας στην εργασία θα πω ότι τώρα είμαστε στη φάση της συγγραφής των κειμένων και στη μορφοποίηση της εργασίας ..Υπάρχει κινητικότητα και άγχος ..Το ευτύχημα είναι ότι φοβόμασταν ότι ο χρόνος δεν θα μας έφτανε καθώς μας είχαν ανακοινώσει απο τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας οτι έπρεπε να την παραδώσουμε τέλος Μαίου, αλλά μετά από επικοινωνία με κ.Δήμου η οποία είναι υπεύθυνη της παραλαβής και στήριξης της εργασιάς μας από τη ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ,μας ανέφερε ότι μπορούμε να την παραδώσουμε όταν την ολοκληρώσουμε οπότε αυτό μας χαλαρώνει λίγο και μας δίνει το περιθώριο να μην πιεζόμαστε .

Ελπίζουμε πραγματικά στο καλύτερο και κάνουμε το καλύτερο..'Ολοι μας εγώ και τα παιδιά θέλουμε μέσα από αυτή την εργασία να βγουν οι σύνθετες κοινωνικές δομές μέχρι το 1960 αλλά και να αναγνωρίσουμε το πόσο οι πολιτικές κατάστασεις που επικρατούν σε διάφορες περιόδους μπορούν να επηρεάσουν ολόκληρες γενιές αλλά και τη ζωή των ανθρώπων τις δεδομένες εκείνες στιγμές..