ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ..

 

Πριν από λίγο  έμαθα ότι στην Ημερίδα που έγινε στις 26 Ιανουαρίου στη Νάουσα με θέμα "Βιντεάκια στο Θρανίο" την οποία διοργάνωσε η Διεύθυνση Β/θμιας εκπαίδευσης Ημαθίας στη Νάουσα σε συνεργασία με το Γυμνάσιο Επισκοπής Ναούσης  και με το Διεθνές Φεστιβαλ Κινηματογράφου Νάουσας προβλήθηκε και η ταινία των μαθητών μου "Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ"για την οποία μίλησαν με θερμά λόγια η πρόεδρος του ΝΙFF κ.Αννα Γκαρνέτα αλλά και ο Δήμαρχος Νάουσας κ,Νίκος Koυτσογιάννης.Tην ημερίδα παρακολούθησαν αρκετοί συνάδελφοι εκπαιδευτικοί της Β/ΘΜΙΑΣ . Δεν γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου το γεγονός της παρουσίασης..Ευχαριστώ θερμά εκ μέρους των παιδιών αλλά και εγώ προσωπικά   την κ.Γκαρνέτα ,τον Δήμαρχο Νάουσας αλλά και όλους τους συναδέλφους που αγκάλιασαν την προσπάθεια μας και μάλιστα  είναι για μένα ιδιαίτερη χαρά το ότι σχολεία του Νομού μας ζητούν να την δείξουν στους μαθητές τους καθώς και το ότι συνάδελφοι θέλουν να την προσθέσουν στο αρχείο τους..Θα μου επιτρέψετε εδώ να αναφέρω πως η ταινία μας έχει παρουσιαστεί  στα πλαίσια Σχολικών και Καινοτόμων προγραμμάτων τόσο για την διαφορετικότητα  (θέμα της ταινίας μας  που αγγίζει το πρόβλημα της προσβασιμότητας αλλά και της συνέχειας της ζωής παιδιών που εξαιτίας ενός ατυχήματος καθηλώνονται σε αναπηρικό αμαξίδιο) όσο και για τον τρόπο δημιουργίας της, σε μαθητές των σχολείων
-1ο Δημοτικό Σχολείο Αλεξάνδρειας Ημαθίας
-2ο Δημοτικό Σχολείο Αλεξάνδρειας Ημαθίας
-4ο Δημοτικό Σχολείο Αλεξάνδρειας Ημαθίας
-Ειδικό Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Αλεξάνδρειας
-1ο Γυμνάσιο Νάουσας
-1  Γενικό Λύκειο Αλεξάνδρειας
-Σε εκδήλωση που έκανε το  Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Αλεξάνδρειας στο Δημαρχείο παρουσία μαθητών της Ε και Στ τάξης της περιοχής μας

και συνεχίζουμε...
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

Η "Επόμενη μέρα" ..Πως φτάσαμε σε αυτή και η νεα συμμετοχή της στην 14η διοργάνωση της "camera Zizanio"

Πριν λίγες μέρες ήμουν ομιλήτρια στην επιστημονική διημερίδα που διοργάνωσε το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας με θέμα 'Παιδί και Κινηματογράφος".Σαν εκπαιδευτικός που ασχολήθηκε με το θέμα του κινηματογράφου και την ένταξή του στην σχολική πράξη αναφέρθηκα στο πως μπορεί να βοηθήσει την εκπαιδευτική πράξη καθώς και στη δική μας εμπειρία..
Το ακόλουθο Power point είναι ένα γενικό πλαίσιο στο οποίο μπορεί να κινηθεί ο εκπαιδευτικός  από το Α εως το Ω για τη δημιουργία μιας ταινίας σε γενικά πλαίσια.Αναλυτικά θα παρουσιαστεί η πορεία μας μέχρι τη δημιουργία της  σε σεμινάριο που θα διεξαχθεί στα μέσα Νοεμβρίου.
Η ταινία που δημιουργήθηκε από το ΝΙFF και τους μαθητές μου παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες στην τελετή λήξης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου και είχαμε επίσης και τη χαρά να γνωριστούμε και με τις 2  καταξιωμένες μουσικούς που "έντυσαν "μουσικά την ταινία μας ,(κ,Jan Broberg Carter και Ρενέ Νικολάου)ενώ η πορεία της συνεχίζεται καθώς διαγωνιζόμαστε πια και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας (Camera Zizanio)ενώ παράλληλα με τη συνεργασία του ΝΙFF ετοιμαζόμαστε να τη στείλουμε και σε άλλα φεστιβάλ του εξωτερικού.
Παράλληλα η ταινία των μαθητών μου, επειδή το θέμα που πραγματεύεται είναι κοινωνικού ενδιαφέροντος ,έτυχε της προσοχής πολλών συναδέρφων όχι μόνο της γενικής αλλά και της ειδικής αγωγής ,ενώ αρκετοί συνάδελφοι της Β/θμιας εξέφρασαν την επιθυμία να τη δείξουν στους μαθητές τους με σκοπό την ευαισθητοποίση των νέων  απέναντι στα προβλήματα των ΑμΕΑ.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Τα προγράμματα που εκπονούνται στις τάξεις έχουν μπει για καλά στον προγραμματισμό των εκπαιδευτικών για το σχολικό έτος..Προγράμματα που στόχο έχουν "την προετοιμασία των μαθητών στην εργασία για ομάδες και στην εξοικείωσή τους με μεθόδους κριτικής ανάλυσης,διερεύνησης ,οργάνωσης και παρουσίαση μιας εργασίας"(Απάντηση σε έγγραφο:178298/Γ1/21-11-2013 Υ.ΠΑΙ.Θ.ΚΠ).Προγράμματα που εκπονούνται από τους ίδιους τους μαθητές με τη στήριξη και συμμετοχή του δασκάλου που έχει συμβουλευτικό ρόλο κυρίως.
      Κάθε χρόνο έχει γίνει θεσμός επίσης να παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό της πόλης(γονείς,και πολίτες) ενώ επίσης παρουσιάζονται και στα πλαίσια ημερίδων που οργανώνονται από τους Σ.Συμβούλους ή τους Υπεύθυνους Σχολικών δραστηριοτήτων..
   Πριν λίγες μέρες παρακολούθησα μια ημερίδα στην οποία παρουσιάστηκαν προγράμματα  και εργασίες που εκπονήθηκαν σε διάφορες τάξεις Δ.Σχολείων...ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ πολύ καλές γενικά  οι παρουσιάσεις  μας έδωσαν ιδέες για τα δικά μας προγράμματα αλλά....Υπάρχει  και κάποιο 'αλλά', που το είδα όχι μόνο προχτές αλλά και σε άλλες παρουσιάσεις που έχω πάει.....Γενικεύοντας θα πω  ις παρατηρήσεις μου αν και σε κάποιες θα σταθώ απλά θέλοντας να υπενθυμίσω κάτι στους συναδέλφους ώστε να το χουν υπόψιν τους..
Θέλω λοιπόν να επισημάνω τα εξής:

• 1.Ας φροντίζουμε  το υλικό που παρουσιάζετε να ναι αντίστοιχο της ηλικίας των παιδιών ώστε να ναι και αληθοφανές..Προσωπικά ,ένιωσα λίγο αμήχανα ακούγοντας ένα τέλειο παραμύθι από παιδιά 6 και 7 ετών που το έγραψαν "μόνα τους" ..Ειδικά ,όταν ξέρω πως η συνδεσμολογία στο γραπτό λόγο των παιδιών αυτής της ηλικίας είναι το ¨"και " το "μετά" και το "ύστερα"και φυσικά αδυνατούν να χρησιμοποιήσουν δευτερεύουσες προτάσεις ή να χουν συνοχή στα κείμενά τους με μεγάλες προτάσεις ,ειλικρινά θεώρησα, ακούγοντας το παραμύθι, πως είναι "παιδιά θαύματα" και θα πρεπε να υπάρξει κάποια έρευνα σχετικά με τους μαθητές ειδικά αφού πρόκειται για όλη την τάξη.
• 2.Να ενημερώνουμε  αυτούς που μας παρακολουθούν ότι έχουμε κάνει παρέμβαση εμείς προσωπικά ή οι γονείς στο υλικό που δημιούργησαν τα παιδιά..ΠΧ εικόνες ζωγραφισμένες από τα παιδιά ή γεμισμένες με υλικά τόσο τέλειες, είναι σχεδόν αδύνατο να γίνονται από όλη σχεδόν την τάξη. ..Ένα παιδί ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ τάξης Δ.Σ χρησιμοποιεί είτε το χάρακα για να τραβήξει γραμμές ή οι γραμμές που τραβάει ελεύθερα έχουν μια ιδιαιτερότητα..Ένα "έργο τέχνης".ειδικά από παιδάκια μέχρι την Δ τάξη που το χέρι τους ακόμα δεν έχει σταθεροποιηθεί καλά ,είναι πολύ δύσκολο να γίνει ..Δεν μιλάμε για ταλέντα που υπάρχουν αλλά για όλα σχεδόν τα παιδιά μιας τάξης κάτι που θεωρώ ότι  είναι αδύνατον να υπάρχει
• 3.Να  είμαστε καλοί γνώστες των λογισμικών που χρησιμοποιούμε  ΚΑΙ όχι επειδή απλά έτυχε να διαβάσουμε  για αυτά ,τα βάλαμε στην παρουσίασή μας επειδή μας εξυπηρετούν..Κάποιος θα ξέρει περισσότερα θα μας κάνει μια ερώτηση και το λιγότερο που θα φανούμε θα ναι ανίδεοι.
• 4.Ας φροντίζουμε όπου και όποτε μπορούμε να παρουσιάζουν την εργασία τους τα ίδια τα παιδιά..Αυτά τις έχουν δουλέψει ,αυτά ξέρουν καλύτερα από μας τα "αδύναμα"¨΄η ¨δυνατά ¨σημεία των εργασιών τους..
• 5.Τέλος,ό,τι παρουσιάζουμε  να το έχουμε "δουλέψει" πραγματικά στην τάξη.Ετσι μπορούμε  να επισημάνουμε  τα αρνητικά ή θετικά στοιχεία ενός προγράμματος ή μιας εργασίας που εκπονήσαμε μαζί με τους μαθητές μας και έτσι θα μπορούμε να ενημερώνουμε ουσιαστικά τους συναδέλφους για το τι μπορεί να υλοποιηθεί ή όχι και ποιες εναλλακτικές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε..

Ναι εντάξει καλό μια θετική κριτική από το σχολικό σύμβουλο όχι μόνο για την αυτοπεποίθησή μας και για τους κόπους μας αλλά, για κάποιους ίσως,  γιατί έπεται και η αξιολόγηση αλλά ας μην ωραιοποιούμε τόσο τα πράγματα καταστρατηγώντας κάθε τι που αφορά την ανάπτυξη των παιδιών δείχνοντας το "τέλειο"..Ανεβάζουμε πλαστά τον πήχη στο ανώτερο "τέλειο"σημείο όσον αφορά την εκπόνηση των  εργασιών και αυτό σε ένα φυσιολογικό σχολείο με φυσιολογικά παιδιά είναι αδύνατο να επιτευχθεί...Απέναντί μας να θυμόμαστε πως  έχουμε δασκάλους και δασκάλες που ξέρουν και έχουν δουλέψει σε τάξεις και ξέρουν καλά τι μπορεί να γίνει και τι όχι.Ας μην κάνουμε εμείς  δουλειά δείχνοντάς την "ως δουλειά των παιδιών"απλά και μόνο για να πάρουμε τα εύσημα του "καλού δασκάλου "-"καλής δασκάλας.".Έχουμε μαθητές Δημοτικού και ξέρουμε τις δυνατότητες και τις αδυναμίες τους και απλά φροντίζουμε να κάνουν αυτό που μπορούν να κάνουν καλύτερα..Τέλειο όμως δεν υπάρχει..Υπάρχουν και στάδια ανάπτυξης που αφορούν τα παιδιά και που θα πρέπει και οφείλουμε να τα ξέρουμε κατά την προετοιμασία και παρουσίαση των εργασιών μας..

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΠΟΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ.(αξίζει να το διαβάσετε..Αφορά εκπαιδευτικούς αλλά και γονείς)

Για τη χρονιά 2012-2013 είχαμε 3 προγράμματα να υλοποιήσουμε..Ένα Πολιτιστικό πρόγραμμα που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της ταινίας μας ¨εχω δικαίωμα" ένα περιβαλλοντικό "Μονοπάτια και δρόμοι της Ημαθίας"για το κεντρικό οδικό δίκτυο της περιοχής και ένα αγωγής υγείας με τίτλο"Συναισθήματα στον ...κύκλο"¨..Το ένα πρόγραμμα  το οποίο ήταν καθαρά με τους μαθητές της τάξης μου τελείωσε επιτυχώς (με την ταινία μας) τα άλλα 2 τα οποία εκπονούνται από το δικό μου τμήμα αλλά και τους μαθητές /τριες της Ολυμπίας  Μητροπούλου οδεύουν προς το τέλος τους..Ποιο από τα δύο μας δυσκόλεψε περισσότερο? Το "Συναισθήματα στον... κύκλο"όχι για το φόρτο της εργασίας που απαιτούσε ή των δραστηριοτήτων αλλά εξαιτίας της φύσης του προγράμματος.."Δεν είναι εύκολο να μαθαίνεις να ανοίγεσαι στον άλλο" έλεγαν τα παιδιά.Και πράγματι η συναισθηματική νοημοσύνη είναι ένα στάδιο που δεν μπορεί να κατακτηθεί εύκολα και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς το πως θα βοηθήσουμε τα παιδιά. .
.Δεν θα κάνω την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ του προγράμματος τώρα ,αυτό θα γίνει στο τέλος ,όταν παρουσιαστεί.Αλλά μπορώ να σας πω μερικές παρατηρήσεις και συμπεράσματα που  θα πρέπει να αξιολογήσετε εσείς σαν γονείς και εμείς σαν δάσκαλοι.
Τα συμπεράσματα αφορούν γενικά τα παιδιά αλλά εμείς σαν εκπαιδευτικοί δουλέψαμε και ατομικά χωρίς να το καταλαβαίνουν τα ίδια..Εδώ βέβαια φαίνεται και η ευελιξία χειρισμού μιας κατάστασης που πραγματικά δεν περιμέναμε να έχει τόση έκταση.

 ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ αυτή τη στιγμή τις παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα ούτε θα πω πως το χειριστήκαμε..Εκείνο όμως που θα ζητήσω έιναι να ΑΚΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ   ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ..Και να θυμάστε ότι τα παιδιά δεν θέλουν μόνο συμβουλάτορες..ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΜΕ ,Θέλουν σε κάποιους πρώτα να ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ..Η ευελιξία του πως θα κινηθούμε μετά εμείς οι ενήλικες(γονείς ή εκπαιδευτικοί είναι άλλο κεφάλαιο)
                   
 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ  ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

•  Όταν ξεκινήσαμε το πρόγραμμα  δεν γνώριζαν  ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.Οταν τους "βάζαμε" σε μια κατάσταση περιορίζονταν μόνο στις λέξεις.ΧΑΡΑ,ΦΟΒΟΣ ΛΥΠΗ  ,ΜΙΣΟΣ,ΑΓΑΠΗ..Ναι μεν ήταν  τα βασικά(τα 4 καθώς το μίσος δεν εντάσσεται στα βασικά συναισθήματα)αλλά έπρεπε να μάθουν να αναγνωρίζουν και τα υπόλοιπα πχ το ενδιαφέρον, την ευγνωμοσύνη, την περηφάνια κλπ.
• Συμμετείχαν όλα και αυτό ήταν κάτι που μας χαροποίησε ιδιαίτερα σε όλες τις δραστηριότητες και ήταν δεκτικά σε κάθε τι που κάναμε στο πρόγραμμα.
•  Τα παιδιά απέφευγαν  να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους(ειδικά στην αρχή του προγράμματος)  Όταν κάτι τους ενοχλούσε απλά έβγαινε με  θυμό ακόμα και αν είχαν άδικο..Επαναλάμβαναν διαρκώς πως αν παραδεχθούν το λάθος θα φανούν  αδύναμα και μετά θα τους κορόιδευαν οι άλλοι οπότε έπρεπε να προστατευτούν ...φωνάζοντας(?)
• .Το άνοιγμα του ενός προς τον άλλο ήταν ακόμα πιο δύσκολο και επίπονο ..Ενώ υπήρχαν θέματα ακόμα και μεταξύ φίλων, αυτά τα προσπερνούσαν χωρίς να εμβαθύνουν(συζήτηση) γιατί "δεν ήθελαν να τους χάσουν από φίλους"  και ποτέ δεν είχαν εκφράσει- μέχρι τη στιγμή του προγράμματος με ήπιο τόνο που να οδηγεί σε συζήτηση- τις αντιδράσεις τους για κάποιο ζήτημα.
• Πολλά παιδιά ένιωθαν θύματα ή σωτήρες ..Το θέμα είναι ότι τα "θύματα"ήξεραν ότι οι άλλοι τους επιβάλλονται και ότι ο τρόπος είναι ανάρμοστος (με τη λεκτική βία ,το τσαμπουκά ,τη στάση του σώματος ή με τη δυναμικότητά τους )ενώ πολλοί Σωτήρες θεωρούσαν ότι είναι απαραίτητοι στα "θύματα" γιατί οι ίδιοι δεν μπορούσαν να πάρουν μια απόφαση οπότε προκειμένου να κινδυνέψει ένα παιχνίδι να καθυστερήσει ή μια εργασία να εκπονηθεί από την αναποφασιστικότητα τους αναλάμβαναν οι ίδιοι να δώσουν ρόλους.(εδώ εντοπίστηκαν και άλλοι παράγοντες που οδήγησαν σε αυτό που εγώ θα ονομάσω"μανούβρες¨").
• Ήταν πιο εύκολο πολλές φορές για τα  παιδιά να εστιάζουν στα αρνητικά σημεία ενός μαθητή  και να εκφράζουν για αυτό τα συναισθήματά τους και πιο δύσκολο να ΕΚΦΡΆΖΟΥΝ τα θετικά του και να τον αποδέχονται για αυτό.
• Κατά τη διάρκεια του προγράμματος που πολλές φορές δεν ήταν μόνο μέσα στο πρόγραμμα της ευέλικτης αλλά εντασσόταν και στο ευρύτερο διδακτικό πρόγραμμα,τα παιδιά έκαναν χρήση του κύκλου (προσφωνούσαν "τώρα μιλάμε στον κύκλο"που σημαίνει  "ό.τι λέμε δεν βγαίνει προς τα έξω αλλά και ό,τι πούμε δεν θα προκαλέσει θυμό αλλά θα ναι θέμα συζήτησης" προσπαθώντας να εκφράσουν θετικά ή αρνητικά συναισθήματα για κάτι που είχε συμβεί μέσα στην τάξη και αυτό βγήκε πολλές φορές σε καλό όλων .
• .Επαναλάμβαναν πολλές φορές το ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση μιας στάσης θετικής ΄ή αρνητικής απέναντι σε κάποιο ζήτημα.
• .Πολλά παιδιά εξέφρασαν συναισθήματα που είχαν σχέση με το να είναι" πρώτοι σε όλα"..(κυρίως εξέφραζαν  φόβο απόρριψης από τους ίδιους τους γονείς αλλά και από τους δασκάλους τους  αν δεν καταφέρουν κάτι αλλά και άγχος για το τι θα γίνει στο μέλλον αν δεν είναι αυτό που "οι γονείς μου ονειρεύονται  ότι θα γίνω")
• ..Πολλά από τα συναισθήματα των παιδιών ήταν ίδια με τα συναισθήματα των μεγάλων απέναντι στην οικονομική και κοινωνική κρίση..Αγωνία,αμφιβολίες για το μέλλον,αρνητισμός,φόβος για το τι μέλλει γενέσθαι.

Εν κατακλείδι..

• Τα παιδιά μας κρύβουν πολλά  συναισθήματα και για το ίδιο πράγμα μπορεί να νιώθουν θετικά τη μία και αρνητικά την επόμενη φορά που θα επαναληφθεί παρόμοια κατάσταση.
• ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ τα συναισθήματα τους. 
• Για τα παιδιά μας κάθε κατάσταση που βιώνουν  προκαλεί  συναισθήματα.Αυτό   είναι ψυχοφθόρο για τα ίδια καθώς δεν ξέρουν πως πρέπει να τα χειριστούν και πώς να τα εκφράσουν..

• Νιώθουν πολλά συναισθήματα  ταυτόχρονα για την ίδια κατάσταση και αυτό τα μπερδεύει,τα διαλύει συναισθηματικά..

Σαν ενήλικες λοιπόν πρέπει να τα βοηθήσουμε.Να τα βοηθήσουμε να μας ανοιχτούν ώστε να τα καθοδηγήσουμε στο ποιο είναι σημαντικό ζήτημα ποιο είναι ασήμαντο και πώς πρέπει να λειτουργούν..Το να μην τα ακούμε ,να θεωρούμε ότι "είναι μικρά και δεν ξέρουν" είναι το μεγαλύτερο ίσως λάθος που κάνουμε γιατί τα παιδιά μας ζουν μαζί μαςΘα τελειώσω με κάτι που διάβασα πολύ πρόσφατα..."Τα παιδιά μας είναι ο καλός και ο κακός εαυτός μας..Από εμάς εξαρτάται ποιον θα φέρουμε στην επιφάνεια".

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ACTIONAID "ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ"

«Εκατομμύρια γονείς, δάσκαλοι και παιδιά ανά τον κόσμο απευθύνουν έκκληση στις κυβερνήσεις των χωρών τους, ώστε να παρέχουν δωρεάν και ποιοτική βασική εκπαίδευση σε όλα τα παιδιά του κόσμου. Αυτοί, είναι υποστηρικτές της Παγκόσμιας Εκστρατείας για την Εκπαίδευση. Εμείς προσθέτουμε τη φωνή μας στη δική τους έκκληση. Με το να συμμετέχετε μπορείτε να γίνετε η πρώτη γενιά που θα δει κάθε παιδί του κόσμου να απολαμβάνει το δικαίωμα στην εκπαίδευση». (Nelson Madela and Graca Macel, Απρίλιος 2002)"
  Και συνεχίζει η ανακοίνωση  :  "Η Εκπαίδευση αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και βασικό όπλο στη μάχη κατά της φτώχειας. Για 61 εκατομμύρια παιδιά και 750 εκατομμύρια ενήλικες, αυτό το δικαίωμα παραβιάζεται καθημερινά.Η Παγκόσμια Εκστρατεία για την Εκπαίδευση (Global Campaign for Education) προωθεί την Εκπαίδευση για Όλους ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και κινητοποιεί την κοινή γνώμη με σκοπό να ασκήσει πίεση στις κυβερνήσεις και τη διεθνή κοινότητα. Οι κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν την υποχρέωση να παρέχουν δωρεάν δημόσια υποχρεωτική βασική εκπαίδευση σε όλους τους ανθρώπους κυρίως στα παιδιά, τις γυναίκες και σε όλα τα μέλη της κοινωνίας που κινδυνεύουν από αποκλεισμό. " (από την επίσημη ιστοσελίδα της ΑctionAid).

Αύριο τελειώνει η παγκόσμα κινητοποίηση παιδιών και εκπαιδευτικών σε όλο τον κόσμο "ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ" και 2 τμήματα της Ε τάξης (Ε2 ΚΑΙ Ε3) ενώσαμε τις φωνές μας με τις φωνές χιλιάδων μαθητών και δασκάλων από την Ελλάδα και εκατομμυρίων σε όλο τον κόσμο. Παρακολουθήσαμε βίντεο,είδαμε φωτογραφίες,συζητήσαμε για τις συνθήκες που ζουν πολλά παιδιά στον κόσμο,για τις δυσκολίες να μορφωθούν κλπ. Στο τέλος ετοιμάσαμε το υλικό μας και το στείαμε στην ACTIONAID η οποία το συγκεντρώνει για το σκοπό που αναφέρεται στην εισαγωγή ..

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΜΟΡΦΩΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ..

"Όλα τα παιδιά χρειάζονται δασκάλους" from Vaso Mirtseki

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ Ε2"ΜΙΚΡΟΙ ΣΥΝΕΔΡΟΙ"

Σήμερα το πρωί τα παιδιά του τμήματός μου ,συνοδευόμενα από εμένα και τη συνάδελφο μου Ιωάννα Σαμαρά μετέβησαν στη Θεσσαλονίκη όπου παρουσίασαν το δικό τους Blog "Ο κόσμος των Παιδιών"στο 5ο Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής.
 Η εμπειρία πρωτόγνωρη για αυτά έκανε τα παιδιά να αισθάνονται έναν κόμπο στο στομάχι για΄τι πρώτη φορά θα έπαιρναν μέρος σε επίσημο Συνέδριο.. Η παρουσίασή τους ξεκίνησε γύρω στη 1:00 . Ανέβηκαν στο βάθρο και ως εκ θάυματος το άγχος έφυγε και ξεκίνησαν την παρουσίαση η οποία ήταν άψογη από όλες τις απόψεις.. Τα παιδιά ,σαν αληθινοί επαγγελματίες ,παρουσίασαν αυτό που τα ίδια έχουν δημιουργήσει οπότε το ήξεραν και το γνώριζαν καθώς είναι ένας χώρος στον οποίο περνούν δημιουργικά τις ελεύθερες ώρες τους.. Οι εναλλαγές τους καθώς έδιναν ο ένασ τη σκυτάλη στον άλλο ήταν με επαγγελματισμό και υπευθυνότητα..Δεν υπήρχε τίποτα πέρα απο την παρουσίαση..Ούτε εμένα πιστεύω ότι έβλεπαν εκείνη τη στιγμή.

 Η σημασία του Συνεδρίου πέρα απο τη συμμετοχή μας ήταν πολλαπλή για τα παιδιά.
 1.Σήμερα δεν παρουσίασαν εργασία στην αίθουσά τους, αλλά παρουσίασαν μια εργασία παρουσία άλλων παιδιών και συναδέλφων, εφαρμόζοντας σε πραγματικές συνθήκες αυτό που κάναμε τόσο καιρό στην τάξη.Βίωσαν την αληθινή διάσταση των παρουσιάσεων.
 2.Συνεργάστηκαν ακόμα μια φορά άψογα χαρίζοντας σε μένα και στους γονείς τους - που είτε μας έβλεπαν μέσω σχολικού δικτύου είτε ήταν παρόντες στο Συνέδριο- ,πολλά χαμόγελα και συγκίνηση.Δεν είναι ευκολο 19 διαφορετικοί χαρακτήρες να συνυπάρχουν ταυτόχρονα.
3.Απέκτησαν μια μικρή εμπειρία σχετικά με τις διαδικασίες συμμετοχής σε ένα συνέδριο που διεξάγεται σ’ ένα περιβάλλον υψηλού επιπέδου.
4.Συνειδητοποίησαν ότι για να κερδίσουν κάτι, πρέπει να προσπαθούν για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Επιτρέψτε μου να πω στα παιδιά μου ένα ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ για την επαγγελματική τους παρουσίαση και ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για οσα μου δίνουν τα ίδια και ας μην το καταλαβαίνουν και να τους υποσχεθώ ότι αν η επόμενη σχολική χρονιά μας βρει μαζί ,θα δημιουργήσουμε ακόμα περισσότερες ευκαιρίες για μάθηση έξω απο το Σχολείο και σε πραγματικές καταστάσεις και όλα θα γίνουν όπως πρέπει με μόνο στόχο να γεμίσουν απο γνώσεις και υπέροχες σχολικές αναμνήσεις. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΙΔΙΆ ΜΟΥ..

Μπορείτε να βρείτε την εισήγηση στη Διεύθυνση:  ΕΙΣΗΓΗΣΗ 
Και την παρουσίαση:   Παρουσίαση για το συνέδριο

"EΛΛΗΝΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ"Το νέο site μου

Εδώ και τρεις μέρες προσπαθώ, παρόλο που ήμουν αρκετά άρρωστη είναι η αλήθεια,να στήσω όχι blog αυτή τη φορά αλλά site..Kαι τα κατάφερα..Λίγο από εδώ λίγο από εκεί ,το site "Eλληνική Παιδεία" στήθηκε..
Σε αυτό το site θα βάλω όσες παρουσιάσεις και ταινίες έχω δημιουργήσει έως τώρα ώστε το υλικό μου να έιναι όπως πρέπει να είναι κατανεμημένο..Αλλά στο site αυτό θα ανεβαίνουν μόνο τα slides και οι ταινίες χωρίς σχολιασμούς πολλούς από μέρους μου.Για αυτά οι πληροφορίες θα αναρτώνται εδώ..
Ακόμα είμαι στη φάση του σχεδιασμού..'Εχουν ανέβει μερικά αρχεία αλλα έχει ακόμα δουλειά..Πιστεύω ότι θα μπορέσω να το εμπλουτίσω έτσι ώστε να γίνει μια μικρή βιβλιοθήκη υλικού για μαθητές ,γονείς αλλά και συναδέλφους.
  Δεν είμαι γνώστρια πολλών λογισμικών για δημιουργίες υλικού ,αλλά σιγά σιγά μαθαίνω μόνη μου και προσπαθώ..
Μπορείτε λοπόν να το βρείτε πληκτρολογώντας  τη διεύθυνση  είτε βρίσκοντας το στη  δεξιά στήλη του παρόντος Blog πατώντας στη φωτογραφία που παραπέμπει στο νεο site και απεικονίζει τη ζωφόρο του Παρθενώνα .Υπάρχει ακριβώς από κάτω η λεζάντα με τον τίτλο του site για να σας βοηθήσει...
Σας περιμένω λοιπόν και εκεί και ελπίζω να σας  φανεί ενδιαφέρουσα η περιήγησή σας στην "ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ"
διεύθυνση: ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ...

Ευέλικτη ζώνη και το δεύτερο πρόγραμμα "Συναισθήματα στον κύκλο "που κάνουμε από κοινού το Ε2 ΚΑΙ Ε3 συνεχίζεται κανονικά.Ο τίτλος αφορά αυτό ακριβώς που εκφράζει..Τα παιδιά ότι λένε μένει στον κύκλο..Τα συναισθήματά τους ,το άνοιγμά τους από τον εσωτερικό τους κόσμο προς τους συμμαθητές πρεπει να προφυλαχτεί,να μη γίνει αιτία προστριβών εκτός τάξης..Σκοπός είναι να μάθουν να σέβονται τα συναισθήματα ο ένας του άλλου και να αναγνωρίσουν αυτά που ενοχλούν τους συμμαθητές τους .Οι ομάδες έχουν επιλεγεί από την προηγούμενη φορά.. ..2 των 9 και 2 των 10 παιδιών..Αυτή τη φορά θα έπρεπε να ζωγραφίσουν μια ζωγραφιά  κάτι που θα έχει σχέση με συναισθήματα.Μοιράστηκαν χρώματα και κάνσον και ξεκίνησα..Το ζήτημα ήταν να δούμε ποια συναισθήματα κυριαρχούσαν στα παιδιά..Δεν μας ενδιέφερε τόσο το καλλιτεχνικό αποτέλεσα όσο τα συναισθήματα που θα αποτύπωναν και τη θέση τους μέσα στη ζωγραφιά..Πέρα από αυτό θα πρεπε να συνεργαστούν..Να αφήσουν στην άκρη εγωιστικές και αρχηγικές τάσεις ώστε να αποδώσουν το σχέδιό τους..Έτσι και έγινε.4 ΟΜΑΔΕΣ 4 ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ..Κάθε ομάδα θα  εξέφραζε το χώρο της και τη δυναμική της..
Αποτέλεσμα?Είδαμε ότι τα συναισθήματα που κυριαρχούν (και αυτό μας έκανε να νιώσουμε ότι υπάρχει υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα δουλέψουμε εγώ και η Ολυμπία )είναι τα περισσότερα θετικά..
Επόμενο βήμα αμέσως μετά η συγγραφή μιας ιστορίας που γεννά συναισθήματα..
Σε αυτό το στάδιο\
 κάθε ομάδα θα γράψει ένα κείμενο "αλυσίδα"..Κάθε παιδί θα πρέπει να συνεχίσει μια ιστορία..Όλες έχουν σχέση με το παιδικό τρόπο αντίδρασης των παιδιών που πάντα είναι πιο συναισθηματικά από τους ενήλικες.
Στην πρώτη ιστορία  υπάρχει ένα οργισμένο παιδί και ένα ντροπαλό..Μέσα από το κείμενό τους  πρέπει να βρούν τρόπο να βοηθήσουν και τους δύο συμμαθητές τους να εκφράσουν τι τους οδηγεί να συμπεριφέρονται έτσι και να δώσουν λύση βοηθώντας τον έναν να ανοιχτεί και να μην είναι ντροπαλός και τον άλλο να ελέγχει το θυμό του
Η δεύτερη ομάδα έχει να γράψει ένα κείμενο σχετικά με το πως νιώθει ένα παιδί που αλλάζει σχολείο,περιβάλλον και χώρα..Να περιγράψουν τα συναισθήματα αυτού του παιδιού και να απαντήσουν στο ερώτημα αν θα τον δεχτούν οι "ξένοι"συμμαθητές του ή όχι..(Το αποτέλεσμα θα δοθεί ακολουθώντας την πορεία των γεγονότων
η Τρίτη ομάδα θα γράψει ένα μικρό θεατρικό μονόπρακτο όπου τα καλά και θετικά συναισθήματα οργανώνονται να αντιμετωπίσουν τα αρνητικά και άσχημα συναισθήματα και να τα κατατροπώσουν..Ειδικά την οργή ,την απογοήτευση και το θυμό.
Η τέταρτη ομάδα  θα περιγράψει τα συναισθήματα ενός παιδιού που του αρνούνται την παρέα..Το πως νιώθει ένα παιδί "παρείσακτο"..

Ο σκοπός της άσκησης είναι να δούμε ποιος είναι υπεύθυνος για τα συναισθήματά μας..Αν είμαστε εμείς ή οι άλλοι και πως μπορούμε να αλλάξουμε συμπεριφορές και αντιδράσεις που θα μειώσουν όχι μόνο τα αρνητικά αλλά θα αυξήσουν και  τις άμυνές μας ώστε να μην παρασυρόμαστε από αυτά..

Θα σας ενημερώσουμε για τη συνέχεια σύντομα.





                                                                                                                                                                 

Η συνέντευξη των μαθητών μου

Οι μαθητές μου έδωσαν συνέντευξη για την ταινία τους..Βέβαια είχαν λίγο τρακ αλλά αυτό δικαιολογείται σε 11χρονα παιδιά..Απολαύστε την..
http://www.kathemera.gr/2013/03/104415/%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B52-%CF%84%CE%AC%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-12%CE%BF%CF%85-%CE%B4-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF/?fb_action_ids=125259617660206&fb_action_types=og.likes&fb_ref=below-post&fb_source=timeline_og&action_object_map={%22125259617660206%22%3A135098743337993}&action_type_map={%22125259617660206%22%3A%22og.likes%22}&action_ref_map={%22125259617660206%22%3A%22below-post%22}

Ένα διαφορετικό πείραμα και όχι στη φυσική

Μέσα στο πρόγραμμα "Συναισθήματα στον κύκλο" που κάνουμε φέτος με την τάξη μου αποφάσισα πριν λίγο καιρό να κάνω ένα μικρό πείραμα με τους μαθητές μου για τους μαθητές μου..

Πολλές φορές κατά τη διάρκεια συζητήσεων η κουβέντα μας γύριζε στο κατά πόσο μπορεί να επηρεαστεί κάποιος από το περιβάλλον του,από τους συμμαθητές ,από τη στάση κάποιων απέναντι σε ένα θέμα ή έναν άνθρωπο ,από μια μάζα ανθρώπων που μπορεί να  απεχθάνεσαι τη συμπεριφορά τους αλλά να τους ακολουθήσεις με κλειστά τα μάτια χωρίς δεύτερη κουβέντα....Οι μαθητές μου υποστήριζαν ότι αυτό είναι αδύνατο και ότι ο καθένας έχει μυαλό να κρίνει αν πρέπει να ακολουθήσει κάποιον άλλο σε μια καλή ή κακή πράξη..ΕΠΡΕΠΕ λοιπόν να τους δείξω ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ και ότι κάλλιστα μπορείς να επηρεαστείς ακόμα και αν θεωρείσαι  από τους σκεπτόμενους ανθρώπους..
Ένα πείραμα περίεργο που ήξερα όμως ότι θα επηρεάσει θετικά τα παιδιά στο να σκεφτούν όχι μία αλλά 2 φορές τι θα κάνουν πριν το κάνουν..
 ΤΟ πείραμα ξεκίνησε ως εξής.: Ενημέρωσα τα παιδιά ότι θα παίξουμε ένα παιχνίδι και ότι κανένας δεν θα τραυματιστεί και αν νιώσει οποιοσδήποτε ή οποιαδήποτε άσχημα ,μπορεί να μου το πει να το σταματήσουμε..
Τα παιδιά συμφώνησαν και συνεχίσαμε..Ζήτησα από μία μαθήτριά μου ,να μείνει μέσα στην τάξη και οι υπόλοιποι βγήκαμε έξω από αυτή....Ζήτησα λοιπόν από αυτούς που είμασταν έξω να κάνουμε κάτι πολύ απλό..Να μπούμε στην τάξη και αφού καθίσουμε στις θέσεις μας να σταυρώσουμε τα χέρια στο στήθος μας (το ίδιο θα έκανα και γω) ..Το μάθημα θα συνεχιζόταν κανονικά μέχρι την ώρα που θα έπρεπε να φύγουμε..Τότε θα σηκωνόμασταν να ετοιμαστούμε αλλά και  πάλι θα είχαμε όρθιοι τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος..΄Ετσι και έγινε.
Μπήκαμε μέσα ,σταυρώσαμε τα χέρια και συνεχίσαμε το μάθημα..Η μικρή όμως που έμεινε μέσα μας κοιτούσε απορώντας και μάλιστα ήταν αφηρημένη και χαμένη σε σκέψεις κάτι που το αποδείκνυαν οι εκφράσεις  του πρόσωπό της..Λίγο πριν το κουδούνι χτυπήσει 2 σηκωθήκαμε όλοι από τις θέσεις μας..Τα χέρια εξακολουθούσαν να είναι σταυρωμένα..Η μικρή άρχισε να κοιτάζει πραγματικά απορημένη γύρω της,να ενώνει τις παλάμες της,να βρίσκεται σε αμηχανία..Μας κοιτούσε όλους έναν έναν..Εμείς εξακολουθούσαμε να μιλάμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα..Ξαφνικά σηκώνει τα χέρια της και τα σταυρώνει στο στήθος και εκείνη ΚΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΧΑΛΑΡΩΣΕ..ΕΓΙΝΕ ΙΔΙΑ ΜΕ ΕΜΑΣ..ΔΕΝ ΞΕΧΩΡΙΖΕ
Εκεί το πείραμα έφτασε στο τέλος του..Ζήτησα να καθήσουν κάτω και ρώτησα τη μικρή μαθήτριά μου πως ένιωθε από την αρχή μέχρι το τέλος..
Η απάντησή της ήταν :
-"Ένιωθα περίεργα.΄Ηξερα ότι κάτι πάει στραβά..Δεν ήξερα όμως τι..'Ενιωσα αμήχανα όταν σηκωθήκατε όλοι και είχατε τα χέρια σταυρωμένα..Παρόλο που ήξερα ότι κάτι είχατε συμφωνήσει  δεν ήξερα αν θέλατε να κάνω το ίδιο ή να μην κάνω..Αλλά για να έχετε όλοι τα χέρια, έτσι είπα , αυτό θα ναι το ΣΩΣΤΟ και το έκανα  ..Ξέρω ότι δεν έπρεπε και ότι έπρεπε να είμαι ο εαυτός μου αλλά δεν μπόρεσα .΄Ηθελα να νιώσω καλά και  για να είμαι έπρεπε να κάνω ότι και εσείς..Να σταυρώσω τα χέρια
ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ..ΤΟΥΣ ΕΞΗΓΗΣΑ ΤΟΤΕ ότι κάπως έτσι ξεκινάνε όλα..Ακολουθούμε κάποιον επειδή τον ακολουθεί μια ομάδα και δεν θέλουμε να διαφέρουμε και αν αυτός ο κάποιος μας πει να χτυπήσουμε κάποιον,ή να πηδήξουμε στο ποτάμι,ή να κάνουμε κάτι κακό ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΔΙΑΦΕΡΟΥΜΕ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ δεν θα κάνουμε αυτό που πρέπει..
Σε αυτό το σημείο οι μαθητές μου σταμάτησαν να μιλάνε..Μετά από μερικά δευτερόλεπτα όλα άρχισαν να με ρωτάνε τι πρέπει να κάνουν ,αν αυτό συμβαίνει και με τη βία στα σχολεία και στις ομάδες των παιδιών,αν μπορεί να σταματήσει και φυσικά το γιατί γίνεται αυτό..
Τους απάντησα αυτό που θα λεγε ο καθένας από εμάς..'Οτι οι πολλοί έχουν τη δύναμη να πείσουν τον ένα να τους ακολουθήσει και στο καλό και στο κακό ,ότι η βία στο δρόμο ειδικά από παιδιά έχει σχέση με την ομάδα που προσπαθεί να σε πείσει ότι έτσι είναι το σωστό και ότι για να το πετύχουν ακολουθούν ομαδικά μια συγκεκριμένη συμπεριφορά για να σε ¨χτυπήσουν στο αδύνατο σημείο" που είναι η αμφιβολία σου για τη δύναμή του μυαλού σου ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΟΥ ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΣΤΟ κατά πόσο έχεις μέσα σου αναπτύξει τις άμυνες ελέγχου του εαυτού σου και  των πράξεων σου..

Πραγματικά αυτό ήταν μάθημα για τα παιδιά..' Ένα μάθημα ζωής..ΤΩΡΑ προσπαθούν να απομονώσουν όσο μπορούν κακές συμπεριφορές,πολλές φορές τις  αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά μαζί ή πάλι δεν ακολουθούν κάποιο συμμαθητή τους σε κάτι που κάνει μέσα στην ΄ταξη και που τους αποσπά(πχ,Να μιλήσουν με το διπλανό τους που τους μίλησε την ώρα που διδάσκω) γιατί  απλά ξέρουν ότι θέλουν να προσέχουν τι κάνουμε στο μάθημα.

Σίγουρα είμαι δίπλα τους για να τα βοηθήσω γιατί ακόμα δεν μπορούν να το κάνουν σε πολλές περιπτώσεις μόνα τους ,αλλά όταν όλα πια ΗΔΗ  γνωρίζουν ότι η δύναμη για το θετικό και το αρνητικό είναι στην ομάδα,στη μάζα ,στο σύνολο,αν τους εμφυσήσεις ότι θα πρέπει να αντιμετωπίζουν ΚΆΘΕ ΤΙ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ , ότι θα πρέπει να σκέφτονται πάντα  για ποιο λόγο κάνουν ότι κάνουν και αν αυτό που θα πράξουν  συνάδει ΠΡΩΤΑ με τον χαρακτήρα τους και με αυτό που είναι το σωστό να γίνει ,τότε έχουμε κερδίσει κάτι..Την αρχή για να κάνεις τα παιδιά πραγματικά σκεπτόμενους πολίτες..
 
 
  

ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΜΑΣ..

Πριν από λίγο είδα την ταινιούλα  μας παιδιά..Είναι υπέροχη ,τέλεια..Θα με ρωτήσετε  "Κυρία μήπως τα παραλέτε" ?.Ε όχι παιδιά..Δεν τα παραλέω καθόλου..Ήσασταν όλοι υπέροχοι..Ο τρόπος σας ,το ύφος σας ,τι να πρωτοπώ? Τόσο μου άρεσε..ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑΤΕ..ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ από τη ΒΡΟΧΗ με την μπάλα να κυλάει από τα πόδια του Κωνσταντίνου..
Την έχω αντιγράψει ήδη σε DVD, ΟΠΌΤΕ αύριο η πρώτη μας δουλειά είναι να τη δούμε..ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα απολαύσουμε την πρώτη μας ταινία ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ να καταφέρουμε να κάνουμε και άλλες..΄Έχω κάτι στο μυαλό μου και η απόφαση θα είναι ομαδική αφού βέβαια πρώτα βάλουμε κάτω τα υπέρ και τα κατά του εγχειρήματος..
Θα σας πω αύριο τι εννοώ..Καλό βράδυ παιδιά  και για ύπνο νωρίς και ειδικά εσείς που είναι η σειρά σας αύριο να μας παρουσιάσετε τα μαθήματα,..
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ παιδιά μου..

Μια διαφορετική μέρα στο σχολείο..

Σήμερα η μέρα ήταν λίγο διαφορετική στο σχολείο..Σε συνεννόηση με  τη δασκάλα του Ε3  κ. Ολυμπία Μητροπούλου, αποφασίσαμε ότι πρέπει οι μαθητές μας να.. γνωριστούν μεταξύ τους..Θα μου πείτε στο ίδιο σχολείο πάνε,μαζί παίζουν ,είναι δυνατόν να μη γνωρίζονται?Και ο στόχος για κάτι τέτοιο?Που αποσκοπεί αυτή η άσκηση?
Θα σας απαντήσω λοιπόν ότι : Ναι μπορεί να  πηγαίνουν  στο ίδιο σχολείο αλλά ο ένας μαθητής  (και δεν μιλώ για τάξη μιλάω ότι συμβαίνει ακόμα και μέσα στο τμήμα )  δεν γνωρίζει ποιο είναι το τηλέφωνο του συμμαθητή του ή οι σχέσεις πολλές φορές είναι τεταμένες τόσο που δεν επιτρέπουν τη συνεργασία  τους..Θέλαμε λοιπόν να βρεθούν τρόποι να προσπεράσουμε αυτό το εμπόδιο..Βεβαια με 40 παιδιά (2 τμήματα)είναι λίγο δύσκολο να προλάβεις το χρόνο αλλα δεν έχεις τίποτα να  χάσεις..Μικρά και σταθερά βήματα χρειάζονται....
 Μαζευτήκαμε λοιπόν όλοι μαζί στην άιθουσα του Ε3..Εκεί ενημέρωσα τα παδιά για το σκοπό της "επισκέψής μας " στο τμήμα τους.Έπρεπε να τους δέιξουμε ότι εκεί μέσα τις 2 επόμενες ώρες απλά θα μιλήσουμε ,θα συζητήσουμε και θα γνωρίσουμε ο ένας τον άλλο..Πάνω από όλα όμως αναγκαίο ήταν και κάτι ακόμα..Έπρεπε να βοηθήσουμε τα παιδιά να μη μας δουν σαν δασκάλες τους εκείνη τη στιγμή που θα τα κρίνουν , αλλά σαν ανθρώπους που θα τα βοηθήσουν να ανοιχτουν προς τα έξω χωρίς ίχνος κριτικής απέναντί τους
Έτσι και έγινε..Μετά απο ενα πενταλεπτο περίπου για το τι σημαίνει "Συναισθήματα στον Κύκλο"κάποιος μαθητής έπρεπε να " μας συστήσει"τον εαυτό του.Εκείνο που  έκανε εντύπωση σε εμένα και την Ολυμπία,ήταν η δυσκολία του να εκφραστούν για τον εαυτό τους μπροστά σε συμμαθητές τους με τους οποίους μάλιστα περνούν χρονο στα διαλείμματα αλλά και στην τάξη  ..Δεν γνώριζαν πως να μας τον παρουσιάσουν και στην αρχή ήταν μπλοκαρισμένα και αμήχανα..Δίνοντας το κατάλληλο ερεθισμα δηλαδή το τι θα  περιμέναμε να ακούσουμε η τάξη άρχισε να ζωντανεύει και δειλα΄δειλά αρχισαν να σηκώνονται τα χέρια των μαθητών για να πάρουν το λόγο..Το κλίμα άρχισε να ζεσταίνεται..΄Ετσι ζητήσαμε από τους μαθητές να μας πουν και για το χαρακτήρα τους αλλά και αν τα ένοχλεί κάτι στην τάξη  ή κάποιος από  τους συμμαθητές του με τη συμπεριφορά του..Εδώ η στιγμή ήταν λίγο περίεργη για τα παδιά αλλά άρχισαν να ανοίγονται ..Δύο  θέματα κυριάρχησαν σε αυτή την πρώτη συνάντησή μας ..Το κουτσομπολιό που γίνεται πίσω από την πλάτη του καθενός και οι αρχηγικές τάσεις κάποιων μαθητών.... Συζητήσαμε για αυτα ,ακούσαμε τις απόψεις και καταλήξαμε σε κάποια βασικά για τους μαθητές σημεία..Ότι 1ον.."Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙ  ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΟΠΟΤΕ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΜΕ ΄Η ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΑΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΕΙ ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ  ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΔΙΑΠΛΗΚΤΙΖΟΜΑΣΤΕ  και 2 ον ότι  "Ο.ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ Ή ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ  ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ"..
 Βεβαια δεν πρόλαβαν όλα τα παιδιά να πάρουν μέρος σε αυτή τη δραστηριότητα..Αλλά οι  μέρες δεν τελειωσαν ούτε και ο χρόνος μας..
Η δεύτερη δραστηριότητα ξεκίνησε με ένα χαρτί κολλημμένο στην πλάτη και ένα μολύβι..Έπρεπε να γράψουν ο ένας στην πλάτη του άλλου από ένα θετικό χαρακτηριστικό του συμμαθητή τους χωρίς ο μαθητής να ξέρει ποιος έγραψε τι...Με το χαρτί κολλημμένο στην πλάτη ήταν αδύνατο να δει ποιος σχολίασε τι..Το ίδιο κάναμε και οι δυο δασκάλες..Δεν μπορείς να καθοδηγείς τα παιδιά σε κάτι τέτοιο και συ να έισαι αμέτοχη..Μόνος περιορισμός ήταν αυτό που ανέφερα..Θέλαμε θετικά χαρακτηριστικά.Οχι γιατί φοβηθήκαμε να μη δημιουργηθούν προβλήματα από τα αρνητικά ,αλλά για να μπορέσουν οι μαθητές  να βάλουν  στην άκρη την εμπάθειά τους για καποιον συμμαθητή τους(αν υπήρχε) και να του αναγνωρίσουν ένα θετικό σημείο..Με αυτο τον τρόπο θα δείχναμε στα παιδιά ότι η εμπάθεια είναι αρνητικό συναίσθημα και ότι μπορούμε να βρούμε καλά  χαρακτηριστικά σε ένα άτομο ακόμα και αν δεν μας ενδιαφέρει ή δεν τον θέλουμε στην παρέα μας.....Εξάλλου κανένα παιδί δεν γίνεται νταής, αδύναμος,εγωιστής  αν δεν συμμετέχουν και οι άλλοι σε αυτό.'Οταν τελειώσαμε οι μαθητές και οι μαθήτριες άρχισαν να διαβάζουν τα χαρακτηριστικά που τους έγραψαν οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές τους (ΚΑΙ ΤΑ οποία θα τα.βάλουμε για μελλοντική χρήση στον τοίχο )και πραγματικά άλλαξε το κλίμα ανάμεσα στα παιδιά ενώ η προσπάθεια κάποιου μαθητη  να πληγώσει ένα συμμαθητή του  καιθώς του έγραψε αρνητικό αντί θετικό χαρακτηριστικό ,έπεσε στο κενό ..Τα παιδιά κατάλαβαν ότι παραβιάστηκε ένας  από τους κανόνες -συμπερασμα στο οποίο έιχαμε καταλήξει νωρίτερα  (μιλάμε στον ίδιο για ότι μας απασχολεί και δεν τον χτυπάμε πισώπλατα ή πίσω από  την ανωνυμία) και σχολιάστηκε αρνητικά..
Βεβαια και εδώ  μαζί με την συναδέλφισσα ,καταλήξαμε σε 2  συμπεράσματα..Το ενα ότι οι μαθητές κάθε τμήματος έγραψαν στους δικούς τους συμμαθητές (και αυτό μας απεδειξε ότι τα παιδιά μπορούν να παίζουν μαζί στα διαλείμματα αλλά στην ουσία δεν γνωρίζονται) και 2ον ότι το λεξιλόγιό τους είναι πολύ φτωχό όσον αφορά τις λέξεις με τις οποίες χαρακτηρίζουμε έναν άλλο άνθρωπο οπότε κάπου μέσα στα μαθήματα της γλωσσας θα ασχοληθούμε και με λέξεις που προσδίδουν χαρακτηριστικά σε μια προσωπικότητα...
Μετά το τέλος αυτής της δίωρης μικρής σχολικής "ενδοεπικοινωνίας" καταλαβαμε ότι έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε σχετικά με τη δημιουργία αληθινών σχέσεων μεταξύ των παιδιών και αποφασίσαμε ότι αξίζει να το συνεχίσουμε..


 

"EXΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ"..περάσαμε υπέροχα!!!!

     Επιτέλους την Πέμπτη τελειώσαμε την ταινιούλα μας με τίτλο "ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ" που πραγματεύεται ένα δικαίωμα των παιδιών. Οι διάλογοι είναι πραγματικοί,έγιναν κατα τη διάρκεια μαθήματος  αλλά δυστυχώς  δεν είναι τόσο ανεπτυγμένοι όπως έγιναν στην πραγματικότητα, λόγω του περιορισμένου χρόνου των 10 λεπτών που είχαμε στη διάθεσή μας για την ολοκλήρωση της ταινίας.
Μετά τη λήξη των μαθημάτων εκείνη τη μέρα , τα παιδιά επέστρεψαν στο σπίτι για μισή ώρα και ξαναγύρισαν πίσω στο σχολείο στις 2:30 για το γύρισμα..Η χαρα αλλά και η προσμονή ήταν στα μάτια τους και στον ..αέρα γύρω μας..Ήρθε και ο Γιάννης για την βιντεοσκόπηση και ξεκινήσαμε με το πρώτο πλάνο, εκεί στην αυλή ,κάτω από το ψιλόβροχο..Αλλά ποιος νοιαζόταν αν βρέχει?Εμείς είμασταν έτοιμοι για το γύρισμα..Θεωρούσαμε (ναι και εγώ μαζί με αυτά) ότι όλα θα είναι εύκολα..Στο κάτω κάτω ένα γύρισμα θα κάναμε..Πόσο θα έπαιρνε?Τόσες θεατρικές παραστάσεις έχουμε κάνει...Αμ δε? Και ποιος σας είπε (μάλλον ΜΑΣ είπε και ΜΟΥ είπε) ότι είναι το ίδιο και μεις το δέσαμε σκοινί κορδόνι ότι 10 λεπτά είναι η ταινία μας σε μισή, άντε μια ώρα θα τελειώναμε?
Επιτέλους ξεκινάμε..Στις θεσεις μας..Γυρίζουμε,..Ο (σκηνοθέτης -καμεραμαν μας)Γιάννης ,έχοντας  ένα γρήγορο σε εναλλαγές σενάριο,προσπαθούσε να βρει  τρόπο να  αντιμετωπίσει το μικρο(μεγάλοοοοο) αυτό πρόβλημα..Αλλά ο καθείς στο είδος του και ο Γιάννης στο δικό του..Βρήκε τη λύση....Μια από εδω ,μια από εκεί  γυρνούσε ο άνθρωπος  προσπαθώντας να πάρει το καλύτερο πλάνο..Σβούρα τον καταντήσαμε.. Αλλά και εμείς ?Α!!!Σας παρακαλώ..Καναμε ότι κάνουν οι επαγγελματίες ηθοποιοί εν ώρα γυρίσματος....΄Ολα τα κάναμε και όλα τα ζήσαμε.ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ.Τι ζήσαμε?Αυτα που ακολουθουν..Κάποιες στιγμές την ώρα του γυρίσματος λέγαμε άλλα αντ΄ αλλων , γελούσαμε την ώρα ενός πλάνου και ξεκαρδιζόμασταν,προσθέταμε λέξεις που δεν υπήρχαν στην πρώτη σκηνή (εντάξει παιδιά,εγώ το έκανα αυτο) χάναμε τη σειρά και ακουγόταν συνεχώς η λέξη ¨λοιπόν "στα πλάνα τόσο που τα παιδιά και ο Γιαννης  το επεσήμαναν αρκετές φορές(καλά παιδιά ..Θα πω ποιος το έκανε αυτό..Πάλι ΕΓΩ)κουνιόμασταν και αλλάζαμε θέσεις λήψης,κανα δυο, τρεις, εφτά  φορες σκουντήξαμε την κάμερα που τραβούσε την οριστική σκηνη και πάρτο πάλι απ την αρχή  και κανα 2 ,3φορές την ώρα της λήψης  να σου που χτυπάει  και το τηλεφωνο του σχολείου (καθώς το είχα στην τάξη από ένα σημείο και πέρα. )και έτρεχα εγώ μες στην καλή χαρα λες και δεν γυρνούσαμε την ταινία,να απαντήσω και ξεκαρδιζόντουσαν τα παιδιά   ..Και να ταν μόνο αυτά?Από τη μια διασκεδάζαμε και από την αλλη όταν ερχόταν η ώρα να πουν τα παιδιά τις ατάκες τους τα έπιανε κρύος ιδρώτας.ΤΕΛΕΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ..διαφωνείτε?
ΟΛΑ ΟΜΩΣ τα ωραία τελειώνουν..Κατα τις 5 το απόγευμα τελείωσε το γύρισμα..Η κουβέντα των παιδιών φεύγοντας με τα μάτια βέβαια να λάμπουν  ήταν:"Κούραση κυρία..Κούραση" ή "Α!! αυτά τραβάνε οι ηθοποιοί?Να μου λείπει"..Και γω μαζί με αυτά χαμογελούσα ευτυχισμένη..
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ δεν μας νοιαζει τι θα βγει πως θα βγει ,αν προκριθουμε ή όχι..Σημασία είχε η εμπειρία..Περάσαμε ΥΠΕΡΟΧΑ..Καναμε κάτι που ίσως δεν ζήσει κανένας μαθητής μου ξανά αλλα και γω η ίδια,Μοιραστήκαμε στιγμες εκτός ωραρίου, είμασταν κάτω απο άλλη διάθεση,πιο παιχνιδιάρικη πιο χαλαρή ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΟΛΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΑΜΕ..
Θέλω να ευχαριστήσω  πρώτα από όλους,τους γονείς που μας επέτρεψαν να ζήσουμε αυτή την διαφορετική εμπειρία της δημουργίας μιας ταινίας και μου έδωσαν την ευκαιρία να  είμαι με τα παιδιά κάτω από άλλες συνθήκες και  μετά ,για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω  τον Ουσταμπασίδη Γιάννη,  ιδιοκτήτη του  PHOTOCENTER στην Αλεξάνδρεια,που ήρθε στο σχολείο 2 φορές,παρακολούθησε τις πρόβες μας και μετά  βιντεοσκόπησε την ταινία μας (θα κανει και το μοντάζ επίσης)ενώ είχε ανειλημμένες υποχρεώσεις..Πραγματικά δεν ξέρω πως θα τα καταφέρναμε χωρίς αυτόν. Στάθηκε δίπλα μας ,καθοδήγησε τα παιδιά στο πως θα πρέπει να στήνονται στην καμερα και  μας βοήθησε υπομονετικά χωρίς να παραπονεθεί ουτε για ένα δευτερόλεπτο για τις γκάφες μας  και όλα αυτά τα έκανε αφιλοκερδώς και μόνο για τα παιδιά..

Οσον αφορά την ταινία μας ,θα σας πούμε πότε που και πως θα γίνει η επίσημη "πρεμιέρα¨"που θα είναι αρκετά διαφορετική από μία απλή παρουσίαση..Σας το υποσχόμαστε..

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΡΙΟ ΓΥΡΙΖΟΥΜΕ

Φαίνεται πως όλα πια βρήκαν το δρόμο τους και άυριο το μεσημέρι έιμαστε έτοιμοι για το γύρισμα..ΠΑΙΔΙΑ καλή μας επιτυχία(αν και θα τα πούμε και στο σχολείο ) και να ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΛΑ..ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ  μια  νέα εμπειρία..ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ?

Η συμμετοχή μας στο 5ο μαθητικό (προ)συνέδριο Πληροφορικής.

Το είπαμε και το κάναμε..Οι μαθητές μου πήραν μέρος στο 5ο μαθητικό (προ)συνέδριο Πληροφορικής..

Οι εκπρόσωποι των μαθητών παρουσίασαν  το περιοδικό της τάξης τους( στο οποίο είναι συντάκτες και  αρθρογραφούν  όλοι οι μαθητές) "ο κόσμος των παιδιών" που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2012 το ταξίδι του στο διαδίκτυο  λίγο μετά την έναρξη του σχολικού έτους στη θέση http://okosmostwnpaidiwn.blogspot.gr/ και έχει  ήδη 170 αναρτήσεις.
Ειναι ένας χώρος που τα παιδιά επιλέγουν για το τι θα αναρτήσουν ,πως θα το παρουσιάσουν κλπ.και έχουν αποκλειστικά και μόνο αυτά την επιμέλειά του(.Εγώ σαν δασκάλα τους, απλά διορθώνω όταν υπάρχουν ορθογραφικά λάθη ή κείμενα που απαιτούν διαμόρφωση στο χώρο της ανάρτησης.).
Τα παιδιά παρουσίασαν τη σελίδα τους παρουσία,στελεχών της εκπαίδευσης . εκπαιδευτικών αλλά και παρουσία μαθητών Δημοτικών.  Γυμνασίων -Λυκείων της περιοχής μας και το έκαναν σαν ενήλικες σύνεδροι.. Με σοβαρότητα και υπευθυνότητα έδειξαν σε όλους ότι τα παιδιά μπορούν να κάνουν ότι και οι μεγάλοι με την κατάλληλη προετοιμασία..
Μετά το τέλος του συνεδρίου οι Σύμβουλος πληροφορικής της περιφέρειας και πρόεδρος του κέντρου ΄Νόησις¨κ,Πέτρος Καρσιώτης συνεχάρει τους μαθητές  για τον τρόπο παρουσίασης της εργασίας τους κάτι που έκανε τα παδιά να νιώσουν περήφανα..
"Ηταν μια υπέροχη εμπειρία κυρία"μου είπαν κατα την αποχώρησή μας και ευχήθηκαν να επιλεγούμε για την τελική φάση που θα γίνει τον Απρίλιο..
Αλλά εμείς σαν τάξη δεν τελειώσαμε εδώ,,Την άλλη βδομάδα η ταινιούλα μας ξεκινάει το δικό της ταξίδι..Είμαστε ετοιμοι για την τελική πρόβα και το γύρισμα της ταινίας μας που θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα προβληματίσει πολλούς και συνάδει απόλυτα με τον τίτλο του διαγωνισμού "Ενας πλανήτης ..μια ευκαιρία "και  αμέσως μετά από αυτό ακολουθεί η συμμετοχή μας στη δράση της action aid  "'Ολα τα παιδιά χρειάζονται δασκάλους"..

Εχουν μάθει πια τα παιδιά ότι το σχολείο δεν είναι αποκομμένο απο την κοινωνία και ότι συμμετέχοντας σε δράσεις και δραστηριότητες εκτός σχολικού περιβάλλοντος αποκτάς γνώσεις και έξεις ,που θα σε  κάνουν ενεργό πολίτη στο μέλλον και για αυτό προσπαθούμε να συμμετέχουμε σε όσες περισσότερες  μπορούμε..Εξάλλου όσες γνώσεις σου δίνει η βιωματική και ενεργή συμμετοχή  δεν σου τα δίνει το καλύτερο βιβλίο..

Ένας Πλανήτης -Μια Ευκαιρία.Συμμετοχή στον 3ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους.

Στα πλαίσια των καινοτόμων δράσεων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ,ένα από τα προγράμματα  που αναλάβαμε να εκπονήσουμε για το σχολικό έτος 2012-2013  ,περιλαμβάνει και τη δημιουργία μια μικρής τηλεταινίας  που ταυτόχρονα θα  είναι και  η συμμετοχή μας στον 3ο  πανελλήνιο διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους «Ένας πλανήτης… μια ευκαιρία» που συνδιοργανώνουν η Διεύθυνση Α/θμιας Εκπ/σης Ν. Σερρών, η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόρασης, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και η Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού .
΄Οπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση στο Blog  της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ "
"Σκοπός του διαγωνισμού είναι να δοθεί στους μαθητές η ευκαιρία να εκφραστούν καλλιτεχνικά, να γίνουν δημιουργοί, να εξοικειωθούν με τη «γλώσσα» της κινηματογραφικής αφήγησης και να αποκτήσουν δεξιότητες οπτικοακουστικής αγωγής. Ακόμη να γίνουν κριτές, μελετητές και ερευνητές του περιβάλλοντός τους και να ευαισθητοποιηθούν ως προς την ανάγκη προστασίας του πλανήτη και εξασφάλισης όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους τους κατοίκους του."

 Στην Οργανωτική Επιτροπή Διαγωνισμού είναι οι :Χρήστος Κρυστάλλης, Δ/ντής Π.Ε. Ν. Σερρών, Πούλιος Ιωάννης, εκπαιδευτικός, Συντονιστής Εθνικού Δικτύου Αγωγής Τηλεόρασης

Αντώνης Παπαδόπουλος, Kαλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Περικλής Βασιλόπουλος, Δημοσιογράφος- Υπεύθυνος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης ΕΡΤ,Μαίρη Μαρκετάκη, Στέλεχος Δ/νσης Εκπ. Ραδιοτηλεόρασης

Χρήστος Ραχιώτης, Υπ. Τηλεοπτικού Προγράμματος Δ/νσης Εκπ. Ραδιοτηλεόρασης,

Το υλικό που θα παραχθεί θα προβληθεί από την ΕΡΤ, στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, στις Κινηματογραφικές εβδομάδες της Διεύθυνσης Π.Ε. Σερρών , στις επιμορφωτικέςδράσεις του Εθνικού Δικτύου Αγωγής Τηλεόρασης. Ακόμη το τελικό προϊόν μπορεί να αναρτηθεί στο Διαδίκτυο (στην ηλεκτρονική πλατφόρμα www.i-create.gr της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης και στις ιστοσελίδες της Διεύθυνσης Π.Ε. Σερρών
Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι ταινίες θα αξιολογηθούν από μια επιτροπή που θα συγκροτηθεί απο τους 4 συνδιοργανωτές που ανέφερα πιο πάνω   και οι καλύτερες ταινίες μικρού μήκους θα βραβευθούν σε  ειδική εκδήλωση στο Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού..

  Τον τίτλο και το θέμα της τηλεταινίας μας ,και  ζητάμε συγγνώμη για αυτό , δεν μπορούμε ακόμα να σας το αποκαλύψουμε αλλά  εκείνο που μπορώ να σας πω είναι ότι οι πρόβες ξεκίνησαν εντατικά και το θέμα που πραγματευόμαστε έχει  άμεση σχέση με τον τίτλο του διαγωνισμού..Επίκαιρο και πραγματικό..
  Οι μαθητές μου και εγώ(συμμετέχουν και τα 19 παιδιά) εργαζόμαστε εντατικά για να πετύχει αυτή  η μικρή τηλεταινία. ..Μάλιστα τα παιδιά είναι ενθουσιασμένα γιατί το σενάριο βασίζεται σε αληθινές στιχομυθίες που κάναμε μέσα στην τάξη και σε προβληματισμούς -διαπιστώσεις που τα ίδια έκαναν κατά τη διάρκεια συζητήσεων μας τις οποίες  επεξεργάστηκα.
  Η ταινία ελπίζουμε να έιναι έτοιμη περίπου στις 13 Φεβρουαρίου..Ο διαγωνισμός λήγει το Μάρτιο του 2013 και τον Απρίλιο θα γνωρίζουμε ποιες συμμετοχές εγκρίθηκαν ως καλύτερες.

 Αυτή μας  η προσπάθεια δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν δίπλα μας δεν στεκόταν η διευθύντρια του Σχολείου μας κ.Γούτση Θεοδώρα που μας στήριξε και μας στηρίζει σε κάθε τι που αφορά το άνοιγμα όχι μόνο της τάξης μας αλλά και όλου του Σχολείου  στην κοινωνία .
Ιδιαίτερα όμως , θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον  κ. Ουσταμπασίδη Ιωάννη που ασχολείται επαγγελματικά με τη φωτογραφία και τις βιντεολήψεις στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας καθώς είναι ιδιοκτήτης του "Photo Center" και ο οποίος  δραστηριοποιείται σε όλη την ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας...΄Οταν ζητήσαμε τη βοήθειά του τόσο για τον τομέα της σκηνοθεσίας όσο και για την  κινηματογράφηση τη μικρή  μας ταινίας ,δέχτηκε με χαρά.Με την αφοπλιστική φράση κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας "....Πλέον έχει γίνει ανάγκη όσο ποτέ να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον ,πόσο μάλλον τα παιδιά που δεν φταίνε σε τίποτα.."επισφράγισε τη συνεργασία μας και μάλιστα προσφέρθηκε να μας βοηθήσει αφιλοκερδώς, ακριβώς γιατί είναι ιδιάιτερα ευαισθητοποιημένος απέναντι στα παιδιά  και μάλιστα πριν προλάβουμε να συζητήσουμε για το οικονομικό θέμα....Δεν μπορώ λοιπόν  να μην εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες  για την εθελοντική προσφορά του και για το χρόνο που θα αφιερώσει σε μας  καθώς χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε το μικρό μας καλλιτεχνικό έργο..
.
Γονείς φίλοι και αναγνώστες μας δεν ζητάμε πολλά..Σας ζητάμε μόνο να μας  ευχηθείτε "Καλή Επιτυχία"..Ελπίζουμε και θέλουμε  να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα  και θα προσπαθήσουμε για αυτό αλλά  ακόμα και αν δεν φτάσουμε στο τέλος ,εμείς θα έχουμε κερδίσει ήδη πολλά μόνο και μόνο από τη συμμετοχή μας σε έναν τέτοιο διαγωνισμό..