ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ,ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

 

Ακόμα δεν ξεκινήσαμε κανονικά αλλά βρισκόμαστε από τη 1 του μήνα στο σχολείο και προσπαθούμε να το κάνουμε πιο ζεστό και φιλικό στα παιδιά..Χτες χρειάστηκε βοήθεια η κ.Φωτεινή που έχει το κυλικείο μας.. Έτσι όταν ζητήθηκε η βοήθειά μου  σχεδίασα στον τοίχο της ένα χειμωνιάτικο τοπίο το οποίο 4 μικρές μαθήτριες το έβαψαν με πλαστικό χρώμα.Η Χρυσάνθη Λεπ. ,η Μαρία και η Εφη Σεμερ, και η Θωμαή Χρισ. ακολουθώντας τις οδηγίες και το σχέδιο είχαν την χρωματική επιμέλεια..Εντάξει μπορεί να έγιναν τα χέρια όλων μας σαν πίνακας μοντέρνας τέχνης και η ..."στολή" της κ.Φωτεινής μετατράπηκε σε μια  χρωματική πανδαισία από τα παιχνίδια των νέων αυτών κοριτσιών, αλλά το αποτέλεσμα πραγματικά άλλαξε έναν άσπρο τοίχο και τον

μεταμόρφωσε..Τα σχολεία μας μπορούν να ομορφαίνουν αν δίνουμε στα παιδιά μας ευκαιρίες..Και η κ.Φωτεινή χτες μας  έδωσε μία..

Εγώ εύχομαι ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ στις μικρές μαθήτριες και τις ευχαριστεί προσωπικά και η κ.Φωτεινή  και ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!

Πως να φτιάξετε εύκολα Λαμπάδες για την Ανάσταση οικονομικά και εύκολα.

"Μάθε τέχνη και άστηνε και αν πεινάσεις πιάστηνε."Σήμερα σας παρουσιάζουμε την τέχνη της διακόσμησης λαμπάδων για το Πάσχα .Ε΄είπαμε να μάθουμε και κάτι ακόμα πέρα από τα μαθήματα..Τέχνη είναι ποτέ δεν ξέρεις (αστειεύομαι βέβαια).Η αλήθεια είναι πως είναι υπέροχο να βλέπεις μια λευκή λαμπάδα να αποκτά χρώμα και να γίνεται μικρό έργο τέχνης.
.Δείτε σήμερα στο κανάλι μας "ΠΑΙΔΕΙΑ ΤV " τους μικρούς μου μαθητές να σας δείχνουν τις τεχνικές αλλά και το πόσο εύκολο είναι να διακοσμήσετε μια λαμπάδα και τολμήστε το και εσείς.Θα ξετρελαθούν μικρά και ...μεγάλα παιδιά!!
.Εμείς πάντως τα καταφέραμε μια χαρά ..Νομίζω..
Και για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω τους γονείς τους που ΄μας έδωσαν τα υλικά για να δημιουργήσουμε.. Και όταν δημιουργούν οι μαθητές μου το κάνουν με μεράκι και αστείρευτη  έμπνευση οπότε  κάνουν υπέροχα πράγματα!!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

Mια χρονιά ακόμα τελείωσε..Δύσκολη χρονιά με συνεχείς ανακατατάξεις,θλιβερά και τραγικά γεγονότα ,δύσκολες στιγμές αλλά που- ευτυχώς για μένα- αντισταθμίστηκαν από τη χαρά και την πληρότητα που γέμιζε η ψυχή μου μέσα από τις χαρούμενες φωνές των μαθητών και των μαθητριών μου μέσα και έξω από την τάξη,από όλα όσα κάναμε και από όλα όσα χαρίσαμε ο ένας στον άλλο....Μια χρονιά τελείωσε ,εμείς έχουμε πια  διακοπές και ελπίζω να γεμίσουμε τις ψυχικές μας "μπαταρίες" με όμορφες στιγμές που θα γίνουν όμορφες αναμνήσεις ώστε να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες της επόμενης χρονιάς καθώς το Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει η πορεία μας προς το Γυμνάσιο....
Δεν έχω να πω πολλά ακόμα..Απλά θα μου λείψουν τα παιδιά..
Να ενημερώσω ότι η σελίδα θα μείνει ανοιχτή με διάφορες αναρτήσεις,όπως και το blog των μαθητών μου..
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΞΕΝΟΙΑΣΤΟΙ!!!

Όλοι διαφορετικοί.ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ!!!

H μικρή γιορτή μας έγινε..Η βροχή είδε και απόειδε ότι εμείς ήμασταν αποφασισμένοι να την κάνουμε έτσι και αλλιώς οπότε σταμάτησε να μας...παιδεύει...40 παιδιά σχεδόν , περίπου 70 γονείς μαθητών μας μαζί με 15 εκπαιδευτικούς, τον απεσταλμένο του Δεσπότη ,τον νέο Δήμαρχο Αλεξάνδρειας από το Σεπτέμβριο κ.Γκυρίνη και τον κ.Γκιουρτζή Στέφανο ,μέλος του νέου Δημοτικού Συμβουλίου απολαύσαμε υπέροχες διασκεδαστικές στιγμές των παιδιών..Εμείς πάντως αποδείξαμε ότι η διαφορετικότητα υπάρχει μόνο στα μάτια μας..Ευχαριστώ σαν δασκάλα των παιδιών του Ε2 το Διευθυντή του Ειδικού Σχολείου κ,Χαλαστάνη Θεόδωρο και τους συναδέλφους -συναδέλφισσες του Ειδικού σχολείου-Νηπιαγωγείου που μας επέτρεψαν να μοιραστούμε και να ζήσουμε τέτοιες τρυφερές και ανθρώπινες στιγμές μαζί τους..
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ που πραγματικά μου έδωσαν και μένα ένα μεγάλο μάθημα ζωής με τη συμπεριφορά τους και τον τρόπο που συνυπάρχουν με άλλα παιδιά
αλλά και στους ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ που σε όλα μας τα βήματα φέτος ήταν δίπλα μας και παρόντες σε κάθε μας εκδήλωση..

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!

ΤΟ παρακάτω  ΒΙΝΤΕΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ..Ελπίζουμε και ευχόμαστε να ναι μόνο η Αρχή,,Για μας πάντως θα ναι ...Είναι σίγουρο αυτό..

ΜΠΟΡΟΥΜΕ..Η διαφορετικότητα δεν είναι εμπόδιο συνύπαρξης..

Στις 11 Ιουνίου μια μικρή μουσικοκινητική παράσταση θα γίνει στην αυλή του Ειδικού Σχολείου και 1-5ου Δ.Σ.Αλεξάνδρειας..Θα μου πείτε "ε ,και?Γιορτές λήξης του σχολικού έτους γίνονται παντού εκείνη την εβδομάδα" ΝΑΙ έχετε απόλυτο δίκιο..Μα η γιορτή τους φέτος θα ναι διαφορετική και ίσως μοναδική ..Θα ναι γεμάτη από τα χαμόγελα πολλών παιδιών και μέσα σε αυτά και  των παιδιών της τάξης μου..Βλέπετε θα μαστε και εμείς εκεί με ενεργή συμμετοχή.
 21 παιδιά και εγώ θελήσαμε να συμμετάσχουμε σε αυτή τη γιορτή λήξης και δεν μας το αρνήθηκε ούτε  ο Διευθυντής  του ειδικού κ.Θ.Χαλαστάνης αλλά  ούτε και οι συνάδελφοι μου  που αγκάλιασαν τους μαθητές μου και δέχτηκαν να μπούμε στην παρέα τους....40 παιδιά λοιπόν ,διαφορετικά μεταξύ τους θα συνυπάρξουν..40 παιδιά θα αποδείξουν ότι η διαφορετικότητα είναι στο μυαλό μας..40 ΠΑΙΔΙΑ θα δείξουν πως μπορούν να κάνουμε μικρά θαύματα,να δουλέψουμε ,να δημιουργήσουμε αρκεί να υπάρχει θέληση..40 παιδιά θα δείξουν πως ξέρουν να χαμογελούν ,να διασκεδάζουν και να ονειρεύονται έναν κόσμο καλύτερο.
Όλα ξεκίνησαν όταν  κάποια στιγμή δειλά ρώτησα το διευθυντή του σχολείου αν θα ήθελαν να προσπαθήσουμε να κάνουμε  μια γιορτή μαζί..Κοινή..Η αλήθεια είναι ότι δεν φοβόμουν μήπως μου αρνηθούν την πρόταση σαν πρόταση αλλά φοβόμουν πως θα ταν δύσκολο ξαφνικά να μπούνε στον κόσμο των παιδιών του Ειδικού Σχολείου ξαφνικά 22 νέα παιδιά και μήπως χαλάσει το πρόγραμμά τους..Βλέπεις αυτό που σέβεσαι  πάνω από όλα είναι τα παιδιά και οι ρυθμοί τους και με τίποτα δεν θα το διακινδυνεύαμε αυτό..Από τη δική μου πλευρά σαν δασκάλα των μαθητών και μαθητριών του Ε2 ούτε μια στιγμή δεν υπήρξε ενδοιασμός για το πως θα αντιδράσουν τα παιδιά μου σε μια γιορτή στην οποία θα συμμετείχαν καθώς μια σκηνή που έμεινε στο μυαλό μου ήταν αυτή που με έσπρωξε στην πρόταση.. Ήταν την Τσικνοπέμπτη όταν παρατήρησα πως  μαθητές και  μαθήτριές μου "ανακατεύτηκαν" με τα παιδιά του Ειδικού και διασκέδαζαν με την Κυριακή,τη Δώρα,το Βαλάντη,το Βασίλη,το Σταύρο,τον Κωνσταντίνο,τη Θοδώρα  και τα άλλα παιδιά..Και δεν διέκρινα οίκτο αλλά διέκρινα πραγματικά ενδιαφέρον και χαμόγελα..Πιο ωραίο συναίσθημα δεν είχα νιώσει..Και δεν θα το κρύψω ένιωθα περηφάνια για αυτά τα 11χρονα παιδιά που αντί να τρέχουν και να χορεύουν στο προαύλιο κρατούσαν από το χεράκι τα παιδιά αυτά και χόρευαν..Τι άλλο να θέλω σαν άνθρωπος πρώτα και μετά σαν εκπαιδευτικός εκείνη τη στιγμή?
Αλλά ο φόβος ήταν μόνο στο μυαλό μου..Η πρότασή μου όχι μόνο δεν απορρίφθηκε αλλά ήταν και κάτι που ήθελαν και οι ίδιοι κάποτε να το δουν να γίνεται..Και γίνεται φέτος..
Ετοιμάστηκε το θεατρικό σενάριο σε συνεργασία με τις/τους  εκπαιδευτικούς του ειδικού σχολείου -καθώς η κάθε μία/ένας ήξερε τα ταλέντα των μαθητών και τις δυνατότητες τους- ,βρήκαμε με τις γυμνάστριες τα μουσικά  κομμάτια ,προσθέσαμε κομμάτια που προτάθηκαν από τους/τις συναδέλφους/σες του ειδικού σχολείου και ήρθε η στιγμή να γνωριστούν τα παιδιά..
Στην αρχή όλα ήταν κουμπωμένα και καθισμένα το κάθε παιδί με παιδί της τάξης του...Ίδια αντίδραση από όλα τα παιδιά.Η αμηχανία ήταν κυρίαρχη σε όλα τα προσωπάκια .Και στα 40.Να πω την αλήθεια αυτό με άγχωσε και όχι μόνο εμέν..Και αν δεν τα καταφέρναμε?Και όμως οι συνάδελφοι του ειδικού πρότειναν κάποιες δραστηριότητες και αυτό ήταν.Στην αρχή είπαν όλα τα παιδιά το όνομά τους,μετά τους ζήτησε η Βάσω να πουν τι τους αρέσει να παίζουν τις ελεύθερες ώρες τους ,ακολούθησε ένα παιχνίδι που λατρεύουν τα παιδιά .τα αγαλματάκια. και στο τέλος ζωγράφισαν όλα μαζί σε χαρτί του μέτρου..Βέβαια όταν ξεκίνησε το θεατρικό υπήρξε μια σχετική ανακατωσούρα αλλά ήταν για μια μέρα.Μόνο εκείνη την πρώτη μέρα..

Από εκεί και πέρα κάθε πρόβα μας πια είναι παιχνίδι..Τα παιδιά παίζουν μαζί,τραγουδάνε,συμμετέχουν χορεύουν χειροκροτούν και πάνω από όλα ΧΑΜΟΓΕΛΑΝΕ όλα με το ίδιο χαμόγελο..Δεν υπάρχει τίποτα διαφορετικό στο γέλιο και στον ενθουσιασμό τους,δεν υπάρχει τίποτα διαφορετικό στον τρόπο που όλα μαζί μοιράζονται το χρόνο..Πραγματικά σε κάθε πρόβα βγαίνει από όλων μας τα χείλη ένα χαμόγελο και μια ικανοποίηση για το χαμόγελο και τη συνύπαρξη των παιδιών..4 μέρες χρειάστηκαν ,4 μέρες πρόβες για να σπάσει ο πάγος ,να συνεργαστούν,να συνυπάρξουν..4 ΜΈΡΕΣ ΜΟΝΟ για να δούμε πως το κάθε παιδί είναι παιδί που γελάει,παίζει ,τραγουδάει,,4 μέρες και το σύνδρομο DOWN ,η νοητική υστέρηση,η παραπληγία, φάνηκε  πως στα μάτια  των ενηλίκων είναι ένα εμπόδιο μα δεν είναι ,από ότι αποδεικνύεται, στα μάτια των παιδιών..Και κάθε φορά στο τέλος της πρόβας γίνεται αυτό που μας γεμίζει χαρά..Τα μικρούτσικα του νηπιαγωγείου ορμούν στην αγκαλιά των μαθητών μου ,οι μεγάλοι μαθητές του ειδικού όπως η Χριστίνα περιμένει τη φίλη της την Κωνσταντίνα να συζητήσουν και πάντα η ίδια ερώτηση από όλα τα παιδιά."Να κάνουμε άλλη μια πρόβα?Γιατί φεύγουμε τώρα..Καλά περνάμε κυρία..Είναι γλύκες τα μικρά."..Και πάντα η ίδια υπόσχεση..Του χρόνου αυτό που ξεκινήσαμε φέτος θα συνεχιστεί..Θα συνυπάρχουμε σε κάθε ευκαιρία που μπορούμε..
Η μικρή γιορτή λήξης θα γίνει στις 11 Ιουνίου όπως σας είπα..Αλλά εμείς νιώθουμε πως είναι η αρχή για ό,τι θα επακολουθήσει..Όχι γιορτή λήξης αλλά γιορτή έναρξης μιας νέας εποχής που θα σέβεται και θα συνυπάρχει με το διαφορετικό..Και με τέτοιους μαθητές και μαθήτριες είμαι σίγουρη ότι αυτό θα ναι μόνο ο σπόρος..Όπως είπε και μια μαθήτριά μου.." Η μεγαλύτερη σοδειά και τα μεγαλύτερα δέντρα γίνονται από ένα σακουλάκι σπόρους"

Η ταινία μας στη μεγάλη οθόνη.

Γονείς στην πρεμιέρα.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό τον καιρό λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων μου  δεν μπαίνω πολύ στο blog μου ..Έχουν γίνει
όμως σημαντικές δραστηριότητες από την τάξη μου όλον αυτόν τον καιρό από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα και αυτές θα σας παρουσιάζω σιγά σιγά.
Στις 13 Μαϊου  είδαμε την πρώτη προβολή της ταινίας μας ..Μαζί μας οι γονείς των μαθητών μου ,οι μαθητές μου ,και παρέα μας το ειδικό σχολείο Νάουσσας ,το εργαστήρι των  ΑμΕΑ "ΥΦΑΔΙ"τ Νάουσσας,καθώς και το 9ο Δ.Σ Ναουσσας..
Πριν την προβολή της και για να κλείσει το πρόγραμμα που είχε ετοιμάσει το NIFF για εμάς  παρακολουθήσαμε 2 βραβευμένες ταινίες .Μία animation η οποία είχε γίνει με τη συμμετοχή του ΟΗΕ και της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης και αφορούσε το περιβάλλον και την διαχείριση του νερού(τα παιδιά τη λάτρεψαν ) και μία ρώσικη ταινία που μετέφερε τα παιδιά στις στέπες της Σιβηρίας και είδαν έναν πολιτισμό διαφορετικό από τον δικό μας τον ευρωπαϊκό καθώς και συνθήκες ζωής που καμία σχέση δεν έχουν με τις δικές μας.

Αμέσως μετά ξεκίνησε η ταινία.Τα παιδιά βουβά..Άφωνα και συγκινημένα ..Το ίδιο και οι γονείς  που δάκρυσαν κρυφά για να μην τους δουν τα παιδιά τους αλλά και εγώ η ίδια μαζί με τη συνάδελφο Δήμητρα Χορόζη η οποία μας συνόδεψε και υποδυόταν στην μικρού μήκους ταινία μας  τη δασκάλα των παιδιών  .Δεν είναι λίγο να βλέπουμε  το αποτέλεσμα των κόπων μας  να αποδίδει..Ένα αποτέλεσμα που σίγουρα θα ταν πολύ διαφορετικό αν δεν είχαμε το ΝΙFF σαν παραγωγό της ταινίας μας και τον σκηνοθέτη Γιάννη Λιόλιο να έχει αναλάβει όλη την ταινία ,από τη σκηνοθεσία μέχρι το
μοντάζ,τον ήχο,κλπ.

από το τέλος της ταινίας 

Το πιο συγκινητικό κομμάτι της μέρας ήταν λίγο  μετά το τέλος της ταινίας,όταν τα παιδιά του ειδικού σχολείου ,ο κ.Κουτσηπασόπουλος(ΑμΕΑ  και ο ίδιος που ήρθε από την Αλεξάνδρεια για να τη δει  καθώς τα  μέλη από το ΥΦΑΔΙ έδιναν συγχαρητήρια σε αυτά τα 11χρονα παιδιά για την ευαισθητοποίησή τους απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος ΑμΕΑ που μετακινείται στην πόλη και στην περίπτωση της ταινίας μας με αναπηρικό αμαξίδιο (τόσο σε ψυχολογικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο μετακίνησης) αλλά και για το ότι  μια παιδική-μαθητική ταινία καταφέρνει να περάσει με απλό τρόπο ένα μήνυμα προς όλους αποδεικνύοντας ότι "Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ" είναι στο χέρι μας.
Μετά το τέλος της ταινίας γονείς παιδιά και τα μέλη του ΝΙFF(o σκηνοθέτης μας ,ο ηχολήπτης μας,η υπεύθυνη του τμήματος "παιδί και κινηματογράφος" κ.α )πήγαμε στον Άγιο Νικολάο Νάουσας  και συζητήσαμε τόσο για τις εντυπώσεις μας από την ταινία,βάλαμε τη συνεργασία μας με το ΝΙFF σε άλλη βάση (την οποία θα συζητήσουμε σε λίγο καιρό )και στο τέλος με τους γονείς συμφωνήσαμε σε κοινές δράσεις που θα κάνουμε την επόμενη χρονιά με τη συμμετοχή όλων μας..
  Η μέρα μας τελείωσε με τις ωραιότερες εντυπώσεις και με μεγάλη συγκίνηση   για ό.τι κάναμε..
Μπορεί επειδή είναι δικό μας κομμάτι,επειδή έβαλαν τα παιδιά την ψυχούλα τους μέσα σε αυτή την ταινία που ούτε μαθητική μπορείς να την πεις ούτε επαγγελματική καθώς το καστ των "ηθοποιών" ήταν όλοι  μαθητές μιας τάξης   (δεν πέρασαν από κάστινγκ που είναι απαραίτητο σε μια ταινία) ,επειδή ήταν η πρώτη φορά μας σε μια επαγγελματική συνεργασία,  να μην είμαστε αντικειμενικοί στην κρίση μας  και η ταινία μας (αναφέρομαι στο σενάριο και όχι στο κινηματογραφικο κομμάτι που είναι άψογο) να μην είναι αυτό που εμείς θεωρούμε "πραγματικά υπέροχη "και έτσι αυτό που  περιμένουν πολλοί να δουν όταν θα παρουσιαστεί στο φεστιβάλ τον ερχόμενο Σεπτέμβριο να μην τους ενθουσιάσει..Αλλά θα πρέπει να θυμόμαστε πως μιλάμε για μαθητές ,για παιδιά που ήθελαν να περάσουν ένα μήνυμα και το πέρασαν με τον δικό τους,ολόδικό τους  τρόπο..Και μόνο για αυτό τους αξίζει ένα μπράβο..

Η αφίσα της ταινίας "¨Η ΕΠΌΜΕΝΗ ΜΕΡΑ"

Μουσική επένδυση της ταινίας μας?Απλά ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Δεν ξέρω πώς να νιώσω εγώ που είμαι δασκάλα  και το διάβασα πριν λίγο οπότε δεν ξέρω .ή μάλλον ξέρω  .πως θα νιώσουν τα παιδιά μου όταν τους πω τα  νεότερα υπέροχα νέα για την ταινία τους.. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ νιώθω περίεργα  και πολλλλύ πολλλλλύ ενθουσιασμένη..Πριν λίγο έμαθα πως στην ταινία μας χρησιμοποιήθηκαν μουσικά κομμάτια 2 καταξιωμένων  μουσικοσυνθετριών ..Μιας Ελληνίδας και μίας Αμερικανίδας Συνθέτριας.
Η Ρενέ Νικολάου( μας "χάρισε" 3 μουσικά κομμάτια)και η Jan Broberg Carter( μας "χάρισε" ένα κομμάτι της )με χαρά δέχτηκαν να ντύσουν μουσικά την ταινία μας και είναι 2 ακόμα συνεργάτιδες μιας ταινίας που από ότι μας είπαν πραγματικά θα συγκινήσει.
Πώς πρέπει να νιώθουμε λοιπόν διαβάζοντας τα παρακάτω?

ΡΕΝΕ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Γεννημένη στην Αθήνα η Ρενέ Νικολάου ξεκίνησε τις μουσικές της σπουδές από πολύ μικρή ηλικία. Με καθηγήτρια στο πιάνο τη Σοφία Γαρουφαλή απέκτησε Πτυχίο και Δίπλωμα πιάνου με "Αριστα παμψηφεί και τιμητικό έπαινο" και "Αριστα παμψηφεί" αντίστοιχα. Έχει παρακολουθήσει master classes στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με τους διεθνούς φήμης πιανίστες Αρη Γαρουφαλή, Martino Tirimo και Paul Badura Skoda. Παράλληλα ολοκληρώνει τις σπουδές της στα Ανώτερα Θεωρητικά, όπου και αριστεύει, πλάι στους Ελένη Κωστή, Ανδρέα Αργυρού και τον αρχιμουσικό Γιώργο Αραβίδη. Από το 1992 εργάζεται ως καθηγήτρια πιάνου, μουσικής δωματίου και ανώτερων θεωρητικών, καθώς επίσης και ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Μουσικά Γυμνάσια). Ως μουσικός έχει συμμετάσχει σε συναυλίες ως σολίστ, αλλά και με σύνολα μουσικής δωματίου καθώς επίσης σε ρεσιτάλ για δυο πιάνα με την πιανίστα Μαριλένα Σπαχή. Στο συνθετικό της έργο συγκαταλέγονται έργα για πιάνο ΙΣπουδές,Valse, Lente, Νυχτερινά κ.α.), συλλογή με "παιδικά τραγούδια", κομμάτι της οποίας έχει παρουσιαστεί στο "Φεστιβάλ Σχολικών Χορωδιών" στην Παναγία Εκατονταπυλιανή της Πάρου (Μάιος 2009), η παιδική οπερέτα "Η αλεπού καλόγρια", το συμφωνικό έργο "Μεταχώρησις" γραμμένο για συμφωνική ορχήστρα και χορωδία και έργα μουσικής δωματίου για πιάνο και βιολοντσέλο. Τα έργα της "Δυο μικροί κανόνες" και "Σπουδή αρ. 2" έχουν βραβευτεί από το διαγωνισμό που διοργανώνει η National Academy of Music (State of Colorado) των Η.Π.Α. με το "Finalist of the International Music Prize for Excellence in Composition 2010" και "Honorable Mention Citation" αντίστοιχα.

Jan Broberg Carter
 Συνθέτει για περισσότερο από 20 χρόνια. Έχει γράψει, ενορχηστρώσει και κάνει την παραγωγή δέκα πρωτότυπων μουσικών θεμάτων για ταινίες από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Εκλέχτηκε μέλος της ASCAP (Αμερικανική Εταιρεία Συνθετών Συγγραφέων και Εκδοτών) το 1977, κέρδισε 18 ASCAP βραβεία σύνθεσης ενώ έχει λάβει άλλα για το Καλύτερο Πρωτότυπο Κινηματογραφικό Μουσικό Θέμα. Εκπαιδεύτηκε στο Harvard, Dartmouth και στο πανεπιστήμιο του Oxford κι εργάζεται στην εκτέλεση παραγωγής, παραγωγή, και μουσική επιμέλεια. Το πρόσφατο κινηματογραφικό θέμα της, το "Nocturnal Agony", έκανε πρεμιέρα στο Αμερικανικό Κινηματογραφικό Ινστιτούτο το Μάρτιο. Έχει διευθύνει και παίξει σε πολλές συμφωνίες. Είναι μέλος του  Sundance Patron Circle εδώ και 14 χρόνια.

 Τι να πω?Πραγματικά νιώθω υπέροχα..Και να φανταστείτε ..Είναι μαθητική ταινία..Υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να βλέπεις πόσο σημαντικό θεώρησαν όλο αυτό που έκαναν τα παιδιά ?Είμαι σίγουρη πια  ότι η συνεργασία αυτή μεταξύ NIFF και των μαθητών μου  είναι πετυχημένη αφού δέχτηκαν να  συμμετέχουν σε αυτή  2 σημαντικές μουσικοσυνθέτριες.?Γιατί μεταξύ μας δεν βάζεις τη δουλειά σου και το όνομά σου εύκολά σε κάτι αν δεν αξίζει..
ΤΙΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ..

Jan Broberg Carter ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ ΜΕ ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΡΕΝΕ ΝΙΚΟΛΑΟΥ NOCTURNE

Αύριο δεν λέμε "ΑΝΤΙΟ"..Λέμε "εις το επανιδείν"

Αύριο το τελευταίο κουδούνι της χρονιάς θα χτυπήσει..Και ήταν μια χρονιά που κύλησε με 19 παιδικά χαμόγελα..Μια χρονιά γεμάτη με εμπειρίες,γνώσεις,δύσκολες αλλά και εύκολες στιγμές..Μια χρονιά με όνειρα,ελπίδες,φόβους,χαμόγελα ,αισιοδοξία και πολλές μα πολλές απορίες..
 Δεν ήταν εύκολο για τα παιδιά μου,για τους μαθητές μου..Καινούργια δασκάλα για αυτούς εγώ ,νέοι μαθητές και μαθήτριες τα παιδιά για μένα..Ομως όλα κύλησαν υπέροχα..Μαθήματα,συζητήσεις,έργασίες,συνέδρια,διαγωνισμοί,ταινίες,blog.,εθελοντική προσφορά, όλα αυτά μέσα σε ένα ταυτόχρονο μοίρασμα  μοναδικών στιγμών ζωής κατά τη διάρκεια των καθημερινών μαθημάτων..Στιγμές  ζωής που τα παιδιά για πρώτη φορά έζησαν μοναδικές εμπειρίες και που θέλω να πιστέυω ότι τους ξύπνησαν την δύναμη να προσπαθήσουν να κάνουν το μέλλον  τους χώρο που θα πραμγατοποιηθούν στόχοι και όνειρα..
 Δεν μπορώ να πω πολλά σήμερα..Θέλω και γω το χρόνο μου....Ποτέ για κανένα δάσκαλο δεν είναι εύκολο να αφήνει τους μαθητές του..Είναι κομμάτι της ζωή του η παρουσία τους γύρω του και ένα δάκρυ πάντα κυλάει- πολλές φορές και κρυφά-όταν η τάξη μένει άδεια και αυτός στέκεται ανάμεσα στους σιωπηλούς πια τοίχους και στην απόλυτη σιγή..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ εύκολο να αφήνεις τα παιδια και δεν είναι τυχαίο που ΚΆΘΕ ΦΟΡΆ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ¨Θα τους έχω άραγε εγώ και του χρόνου?" και από εκεί και πέρα ελπίζει να συμβεί..
ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ λοιπόν να ευχηθώ με το δικό μου τρόπο στους μαθητές μου
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ.."Είς το επανιδείν και ελπίζω να είμαστε μαζί και του χρόνου.."

στους μαθητες μας... from Vaso Mirtseki

Η ΑΘΛΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΠΤΑΘΛΟΥ ,ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΡΕΚΟΡ ΣΤΟ ΑΓΩΝΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΚΟΝΤΙΟΥ ΣΟΦΙΑ ΥΦΑΝΤΙΔΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ.

Σήμερα μετά από πρόσκλησή μας ,επισκέφθηκαν το σχολείο μας, η αθλήτρια του Επτάθλου και κάτοχος Ολυμπιακού ρεκόρ στον ακοντισμό (Επτάθλου) Σοφία Υφαντίδου και ο επι 17 χρόνια προπονητής της ,Κυριάκος Μηνάς..Βέβαια όταν έχεις παιδιά αλλιώς σχεδιάζεις κάτι και αλλιώς βγαίνει..Καθώς προσπαθούσα να ενημερώσω τους μαθητές των 3 τμημάτων της Ε τάξης και των 2 τμημάτων της ΣΤ τάξης για την άφιξή τους ώστε να τα ενημερώσω για το ποιοι είναι ,με το που αντιλήφθηκαν τα παιδιά την προσέλευσή τους πήγαν περίπατο όλα..Αλλά αυτό ήταν και το πιο όμορφο..Ο αυθορμητισμός τους..Τα παιδιά ξέσπασαν σε χειροκροτήματα μέχρι να μπουν οι προσκεκλημένοι μας στην είσοδο του σχολείου και αυτό "ζέστανε"την ατμόσφαιρα..
   Η αθλήτρια και ο προπονητής της αφού γνωρίστηκαν με τους δασκάλους ήρθαν μαζί μας στο γυμναστήριο του σχολείου και παρακολούθησαν ένα μικρό αφιέρωμα για το θαυμαστό ταξίδι της Σοφίας και του Κυριάκου Μηνά που τους έφερε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012..Είχαμε ετοιμάσει και ένα μικρό αφιέρωμα ένα βιντεάκι σαν δώρο και αυτό ήταν η έκπληξη για τα παιδιά και προσκεκλημένους μας.. Ακολούθησε συζήτηση με τα παιδιά..Πρώτα ο προπονητής Κυριάκος Μηνάς μίλησε στα παιδιά για την γνωριμία του με τη Σοφία,για τα χρόνια που την προπονεί, τη θέλησή της και το πείσμα της να πετύχει τους στόχους της,για τη Σοφία που σαν παιδί στερήθηκε ακόμα και τις εκδρομές με το σχολείο αλλά κέρδισε κάτι που μόνο με αγάπη και πείσμα μπορείς να κερδίσεις..Έφτασε εκεί που λίγοι αθλητές μπορούν να φτάσουν..Στο να γραφεί το όνομά της στην Ιστορία ..Ο προπονητής επίσης μίλησε στα παιδιά για την αξία του αθλητισμού,για τις προσπάθειες ,τις στερήσεις αλλά και τα οφέλη που μπορεί να έχει ένας αθλητής ,τους μίλησε για τη σωστή διατροφή ,για το πως πρέπει να αγωνίζονται και προέτρεψε τα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. "Σημασία έχει να ασχολείσαι με κάτι που αγαπάς..Δεν είναι ανάγκη να είναι στίβος"ανέφερε στα παιδιά και συνέχισε: "Μπορεί να είναι ποδόσφαιρο ,μπασκετ βόλεϋ ή όποιο άθλημα θέλετε εσείς.Μέσα από αυτό θα κερδίσετε πολλά..Ένας αθλητής που ασχολείται με οποιοδήποτε άθλημα δεν μπορεί να κάνει καταχρήσεις..Χτίζει μυαλό και σώμα.Χαρακτήρα και προσωπικότητα".Αυτό δεν θέλουμε για τα παιδιά μας εξάλλου όλοι μας?



  Κατόπιν μίλησε η ίδια η αθλήτρια..Μίλησε για τον εαυτό της,για το πως ένιωσε όταν έγινε κάτοχος του ρεκόρ,για το στόχο της που είναι οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες χωρίς να μετριάζει βέβαια την αξία του Πανευρωπαϊκού,ή των Αθλητικών συναντήσεων στα οποία συμμετέχει,τους έδειξε τα παπούτσια που χρησιμοποιεί για κάθε άθλημα(επτά αθλήματα επτά ζευγάρια παπούτσια με διαφορετικό πάτο αλλά και μέγεθος και αριθμό καρφιών) Όλο αυτό το διάστημα τα παιδιά δεν σταμάτησαν να θέτουν ερωτήσεις
.. -Τι κερδίζει ένας αθλητής μετά τη νίκη του?
 -Πόσο κοστίζουν τα παπούτσια?
-Έχετε τραυματιστεί ποτέ?
 -Έχετε χορηγό?
 -Τι απολαβές έχετε?κ.α
Πρόθυμα απάντησαν και οι δύο στις ερωτήσεις των παιδιών..Μίλησαν για το κέρδος που είναι ένα μετάλλιο,κάποιο κύπελλο,,αλλά στάθηκαν περισσότερο στο ύστατο κέρδος που είναι το στεφάνι από ελιά με το οποίο στέφεται κάθε νικητής αθλητής .Μίλησαν για τη Δόξα που αποκτάς,την αναγνωρισιμότητα των προσπαθειών ,για το χορηγό της Σοφίας  που χορηγεί ότι έχει σχέση με την ένδυση(όχι την υπόδηση),για τον τραυματισμό της πριν μερικά χρόνια στη μέση και τις επίπονες προσπάθειες να αναρρώσει..Μίλησαν για όλα..
 Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τις απαντήσεις αλλά κατενθουσιάστηκαν ακόμα περισσότερο με ότι ακολούθησε στην αυλή..Είχαν φέρει μαζί τους ενα ακόντιο για να δουν τα παιδιά,και 2 σφαίρες, μια σφαίρα βάρους 2 κιλών και μία πλαστική 500 γρ.(προπονήσεων)..Μετά που τα έδειξαν στα παιδιά η Σοφία έκανε μια μικρή επίδειξη με την πλαστική σφαίρα λόγω της επιφάνειας που έχουμε στο σχολείο ενώ ο προπονητής της εξηγούσε στα παιδιά ότι ο κάθε αθλητής έχει το δικό του στυλ ρίψης..
   Αμέσως μετά τα παιδιά αγωνίστηκαν στο τρέξιμο με κριτές τη Σοφία Υφαντίδου και τον Κυριάκο Μηνά..Πραγματικά έβαλαν τα δυνατά τους για να εντυπωσιάσουν τους 2 κριτές..Η ευγενής άμιλλα για άλλη μια φορά αναπτύχθηκε ανάμεσα στους 11χρονους και 12χρονους μαθητές μας και ήταν κάτι που φάνηκε.. Βέβαια η Σοφία κράτησε για το τέλος το δικό της δώρο..Μοίρασε σε όλα τα παιδιά αυτόγραφα και επιπλέον υπέγραψε σε παπούτσια ,χέρια,μπράτσα και όπου αλλού ήθελαν τα παιδιά ενώ εμείς με τη σειρά μας της δώσαμε την υπόσχεση ότι κάποια στιγμή θα κατεβούμε στο στάδιο να παρακολουθήσουμε μια προπόνησή της και θα τη στηρίξουμε σε κάθε προσπάθειά της..

  Ελπίζω και εύχομαι να υπάρξουν και άλλοι αθλητές που θα επισκεφτούν τα σχολεία μας και θα μας χαρίσουν απίστευτες και μοναδικές στιγμές όπως αυτές που ζήσαμε σήμερα..

Σοφια Υφαντιδου-Κυριάκος Μηνας from Vaso Mirtseki

Καλη Σαρακοστή..

Την Παρασκευή αποφασίσαμε να αποχαιρετήσουμε την Αποκριά με παραδοσιακούς Ελληνικούς χορούς και τραγούδια..Έτσι το τελευταίο δίωρο αφεθήκαμε στους ήχους της μουσικής και των τραγουδιών απο τον Πόντο,τη Θράκη,τη Μακεδονία,την Ήπειρο,την Κρήτη,τα νησιά μας..Περάσαμε υπέροχα και χορέψαμε με την ψυχή μας..

Από το Ε2 του 12ου Δημοτικού σχολείου : ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ..

Λαογραφικό μουσείο στο σχολείο μας..

Η Β΄τάξη του σχολείου μας (3 τμήματα) με τις δασκάλες τους   κ. Καπετανάκη Ευμορφία, κ. Βασιλειάδου Αλεξία και κ. Παπαδοπούλου Χριστίνα,οργάνωσαν ένα μικρό λαογραφικό μουσείο στο  γυμναστήριο του σχολείου μας το οποίο θα λειτουργήσει και αύριο 5-3-2013..Οι μαθητές και οι γονείς που το επισκέφθηκαν είδαν αντικείμενα από το παρελθόν να αποκαλύπτουν την ιστορία τους ,τη χρήση τους και φυσικά ταξίδεψαν πίσω στο χρόνο ..Αντικείμενα που χάθηκαν από τις ζωές μας αλλά όχι απο τη μνήμη των μεγαλύτερων..Ταυτόχρονα οι μαθητές /γονείς παρακολούθησαν -και θα έχουν την ευκαιρία και αύριο να παρακολουθήσουν όσοι επισκεφθούν το μουσείο -και ένα 10 λεπτο βίντεο με ανέκδοτο υλικό (φωτογραφίες) απο το 1890 μέχρι το 2012 το οποίο δημιουργήθηκε την περσινή χρονιά  από το  ΣΤ2 κατά την εκπόνηση  εργασίας  με με θέμα ' ΒΕΡΟΙΑ ..ταξίδι στο παρελθόν" με σπάνιο φωτογραφικό υλικό που μας παραχώρησε ο κ.Γιάννης Καμπούρης .
Συγχαρητήρια στις συναδέλφισσες  πρώτα από όλα για την προετοιμασία του μικρού αυτού σχολικού μουσείου  αλλά συγχαρητήρια γιατί πάνω από όλα  βοηθούν τους μικρούς μαθητές μας να ταξιδέψουν στην ιστορία και στον πολιτισμό της πόλης μας,σε χρόνια πολύ μακρινά που τα παιδιά μας ζούνε  μόνο μέσα από τις διηγήσεις των παππούδων,γιαγιάδων  και φυσικά τα  παραμύθια και τους μύθους..

"EXΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ"..περάσαμε υπέροχα!!!!

     Επιτέλους την Πέμπτη τελειώσαμε την ταινιούλα μας με τίτλο "ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ" που πραγματεύεται ένα δικαίωμα των παιδιών. Οι διάλογοι είναι πραγματικοί,έγιναν κατα τη διάρκεια μαθήματος  αλλά δυστυχώς  δεν είναι τόσο ανεπτυγμένοι όπως έγιναν στην πραγματικότητα, λόγω του περιορισμένου χρόνου των 10 λεπτών που είχαμε στη διάθεσή μας για την ολοκλήρωση της ταινίας.
Μετά τη λήξη των μαθημάτων εκείνη τη μέρα , τα παιδιά επέστρεψαν στο σπίτι για μισή ώρα και ξαναγύρισαν πίσω στο σχολείο στις 2:30 για το γύρισμα..Η χαρα αλλά και η προσμονή ήταν στα μάτια τους και στον ..αέρα γύρω μας..Ήρθε και ο Γιάννης για την βιντεοσκόπηση και ξεκινήσαμε με το πρώτο πλάνο, εκεί στην αυλή ,κάτω από το ψιλόβροχο..Αλλά ποιος νοιαζόταν αν βρέχει?Εμείς είμασταν έτοιμοι για το γύρισμα..Θεωρούσαμε (ναι και εγώ μαζί με αυτά) ότι όλα θα είναι εύκολα..Στο κάτω κάτω ένα γύρισμα θα κάναμε..Πόσο θα έπαιρνε?Τόσες θεατρικές παραστάσεις έχουμε κάνει...Αμ δε? Και ποιος σας είπε (μάλλον ΜΑΣ είπε και ΜΟΥ είπε) ότι είναι το ίδιο και μεις το δέσαμε σκοινί κορδόνι ότι 10 λεπτά είναι η ταινία μας σε μισή, άντε μια ώρα θα τελειώναμε?
Επιτέλους ξεκινάμε..Στις θεσεις μας..Γυρίζουμε,..Ο (σκηνοθέτης -καμεραμαν μας)Γιάννης ,έχοντας  ένα γρήγορο σε εναλλαγές σενάριο,προσπαθούσε να βρει  τρόπο να  αντιμετωπίσει το μικρο(μεγάλοοοοο) αυτό πρόβλημα..Αλλά ο καθείς στο είδος του και ο Γιάννης στο δικό του..Βρήκε τη λύση....Μια από εδω ,μια από εκεί  γυρνούσε ο άνθρωπος  προσπαθώντας να πάρει το καλύτερο πλάνο..Σβούρα τον καταντήσαμε.. Αλλά και εμείς ?Α!!!Σας παρακαλώ..Καναμε ότι κάνουν οι επαγγελματίες ηθοποιοί εν ώρα γυρίσματος....΄Ολα τα κάναμε και όλα τα ζήσαμε.ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ.Τι ζήσαμε?Αυτα που ακολουθουν..Κάποιες στιγμές την ώρα του γυρίσματος λέγαμε άλλα αντ΄ αλλων , γελούσαμε την ώρα ενός πλάνου και ξεκαρδιζόμασταν,προσθέταμε λέξεις που δεν υπήρχαν στην πρώτη σκηνή (εντάξει παιδιά,εγώ το έκανα αυτο) χάναμε τη σειρά και ακουγόταν συνεχώς η λέξη ¨λοιπόν "στα πλάνα τόσο που τα παιδιά και ο Γιαννης  το επεσήμαναν αρκετές φορές(καλά παιδιά ..Θα πω ποιος το έκανε αυτό..Πάλι ΕΓΩ)κουνιόμασταν και αλλάζαμε θέσεις λήψης,κανα δυο, τρεις, εφτά  φορες σκουντήξαμε την κάμερα που τραβούσε την οριστική σκηνη και πάρτο πάλι απ την αρχή  και κανα 2 ,3φορές την ώρα της λήψης  να σου που χτυπάει  και το τηλεφωνο του σχολείου (καθώς το είχα στην τάξη από ένα σημείο και πέρα. )και έτρεχα εγώ μες στην καλή χαρα λες και δεν γυρνούσαμε την ταινία,να απαντήσω και ξεκαρδιζόντουσαν τα παιδιά   ..Και να ταν μόνο αυτά?Από τη μια διασκεδάζαμε και από την αλλη όταν ερχόταν η ώρα να πουν τα παιδιά τις ατάκες τους τα έπιανε κρύος ιδρώτας.ΤΕΛΕΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ..διαφωνείτε?
ΟΛΑ ΟΜΩΣ τα ωραία τελειώνουν..Κατα τις 5 το απόγευμα τελείωσε το γύρισμα..Η κουβέντα των παιδιών φεύγοντας με τα μάτια βέβαια να λάμπουν  ήταν:"Κούραση κυρία..Κούραση" ή "Α!! αυτά τραβάνε οι ηθοποιοί?Να μου λείπει"..Και γω μαζί με αυτά χαμογελούσα ευτυχισμένη..
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ δεν μας νοιαζει τι θα βγει πως θα βγει ,αν προκριθουμε ή όχι..Σημασία είχε η εμπειρία..Περάσαμε ΥΠΕΡΟΧΑ..Καναμε κάτι που ίσως δεν ζήσει κανένας μαθητής μου ξανά αλλα και γω η ίδια,Μοιραστήκαμε στιγμες εκτός ωραρίου, είμασταν κάτω απο άλλη διάθεση,πιο παιχνιδιάρικη πιο χαλαρή ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΟΛΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΑΜΕ..
Θέλω να ευχαριστήσω  πρώτα από όλους,τους γονείς που μας επέτρεψαν να ζήσουμε αυτή την διαφορετική εμπειρία της δημουργίας μιας ταινίας και μου έδωσαν την ευκαιρία να  είμαι με τα παιδιά κάτω από άλλες συνθήκες και  μετά ,για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω  τον Ουσταμπασίδη Γιάννη,  ιδιοκτήτη του  PHOTOCENTER στην Αλεξάνδρεια,που ήρθε στο σχολείο 2 φορές,παρακολούθησε τις πρόβες μας και μετά  βιντεοσκόπησε την ταινία μας (θα κανει και το μοντάζ επίσης)ενώ είχε ανειλημμένες υποχρεώσεις..Πραγματικά δεν ξέρω πως θα τα καταφέρναμε χωρίς αυτόν. Στάθηκε δίπλα μας ,καθοδήγησε τα παιδιά στο πως θα πρέπει να στήνονται στην καμερα και  μας βοήθησε υπομονετικά χωρίς να παραπονεθεί ουτε για ένα δευτερόλεπτο για τις γκάφες μας  και όλα αυτά τα έκανε αφιλοκερδώς και μόνο για τα παιδιά..

Οσον αφορά την ταινία μας ,θα σας πούμε πότε που και πως θα γίνει η επίσημη "πρεμιέρα¨"που θα είναι αρκετά διαφορετική από μία απλή παρουσίαση..Σας το υποσχόμαστε..

Η συμμετοχή μας στο 5ο μαθητικό (προ)συνέδριο Πληροφορικής.

Το είπαμε και το κάναμε..Οι μαθητές μου πήραν μέρος στο 5ο μαθητικό (προ)συνέδριο Πληροφορικής..

Οι εκπρόσωποι των μαθητών παρουσίασαν  το περιοδικό της τάξης τους( στο οποίο είναι συντάκτες και  αρθρογραφούν  όλοι οι μαθητές) "ο κόσμος των παιδιών" που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2012 το ταξίδι του στο διαδίκτυο  λίγο μετά την έναρξη του σχολικού έτους στη θέση http://okosmostwnpaidiwn.blogspot.gr/ και έχει  ήδη 170 αναρτήσεις.
Ειναι ένας χώρος που τα παιδιά επιλέγουν για το τι θα αναρτήσουν ,πως θα το παρουσιάσουν κλπ.και έχουν αποκλειστικά και μόνο αυτά την επιμέλειά του(.Εγώ σαν δασκάλα τους, απλά διορθώνω όταν υπάρχουν ορθογραφικά λάθη ή κείμενα που απαιτούν διαμόρφωση στο χώρο της ανάρτησης.).
Τα παιδιά παρουσίασαν τη σελίδα τους παρουσία,στελεχών της εκπαίδευσης . εκπαιδευτικών αλλά και παρουσία μαθητών Δημοτικών.  Γυμνασίων -Λυκείων της περιοχής μας και το έκαναν σαν ενήλικες σύνεδροι.. Με σοβαρότητα και υπευθυνότητα έδειξαν σε όλους ότι τα παιδιά μπορούν να κάνουν ότι και οι μεγάλοι με την κατάλληλη προετοιμασία..
Μετά το τέλος του συνεδρίου οι Σύμβουλος πληροφορικής της περιφέρειας και πρόεδρος του κέντρου ΄Νόησις¨κ,Πέτρος Καρσιώτης συνεχάρει τους μαθητές  για τον τρόπο παρουσίασης της εργασίας τους κάτι που έκανε τα παδιά να νιώσουν περήφανα..
"Ηταν μια υπέροχη εμπειρία κυρία"μου είπαν κατα την αποχώρησή μας και ευχήθηκαν να επιλεγούμε για την τελική φάση που θα γίνει τον Απρίλιο..
Αλλά εμείς σαν τάξη δεν τελειώσαμε εδώ,,Την άλλη βδομάδα η ταινιούλα μας ξεκινάει το δικό της ταξίδι..Είμαστε ετοιμοι για την τελική πρόβα και το γύρισμα της ταινίας μας που θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα προβληματίσει πολλούς και συνάδει απόλυτα με τον τίτλο του διαγωνισμού "Ενας πλανήτης ..μια ευκαιρία "και  αμέσως μετά από αυτό ακολουθεί η συμμετοχή μας στη δράση της action aid  "'Ολα τα παιδιά χρειάζονται δασκάλους"..

Εχουν μάθει πια τα παιδιά ότι το σχολείο δεν είναι αποκομμένο απο την κοινωνία και ότι συμμετέχοντας σε δράσεις και δραστηριότητες εκτός σχολικού περιβάλλοντος αποκτάς γνώσεις και έξεις ,που θα σε  κάνουν ενεργό πολίτη στο μέλλον και για αυτό προσπαθούμε να συμμετέχουμε σε όσες περισσότερες  μπορούμε..Εξάλλου όσες γνώσεις σου δίνει η βιωματική και ενεργή συμμετοχή  δεν σου τα δίνει το καλύτερο βιβλίο..

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ :ΤΟ ΝΕΡΟ

Στα πλαίσια του μαθήματος της φυσικής οι μαθητές χωρίστηκαν σε 4 ομάδες των 5 και ανέλαβαν να εκπονήσουν εργασίες με θέμα τα 4 στοιχεία της φύσης...ΓΗ ΑΕΡΑΣ ΦΩΤΙΑ ΝΕΡΟ..Σήμερα παρουσιάστηκε η πρώτη με θέμα το ΝΕΡΟ από τις: Κατερίνα ,Δέσποινα, Ραφαηλία και  Σοφία..

 Η πρώτη προσπάθεια των παιδιών ξεπέρασε κάθε προσδοκία..Η θεματολογία και η παρουσίαση  τους αγγιξε κάθε τομέα..Τα περιεχόμενα της εργασίας τους (η οποία είναι στη διάθεση των παιδιών αλλά και των γονέων τους) κάλυπτε τα εξής:

• Τα 4 στοιχεία της φύσης
• Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία
• Από την αρχαιότητα ως το Μεσαίωνα
• Ν Ε Ρ Ο 
• Οι μορφές του νεροϋ(Ελαφρύ ύδωρ,Βαρύ ύδωρ,υπερβαρύ ύδωρ
• Το  νερό στη γη 
• Ο κύκλος του νερού
• Ιδιότητες του νερού
• το νερό και οι ανθρώπινοι πολιτισμοί
• το πρόβλημα της λειψυδρίας
• Ιαματικές πηγές
• Αποθήκευση γλυκού νερού
• Οι μορφές του νερού στη φύση
• Οι μεγάλες λίμνες του κόσμου
• Η χρήση του νερού στη γεωργία και τη βιομηχανία 
• Μια ιστορία για το νερό

Οι μαθήτριες , δεν παρέλειψαν να εκφραστουν καλλιτεχνικά  σχεδιάζοντας και ζωγραφίζοντας τον κύκλο του νερού αλλά και αφίσες ενώ προχώρησαν και στην δημιουργία ενός έργου με ανακυκλώσιμα υλικά..Τα παιδιά .βρεθηκαν πολλές φορές και εκτός σχολείου, οργάνωσαν τα πάντα μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια ενώ η δική μου παρέμβαση ήταν μηδαμινή ..Συγχαρητήρια στις μικρές μαθήτριες  μου και στην πρώτη από τις 4 ομάδες , που απέδειξαν ότι άν υπάρχει διάθεση και συνεργασία ,το αποτέλεσμα μπορεί να είναι παραπάνω από τις προσδοκίες μας.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ Ε2

Αυτόν τον καιρό με απασχολησε πολύ αν έπρεπε να αλλάξω blog ή να συνεχίσω το ίδιο..Στο σχολείο που ήμουν και την προηγούμενη χρονιά βρίσκομαι και φέτος αλλά σε νέα τάξη με νέους μαθητές..Σκεφτόμουν αν έπρεπε λοιπον να ξεκινήσω απο την αρχή..Τελικά αποφάσισα να παραμέινουμε εδώ..Να συνεχίσουμε απο εδώ..Να συνυπάρχει το παλιό με το καινούργιο ΚΑΙ ΌΛΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΥΣΙΔΑ..Καναμε πολλά πέρσι και ελπίζω να κάνουμε το ίδιο και φέτος..Να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να γίνουμε καλύτεροι..Φετος παίρνω το Ε2 του 12ου Δ.Σ Βέροιας..Θα χρειαστεί χρόνος για την προσαρμογή των μαθητών μου στη δική μου διδασκαλία ,στο δικό μου ρυθμό αλλά και γω θα χρειαστώ χρόνο να τα γνωρίσω ,να τα μάθω..Το σίγουρο είναι ότι θα τα "βρούμε "στην πορεία μας..Θα μάθουμε και θα μάθουν να συνεργάζονται σε άλλες βάσεις..Η τάξη τους πια δεν είναι σε "Π"αλλά σε ομάδες...Είναι και αυτός ένας τρόπος να δουν ότι αλλάζουν όλα και να συνειδητοποιήσουν ότι μπαίνουν στο ανώτερο σκαλοπάτι της Δημοτικής Εκπαίδευσης και να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα..Περισσότερη συνεργατική δουλειά,διαθεματικές εργασίες,πιο πολλή γραφή και αντιγραφή απο τον πίνακα.λιγότερες εώς ελάχιστες φωτοτυπίες ,περισσότερες ασκήσεις που απαιτούν κριτική σκέψη (ακόμα και στα διαγωνίσματα)αλλά και χρήση του κατάλληλου κειμενικού είδους για κάθε περίσταση και φυσικά αλλαγή νοοτροπίας..Δεν θα ναι εύκολο για τα παιδιά αλλά θα τα καταφέρουμε.Θα μαι δίπλα τους όπως το έκανα και το κάνω τόσα χρόνια..Στις δύσκολες -πιεστικές αλλά και στις έυκολες και χαλαρές στιγμές..
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ λοιπόν να έχουμε όλοι μας.

Το σπότ μας :"Οχι στην ταχύτητα όχι στο αλκοολ ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ"

Σας παρουσιάζω το σποτ που ετοιμάσαμε στα πλαίσια του ετήσιου προγράμματος -καινοτόμου δράσης που εκπονήσαμε στο σχολείο μας με θέμα :"Οχι στην ταχύτητα όχι στο αλκοολ ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ"και το οποίο παρουσιάσαμε σήμερα στη γιορτή λήξης του σχολικού έτους..

Εις μνήμη,,,,,

Χτες αφιερώσαμε λίγο από το χρόνο μας για τη γενοκτονία των Ποντίων..Πέρα απο την ομιλία που μοιραστήκαμε μαζί με μαθήτριές μου ,ακολούθησε ένα μικρό βίντεο που ετοίμασα και στο τέλος τα παιδιά χορέψανε..Γιατί οι Πόντιοι τον πόνο και τις δυσκολίες τις ξεπερνούσαν μέσα απο τους χορούς και τα τραγούδια τους..

Οι μαθητές μου...Εξαιρετικά αφιερωμένο

Είμαι σε μια τάξη με 19 παιδιά..Οταν πρωτομπήκα το Σεπτέμβριο είχα το ίδιο τρακ με εκείνα..Καινούργια δασκάλα εγώ για αυτούς καινούργιοι μαθητές αυτοί για μένα..Μέσα σε 10 δευτερόλεπτα το τρακ είχε εξαφανιστέι και από τις δύο πλευρές..Κάποτε ένας καθηγητής μου στο Πανεπιστήμιο είπε :" τα παιδιά μέσα στα πρώτα 9 δευτερόλεπτα σε αγαπάνε ή σε μισούν σαν δάσκαλο"και είχε δίκιο..Όσα χρόνια εργάζομαι και μπαίνω σε νέες τάξεις και σε νέο σχολείο αυτό συμβαίνει..

Όταν πρωτοξεκινήσαμε κατάλαβα ότι η τάξη αυτή είχε μία δική της δυναμική ,μία ενέργεια που σε τρόμαζε και σε μάγευε ..Μια ενέργεια που θα ΄πρεπε να "εκμεταλευτώ "με κάποιον τρόπο..Η προσαρμογή και για τις δύο πλευρές ήθελε χρόνο..Να μάθω εγώ τα παιδιά και τα παιδιά εμένα..Να προσαρμοστώ εγώ στον τρόπο σκέψης τους, να δω τις ιδιαιτερότητές τους ,τις δυνατότητες και τις ικανότητές τους και εκείνα να μπουν στο δικό μου τρόπο εργασίας ,δουλειάς ,διδασκαλίας ,μάθησης,συμπεριφοράς απέναντί τους...

Η δυναμική αυτή που έκρυβαν όμως δεν πέρασε απαρατήρητη..Εξάλλου ήταν αδύνατο να κρυφτεί μέσα στην τάξη και έτσι έγινε για μένα κινητήρια δύναμη..Είδα από την αρχή ότι η παραδοσιακή διδασκαλία (εγώ απέναντι από αυτά απλά να κάνω μάθημα )σε αυτό το τμήμα δεν έφτανε..Οι απορίες τους,οι ιδέες τους ,οι γνώσεις τους έπρεπε να βρουν τρόπο να εκφραστούν..Δημιουργήθηκαν ομάδες ανομοιογενείς και ομοιογενείς(ανάλογα του τι θα είχαν να επεξεργαστούν) και άρχισαν να συνεργάζονται και ο ανταγωνισμός τους πια γινόταν συνεργασία με σκοπό το καλύτερο αποτέλεσμα..ΌΛΟΙ ΜΑΖΙ ,δεν ξεχώριζες ποιος είναι ικανός για τι..Το αποτέλεσμα των εργασιών τους ,κοινή παραγωγή όλων των μελών της κάθε μιας ομάδας ,αποδείκνυε πως είχε γίνει σωστή επιλογή σχεδιασμού ..
Άρχισα να δίνω χώρο στην προσωπική τους έκφραση και κρίση..Άλλοτε γραπτά και άλλοτε προφορικά ,άλλοτε με ένα θέμα από την επικαιρότητα ή ένα θέμα απο το σχολείο ή με αφορμή κάτι που είδα ή είδαν ,αρχίσαμε να οργανώνουμε τη γνώση..Μονοήμερες ή πολυήμερες διαθεματικές εργασίες,ενότητες της φυσικής ,των μαθηματικών ,της ιστορίας γίνονται μέσο και αφορμή για γλωσσικό ,περιβαλλοντικό,ιστορικό,κοινωνικό ,θρησκευτικό μάθημα( το ένα αλληλένδετο με το άλλο) και τα παιδιά να είναι αυτά που παράγουν ,που οργανώνουν το θέμα τους ,που ασκούν κριτική,που δημιουργούν μόνα τους ό,τι ήθελαν όπως το ήθελαν σχετικά με το θέμα..Ήθελαν και θέλουν τη γνώση με άλλο τρόπο..Με δραστηριότητες που κινητοποιούσε κάθε ικανότητα και δεξιότητά τους και όταν τους δόθηκε ήταν η αρχή για να την κατακτήσουν ..

Μια φράση από ένα κείμενο του ανθολογίου ,ή ενός λογοτεχνικού βιβλίου,ή μιας εφημερίδας γινόταν αφορμή για περαιτέρω κριτική και ανάπτυξη καθώς και αφορμή για καλλιτεχνική δημιουργία(ποιήματα ζωγραφιές,κόμικ)και τα περισσότερα ομαδικά..Τα παιδιά συνεργάσιμα σε όλα.
Ανάλαβαν 2 μεγάλες εργασίες..Δεν το επέβαλα..Τέθηκε σαν θέμα συζήτησης πρώτα από όλα..Δώσανε θέματα,τα συζήτησαν ,αποφασίσανε,προχωρήσαμε και ακόμα προχωράμε..
Η συνεργασία τους ακόμα πιο έντονη πια..Το ένα πάει στο σπίτι του άλλου,οργανώνονται,δημιουργούν παρουσιάζουν..
Αποφασίζω να κάνω για αυτούς ένα blog..Να τους παρουσιάζω ερεθίσματα και εκείνα να ψάχνουν να βρουν πληροφορίες μετά ..Το "atsides paidia.blogspot.com με τίτλο "Τ αστέρια τουΣΤ2"δημιουργείται..Αρχίζουν και μου στέλνουν στα σχόλια ιστοσελίδες,γράφουν για συγγραφείς, για εκδρομές,κάνουν προτάσεις,γράφουν δικά τους θέματα και κείμενα..Κάποια στιγμή τους θέτω το ερώτημα αν θέλουν να έχουν το δικό τους χώρο..Συμφωνούν και το νέο Blog με τη μορφή του e-περιοδικού δημιουργείται..
Τα παιδιά πια αυτενεργούν..Το διαχειρίζονται μόνα τους εδώ και 2 μήνες σχεδόν..Είμαι εκεί μόνο για να διορθώνω κάποιο ορθογραφικό ή εκφραστικό λάθος.Η προσωπική έκφραση και τα ενδιαφέροντά τους βρίσκουν πια τρόπο να εκφραστούν..

Οι μαθητές μου ,παιδιά ηλικίας 12 ετών καταφέρνουν να σταθούν άξια και δυναμικά σε ένα συνέδριο και με επαγγελματισμό ενηλίκων συνέδρων παρουσιάζουν το περιοδικό τους
Όμως πια τίποτα δεν τα σταματά..Οργανώνουν μόνα τους ερωτήσεις συνεντεύξεων και τολμούν πάλι να σταθούν απέναντι σε ενήλικες ισότιμοι με αυτούς..Οι ερωτήσεις τους ξαφνιάζουν ευχάριστα..Δεν είναι δικές μου..Δεν τις έδωσα εγώ..Τις έχουν δημιουργήσει ομαδικά στην εκδρομή που πήγαμε πριν ένα μήνα..Στην εκδρομή είχαν μολύβια τετράδια και έγραφαν..Αν το έκανα εγώ ,αν έδινα εγώ τις ερωτήσεις δεν θα κέρδιζαν τίποτα..Τα άφησα μόνα..Ούτε τις διόρθωσα ούτε έκανα καμία παρέμβαση..Ακόμα και αν κάποιος από τους ερωτηθέντες δεν ήθελε να απαντήσει σε κάποια από αυτές θα ήταν και αυτό μια εμπειρία του" μέχρι που μπορούμε να ρωτάμε κάποιον"..

Είναι ζωηρά σαν παιδιά ,ξεφεύγουν από το μάθημα ή παρασύρονται σε ερωτήσεις πριν τελειώσω τη φράση μου..Ναι ,αναγκάζομαι να τους επαναφέρω στην τάξη σιωπώντας ή κοιτώντας τους στα μάτια όταν αφαιρούνται ,υπάρχει η φασαρία των ερωτήσεων ,του συμπληρώματος,της απορίας,της αλληλοβοήθειας.Όχι όμως η φασαρία μιας διένεξης σε προσωπικό επίπεδο..Αυτές συνήθως υπάρχουν στο παιχνίδι τους ,στις εκδρομές ή στα διαλείμματα και αυτά όταν παίζουν ομαδικά παιχνίδια..
Ξέρουν να σέβονται τη διαφορετικότητα,να μην προσβάλλουν ,να μη γελοιοποιούν ,να μην κοροϊδεύουν, να αντιδρούν με ώριμο τρόπο ,και αν κάποιος γελάσει ή κοροϊδέψει κάποιον συμμαθητή η συμμαθήτριά τους να τον σταματάνε..Ακόμα και αν κάποιος μαθητής κάνει λάθος προσπαθούν με τρόπο να του δείξουν το λάθος του..Βοηθάει ο ένας τον άλλο,εξηγούν σε κάποιον που δεν κατάλαβε κάτι και του λύνουν την απορία ..ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ..

Αυτοί είναι οι δικοί μου 19 μαθητές.Παιδιά που με κάνουν να νιώθω περήφανη με όσα κάνουν,παιδιά που με κάνουν να δακρύζω με την ευαισθησία τους ,την αλληλοϋποστήριξη τους,που με κάνουν να τα θαυμάζω για τις γνώσεις τους,για τον τρόπο σκέψης τους,για την συνεργατικότητά τους,για την προθυμία τους να συμμετέχουν σε όλα ..
Παιδιά που είμαι σίγουρη ότι με αυτά τα χαρίσματα που διαθέτουν και με τον τρόπο που τα χρησιμοποιούν,συνεχίζοντας έτσι ,πραγματικά θα μπορέσουν να κάνουν καλύτερο τον κόσμο τους..

Επίσκεψη στο Β΄Σώμα Στρατού στη Βέροια

Σήμερα ανήμερα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου(και ας ευχηθώ επί της ευκαιρίας χρόνια πολλά στους Γιώργηδες της τάξης μου..Καλή πρόοδο παιδιά μου) οι πύλες του Β' ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ στη Βέροια άνοιξαν για τα σχολεία της πόλης..Καθώς ο Άγιος Γεώργιος είναι προστάτης του Στρατού Ξηράς , έδωσαν την ευκαιρία στους μικρούς μαθητές να δουν και να θαυμάσουν από κοντά κάποια από τα οπλικά συστήματα τα οποία διαθέτει..
Στους χώρους του στρατοπέδου υπήρχαν άντρες όλων των σωμάτων Στρατού , για να δείξουν στους μικρούς και μεγάλους μαθητές κάποια απο τα οπλικά συστήματα που διαθέτει η Ελλάδα για τη διαφύλαξη της εδαφικής της ακεραιότητας..
Ο αξιωματικός που μας ενημέρωσε και μας ξενάγησε μας είπε ότι το Β΄Σώμα Στρατού που εδρεύει στη Βέροια έχει αυτή τη στιγμή στρατιώτες σε όλες περιοχές της Ελλάδας ενώ διαθέτει ειρηνευτικό σώμα στη Σερβία,στο Αφγανιστάν,και μεμονωμένα άτομα στην Αλβανία στην Κροατία,καθώς και ειρηνευτική δύναμη σε τρεις χώρες της Αφρικής ..
Στους χώρους τους υπήρχαν επρυστριοφόρα οχήματα μεταφοράς στρατιωτών ,κινητές μονάδες μαγειρείων (ετοιμασαν προς επίδειξη ψωμάκια και κουλούρια στους μαθητές),μηχανοκίνητα ΗAMMER,Νοσοκομειακά , στρατιωτικά γερανοφόρα οχήματα, σκηνές εκστρατείας ,πλούσιο φωτογραφικό υλικό,και φυσικά όπλα παντός τύπου.

Όπως ήταν φυσικό οι μαθητές μου και οι μαθητριές μου ενθουσιάστηκαν και ένιωσαν περήφανοι που στην πόλη μας (αχρείαστο να είναι )εδρεύει το Β΄Σώμα Στρατού..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΜΑΣ ΞΕΝΑΓΗΣΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΕΚΘΕΣΗΣ..

25H Mαρτίου 2012

Παρόλο που έιναι ένα blog για τα παιδιά δεν μπορώ να μην αναφέρω κάτι που με στενοχώρησε και με λύπησε πολύ σήμερα..Εχει σχεση με τα επεισόδια που συνέβησαν στην πόλη μου και τα οποία έμμεσα ή άμεσα αντιμετωπισαμε - ο σημαιοφόρος και οι παραστάτες μαθητές και μαθήτριες του σχολείου μας τα οποία συνόδευα εγώ- καθώς κατευθυνόμασταν στην εκκλησία του Α.Αντωνίου για τη δοξολογία..
Δεν ξερω ποιους προσήγαγαν και από ποιο σημείο της πόλης σήμερα..Ξερω μόνο ότι καθώς προσπαθουσαμε να περάσουμε την οδο Μητροπόλεως για να πάμε στη Δοξολογία, το πλήθος που ήταν αποκλεισμένο στην οδό Βικέλα προσπάθησε να κάνει εξοδο και ενώ μας είδαν δεν σταμάτησαν..Τα παιδια φοβήθηκαν όπως και γω για το τι μπορούσε να συμβεί..Δεν φοβήθηκα μήπως τα χτυπήσουν αλλά μήπως παρασυρθούν απο την "εξοδό τους"..Οι αστυνομικοί τους φώναζαν να σταματήσουν γιατί κατάλαβαν ότι φοβήθηκαμε( τα παιδιά γιατί πρώτη φορά έβλεπαν κάτι τέτοιο και γω για την ασφάλειά τους )ενώ κάποιοι άλλοι αστυνομικοί προσπαθούσαν να μας πουν να είμαστε ήρεμοι και κάποιοι μας έλεγαν να τρέξουμε μήπως σπάσει ο κλοιός και μας παρασύρουν οι διαδηλωτές,..Ευτυχώς είμασταν στην αρχή της οδου Βικέλα και τρέχοντας βγήκαμε στη Μητροπόλεως χωρίς να γυρίσουμε πίσω να δουμε τι έγινε..Από εκεί και πέρα είχα να αντιμετωπίσω τις ερωτήσεις και τις απορίες τους καθώς και το φόβο τους και το δικό μου βέβαια για το τι θα συνέβαινε στα παιδιά αν ..
Ο καθένας έχει το δικάιωμα να αντιδράει αλλά ας μην γεννάμε φόβο με τις αντιδράσεις μας..Ετσι δεν κερδίζεις αλλά χάνεις το σεβασμό για τον αγωνα σου γιατί πια δεν ειναι δίκαιος.

Πέρα από αυτά θα μου επιτρέψετενα πω ένα μπράβο στους μαθητές του ΣΤ 1 που ακολούθησαν τις οδηγίες μου και ήταν δίπλα μου κατα τη διάρκεια του περιστατικού και τα συγχαρητήρια μου για την παρουσία τους στην παρέλαση..Καλή συνέχεια παιδιά και καλή πρόοδο ..Σας ευχομαι να σηκώνετε πάντα την σημαία της πατρίδας σας αποδεικνύοντας μας ότι τα παιδιά της Ελλάδας έχουν όραμα, ελπίδα και πίστη