Διεύθυνση Α/θμιας εκπαίδευσης και εκπαιδευτικοί σε μία κίνηση αλληλεγγύης για τους μαθητές μας..

Η Δ/νση πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν.Ημαθίας και τα σχολεία του Νομού μας  με τη συμβολή των εκπαιδευτικών προχωρησαν με  σε μια δράση στήριξης μαθητών μας..Η δράση "Δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης "αφορά τους ίδιους τους μαθητές μας που αυτή τη στιγμή μας χρειάζονται ακόμα περισσότερο όχι σαν εκπαιδευτικούς αλλά σαν ανθρώπους που είναι ευαισθητοποιημένοι απέναντι στα ίδια μας τα παιδιά.Στα παιδιά της διπλανής μας πόρτας ΚΑΙ ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ όλους..Όσο μπορείτε..

-----------

"Είναι γνωστό πως η βαθιά οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας την τελευταία πενταετία έχει επηρεάσει σοβαρά την καθημερινότητα και την κοινωνική ζωή όλων σχεδόν των πολιτών, ενώ μεγάλα στρώματα της Κοινωνίας μας βιώνουν τον εφιάλτη της ανέχειας και της στέρησης ακόμα και βασικών ειδών διατροφής. Η ζοφερή αυτή κοινωνική πραγματικότητα επιδρά ακόμα πιο αρνητικά στην πλέον ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα που είναι τα παιδιά. Στοιχεία πρόσφατων σχετικών ερευνών, όπως αυτή του Ινστιτούτου "Prolepsis", αποκαλύπτουν πως το 53% των μαθητών των δημοτικών σχολείων που συμμετείχαν στο Πρόγραμμα "Διατροφή" βιώνουν επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ το "τέρας" της πείνας κυνηγά το 21% απ' αυτούς. 

Η κατάσταση αυτή έχει αυτονόητες συνέπειες στη σωματική και ψυχική υγεία των μαθητών, ενώ δραματικές είναι οι επιπτώσεις και στην πορεία της σχολικής φοίτησης. Σύμφωνα με επιστημονικές απόψεις και ερευνητικά δεδομένα, τα παιδιά που βιώνουν καταστάσεις πείνας εμφανίζουν έντονα ψυχοκοινωνικά προβλήματα, ενώ τείνουν να κάνουν περισσότερες απουσίες ή ακόμα και να διακόπτουν τη φοίτησή τους. Ειδικά στο θέμα της σχολικής διαρροής διαπιστώθηκε πως την τελευταία πενταετία ο αριθμός των μαθητών που δεν πηγαίνουν στο σχολείο αυξήθηκε κατά 11,4%. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι μαθητές του δημοτικού που προέρχονται από επισιτιστικά ανασφαλείς οικογένειες δυσκολεύονται να αποδώσουν στα μαθήματά τους σε ποσοστό 22% έναντι 10% που είναι το αντίστοιχο ποσοστό των συμμαθητών τους που προέρχονται από επισιτιστικά ασφαλείς οικογένειες.

Μπροστά σ' αυτή την τραγική κοινωνική και εκπαιδευτική πραγματικότητα που οδηγεί τη χώρα μας σε πνευματική συρρίκνωση, η εκπαιδευτική κοινότητα της Α/θμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας δραστηριοποιήθηκε άμεσα συγκροτώντας το "Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης" για τους μαθητές όλων των Δημοτικών Σχολείων και Νηπιαγωγείων της Ημαθίας.

Σκοπός του Δικτύου είναι η άμεση, ουσιαστική και διακριτική υποστήριξη εκείνων των μαθητών και των οικογενειών τους που βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας και επισιτιστικής ανασφάλειας. Η ενίσχυση των μαθητών αυτών με τρόφιμα, ρούχα, παιχνίδια και σχολικά είδη θα γίνεται με την εθελοντική προσφορά και βοήθεια των γονέων, φορέων, μεμονωμένων συμπολιτών μας και επαγγελματιών. Ήδη από τα πρώτα του βήματα το "Δίκτυό" ενισχύεται σημαντικά από επαγγελματίες της Ημαθίας μέσω τακτικών προσφορών κυρίως σε είδη τροφίμων, ενώ υπάρχει παράλληλη και στενή συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη για την κατά περίπτωση ένταξη στο πρόγραμμα παροχής συσσιτίων.

Το "Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης" στοχεύει στην υποστήριξη όλων ανεξαιρέτως των μαθητών, σε όλα τα σχολεία της Ημαθίας, καθώς το σύνολο των υλικών που θα συγκεντρώνεται στις σχολικές μονάδες ή θα προσφέρεται από τους επαγγελματίες, θα καταγράφεται ηλεκτρονικά σε ειδικά σχεδιασμένο ιστοχώρο της Διεύθυνσης Α/θμιας Εκπαίδευσης όπου έχουν πρόσβαση και συνεργασία όλες οι σχολικές μονάδες. Με τον τρόπο αυτό θα υπάρχει άμεση ενημέρωση όλων των σχολείων για το σύνολο των διαθέσιμων ειδών σε επίπεδο Νομού και ταχεία διακίνηση προς οικογένειες και σχολεία που αντιμετωπίζουν σοβαρότερο πρόβλημα. Αυτό σημαίνει πως το "Δίκτυο" μπορεί να υποστηρίξει κάθε μαθητή ανεξάρτητα από το σχολείο στο οποίο αυτός φοιτά.

Το "Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης" της Α/θμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας υποστηρίζεται στο ξεκίνημά του ενεργά από τους διευθυντές και τους δασκάλους των παιδιών που, ως λειτουργοί και με υψηλό αίσθημα ευθύνης, ανταποκρίθηκαν άμεσα στην ανάγκη για ουσιαστική βοήθεια στο μαθητή-θύμα της οικονομικής κρίσης. Η επιτυχία του όμως θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το ενδιαφέρον και την υποστήριξη που θα παράσχουν οι συμπολίτες μας. Για το λόγο αυτό, η Δ/νση Α/θμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας και οι εκπαιδευτικοί καλούν όλους όσους μπορούν να βοηθήσουν, να έλθουν σε επαφή με το πλησιέστερο δημοτικό σχολείο ή νηπιαγωγείο προσφέροντας οτιδήποτε θα μπορούσε να ενισχύσει τον μικρό μαθητή που ο εφιάλτης της ανέχειας επιδρά αρνητικά στη σχολική του πρόοδο και τη γενικότερη πνευματική του ανάπτυξη.

Διονύσιος Διαμαντόπουλος

Διευθυντής  Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν.Ημαθίας

Αλλη μια χρονιά τελείωσε χτες..Απολογισμός? Ισως αγγίξαμε την τελειότητα..

Το κόσμημα που μου έκαναν χτες.
Συμβολίζει τον ΚΥΚΛΟ που λύναμε
μαζί τα προβλήματα.
Οταν τα παιδιά φτάνουν σε αυτό το σημείο συσχετισμού
τι άλλο μπορείς να πεις πέρα από το ότι
"Ναι είναι έτοιμα για το Γυμνάσιο?"

Άλλη μια χρονιά τελείωσε..Επίσημα για τους μαθητές μου και εμένα έκλεισε χτες σε μια πολύ συγκινητική εκδήλωση κάτω από καταρρακτώδη βροχή..Τελείωσε ένας κύκλος για τους μαθητές μου και αρχίζει ένας άλλος νέος για αυτά..Χτες τα καμάρωνα μαζί με τους γονείς τους..Μια ομάδα,ένα παιχνίδι και πολλά γέλια..Τα κοιτούσα και σκεφτόμουν στιγμές μας. Περάσαμε πολλά..Στιγμές πολλές,  χαρούμενες μα και δύσκολες ,άγνωστες  σε πολλούς έξω από την τάξη που τις λύναμε μέσα σε ένα ΚΥΚΛΟ..Ζήσαμε πολλά.. Δάκρυα χαράς συγκίνησης,στιγμές επιτυχιών και αποτυχιών. Τα είδα να μαθαίνουν να συνεργάζονται,τα είδα να ξεπερνούν τα όρια των γνώσεών τους διεκδικώντας το καλύτερο για αυτά,να μου  ανοίγονται συναισθηματικά, να δημιουργούν,να κριτικάρουν ,να σκέφτονται,να στηρίζουν ο ένας τον άλλο.. Τα είδα να δημιουργούν μια ταινία,να στηρίζουν συμμαθητες τους με ΕΕΑ μέσα στην τάξη και να τους βοηθούν,να συνεργάζονται με τα παιδιά του Ειδικου Σχολείου στα διαλείμματα και όχι μόνο..
  Τα είδα να λύνουν θέματα της PISA (που χρησιμοποιήθηκαν ως ασκήσεις και τίποτε περισσότερο)να αναλύουν θέματα Πανελλαδικών,να  κριτικάρουν κείμενα λογοτεχνίας,να κάνουν  απίστευτες αγχιμαχίες ,(debate) με έναν λόγο βασισμένο σε επιχειρήματα, απίστευτες εργασίες,να φτάνουμε μέχρι τις ταυτότητες στα μαθηματικά και να προσπαθούν να τις αναλύσουν,να λύνουν ασκήσεις με αρνητικούς αριθμούς,να κάνουν πειράματα φυσικής με ερευνητική προσέγγιση,να θέτουν ζητήματα θρησκειολογίας ,φιλοσοφίας και να προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις,να με διορθώνουν όταν έκανα λεκτικά γραμματικά λάθη,να προσεγγίζουν πρακτικά και θεωρητικά μαθηματικές έννοιες..Ολα αυτά μέσα από προσεγγίσεις που ουδεμία σχέση πολλές φορές είχαν με το βιβλίο αλλά μέσα από θέσεις και θέματα που έθεταν τα ίδια και όχι ως εξέταση αλλά ως συζήτηση... Και ναι δεν στεκόμουν στην ύλη και αυτό μας έκανε να μαστε πολύ πιο άνετοι στη ν τάξη καθώς δεν καταλάβαιναν ότι μέσα από όσα έκαναν αξιολογούσαν τα ίδια τον εαυτό τους και τον έφταναν όλο και πιο πάνω από την προηγούμενη μέρα.Και εκεί εγώ χαμογελούσα. 'Ηξερα ,ξέρω πια πως οι βάσεις που θα πατήσουν οι νέες γνώσεις στην πλειοψηφία των μαθητών μου είναι γερές...Φτάσαμε στο σημείο που πείστηκα πως δεν  θα είναι η άκρατη παπαγαλία που θα οδηγεί τα παιδιά στη σκέψη και ήταν ένας από τους βασικούς στόχους μου..Και αυτός δεν μπορούσε να είναι άλλος  από το πως θα έψαχναν συσχετίσεις,θα έκαναν συγκρίσεις,θα ανακαλούσαν γνώσεις  μέσα στο μυαλό τους για να βρουν την απάντηση.Και αυτό το πετύχαμε..Φτάσαμε στο σημείο που μπορούσε ο καθένας τους και η καθεμία τους να φτάσει στην ερευνητική σκέψη και να δώσει τις απαντήσεις και τις λέξεις κλειδιά που χρειαζόταν κάθε ερώτημα προς απάντηση,ακόμα και αν απαιτούσε γνώσεις από το παρελθόν.
Ξέρω  πως  τους γονείς ο δικός μου τρόπος διδασκαλίας τους ξένισε όταν τα πρωτοπήρα και ας μη μου το εξέφρασαν.. Απείχε πολύ από όσα ήξεραν μέχρι τότε..Τόσα χρόνια που διδάσκω πολλές φορές έχω έρθει αντιμέτωπη με το σύστημα που έχουν μάθει οι γονείς των μαθητών μου..Μα τους καταλαβαίνω..Καταλαβαίνω πως νιώθουν.Μα δεν υπήρχε πιθανότητα να μην μάθουν τα παιδιά αυτά που έπρεπε..Και τα έμαθαν.Το αποτέλεσμα θα φανεί από εδώ και πέρα.Από τον τρόπο λειτουργίας τους όταν διαβάζουν στο Γυμνάσιο.Και είμαι σίγουρη πως θα τα καταφέρουν.Ξέρω τι έχουν πάρει από την ίδια τους την προσπάθεια..Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από ό,τι κάνουν και δημιουργούν.Πάνω από όλα η αυτενέργεια και τα κίνητρα αυτομάθησης...Και αυτά τα παιδιά τα κατάφεραν σε όλα.Το κάθε ένα με το δικό του ρυθμό με τον δικό του τρόπο προσέγγισης  μέχρι εκεί που τα όρια δεν μπορούσαν να ξεπεραστούν βάση ηλικίας και ανάπτυξης.

Τα είδα να αποκτουν ΠΑΙΔΕΙΑ..Οχι με την έννοια της Παιδείας που την έχουμε αναγάγει μόνο στην κατάκτηση των γνωστικών αντικειμένων αλλά στη συνολική Αγωγή για τη δημιουργία ενός χαρακτήρα με αρχές και αξίες όχι μόνο ατομικές αλλά και συλλογικές που εργάζεται με τη λογική και το συναίσθημα σε ισορροπία.
Κάναμε τόσα πολλά που ειλικρινά αναρωτιέμαι πλέον αν μπορώ να ανεβάσω τον πήχη πιο ψηλά πια..Νομίζω πως αγγίξαμε την τελειότητα..Το σίγουρο είναι ότι αυτά τα παιδιά έχουν πολλά να δώσουν από εδώ και πέρα αρκεί να τα εμπιστευτούν στο Γυμνάσιο και να τους δώσουν κίνητρα αλλά και εργασίες να αναλάβουν..Ναι είναι έτοιμα ..

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΑΣ ΔΡΟΜΟ..ΚΑΙ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΤΕ ΠΙΣΩ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΤΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΒΓΗΚΕ Ο ΣΚΟΠΟΣ.ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ.ΜΗ ΔΕΙΛΙΑΣΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ και να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ..

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΣΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ (2)

Αν και ποτέ δεν έχω κάνει τέτοιου είδους ανάρτηση στο Blog μου, για πρώτη φορά ένιωσα την ανάγκη  να το κάνω για να βάλω μερικά πράγματα στη θέση τους...Να πω δυο λόγια για το κείμενο με τίτλο"Τι σημαίνει να σαι δάσκαλος"το οποίο στο διαδίκτυο κυκλοφόρησε με τίτλο "Aφιερωμένο σε όσους πιστεύουν πως ο δάσκαλος κάθεται"..

Πρώτα από όλα επιτρέψτε μου να αναφερθώ  στο θέμα πατρότητας του κειμένου εξαιτίας ενός μικρού μπερδέματος  που δημιουργήθηκε και σχολιάστηκε με μηνύματα που ήρθαν στο Blog μου.Δεν θα προχωρούσα σε κανένα άλλο νέο κείμενο αν δεν είχε δημιουργηθεί μια περίεργη κατάσταση... .Το κείμενο ναι είναι δικό μου αλλά το κείμενο μόνο. Όχι όσα περιγράφω καθώς όσα περιγράφω είναι "εμείς".Είναι η ζωή όλων των Δασκάλων... Δεν πίστευα  πως το κείμενο  θα έφτανε να αναπαραχθεί σε όλα τα μεγάλα  site καθώς η σελίδα μου είναι καθαρά "σχολική" και είναι προς ενημέρωση κυρίως μαθητών -γονέων της περιοχής μου  και συναδέλφων .Έβαλα  λοιπόν την ανάρτησή μου αυτή  σε μια ομάδα  που υπάρχει στα social media (όπως κάνω για όλες τις αναρτήσεις που επιλέγω να αναρτήσω )και εγώ η ίδια προσωπικά ανέφερα  σε ένα σχόλιο πως όποιος ήθελε μπορούσε να πάρει το κείμενο και να το ανεβάσει στο διαδίκτυο βάζοντας  και το όνομά του γιατί είναι κείμενο της ίδιας μας της ζωής ως δάσκαλοι. Εγώ απλά την περιέγραψα..Περιέγραψα μια μέρα μας....Είναι η ζωή χιλιάδων συναδέλφων  μέσα σε αυτό το κείμενο που είδαν το δικό τους εαυτό και ίσως πολλές φορές συμπλήρωσαν με το νου τους όλα αυτά που δεν αναφέρθηκαν..Μπορεί να μου "ανήκει "το κείμενο ως γραπτό κείμενο αλλά δεν ανήκει μόνο σε μένα το περιεχόμενο και ευχαριστώ τον συνάδελφο Αρη Κοκουσούλα  και όλους τους συναδέλφους/σες που μοιράστηκαν αυτή τη μία  μέρα μας με τον  κόσμο γιατί αν δεν ήταν οι κοινοποιήσεις μας  κάποιοι δεν θα «γνώριζαν»τι σημαίνει να σαι δάσκαλος/

Ποια ήταν η αφορμή για  αυτό το κείμενο? Είναι απλός ο λόγος..Δεν θα τον γράψω  με επιτηδευμένα λόγια για να σας εντυπωσιάσω..Θα τον πω απλά όπως απλό ήταν και το προηγούμενο κείμενό μου.

Συχνά  έπιανα και πιάνω τον εαυτό μου να  προασπίζομαι  και να υπερασπίζομαι τη δουλειά μου  έχοντας  απέναντί μου "ώτα μη ακουόντων" και αυτό με τρομάζε και με τρομάζει. Δεν μπορώ να καταλάβω την αρνητικότητα που λαμβάνω και  τις επιθέσεις πολλών έμμεσα ή άμεσα στο πρόσωπο των εκπαιδευτικών..Πολλοί βάλλουν  συχνά εναντίον μας και μιλούν για εμάς άλλοτε ως "μερίδα Δημοσίων υπαλλήλων που αρνούνται την αξιολόγηση "και άλλοτε αναφέροντας  πως "ΔΕΝ ΕΊΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ" για τα παιδιά και πως  έχουμε ευθύνη για την "κακή ποιότητα" της εκπαίδευσης Κρίνομαι άξια ή ανάξια στα μάτια τους ανάλογα με τα "θέλω"΄, τις προσδοκίες τους και τις αναμνήσεις που έχουν, και θα κριθώ ως άξια ή ανάξια με βάση ρούμπρικες και κριτήρια που ακόμα δεν ξέρω τι περιλαμβάνουν και ίσως δεν τα μάθω παρά μόνο όταν μας τα ανακοινώσουν..

Θλίβομαι από το ότι μας λοιδορούν με το παραμικρό ,που μας κρίνουν σκληρά,χωρίς να γνωρίζουν τι σημαίνει να σαι ΔΑΣΚΑΛΟΣ.

Θέλησα λοιπόν να δώσω τη δική μου απάντηση σε όλα αυτά. Να δείξω σε όλους μια μέρα μου μέσα στην τάξη. Να δουν με τα δικά μου μάτια τι κάνουμε κάθε μέρα, να δουν πως μέσα στις τάξεις μας  η Παιδεία και  η εκπαίδευση βρίσκουν τους εκφραστές της και πως ό,τι και να μας προσάπτουν, ακόμα και μέσα σε δύσκολες συνθήκες η διδασκαλία και  τα παιδιά είναι για εμάς το Α και το Ω. Ήθελα  να δείξω σε όλους πως παρόλο που όσα ακούγονται με "διαλύουν" λίγο λίγο  ως εκπαιδευτικό γιατί μειώνουν τις επιστήμες της Παιδαγωγικής και της Διδακτικής  και αυτό έχει ως συνέπεια να  μειώνουν εμένα προσωπικά ως εκφραστή τους , (και αυτό γιατί ακριβώς δεν γνωρίζουν τα αντικείμενα) όταν μπαίνω στην τάξη μου όλα αυτά τα αφήνω πίσω  μου.. Εκεί  μέσα όλα  αυτά φαίνονται τόσο μικρά και τόσο μακρινά και  έτσι συνεχίζουμε και θα συνεχίζουμε να προσφέρουμε στα παιδιά του κόσμου μας αυτό που τους αξίζει δίνοντας ό,τι έχουμε μέσα μας..Δίνοντας ..ΠΑΙΔΕΙΑ..

Είμαι Δασκάλα και ξέρω καλά τι κουβαλάει αυτή η λέξη..Ανησυχώ που σχεδιάζουν για μένα χωρίς εμένα που με κρίνουν χωρίς να έχουν ενδιαφερθεί ποτέ να μάθουν ουσιαστικά...Αλλά εγώ-εμείς θα δίνουμε καθημερινά το δικό μας αγώνα για την εκπαίδευση των παιδιών..Δίνω τη δική μου ζωή μέσα στην τάξη μου και κάνω όσα μπορώ και ακόμα περισσότερα για τα παιδιά..Και αυτό περιέγραψα χτες..Τη ζωή μου ως δασκάλα μέσα σε μια τάξη , μέσα σε μια μέρα..Και ελπίζω να βρήκε "ώτα ακουόντων"..Ακόμα και δικών μας ανθρώπων..

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ!!!!

Το blog μου 'Σχολική Ατζέντα" είναι εκπαιδευτικο-σχολικό blog ..Και όμως με έκπληξη σήμερα εντελώς τυχαία είδα ότι βρίσκεται μέσα στα 12 τοπ Blog της περιοχής της Αλεξάνδρειας Παρόλο που δεν ανεβάζω ειδήσεις,πολιτικά,κοινωνικά θέματα κλπ βρίσκομαι μέσα σε αυτά..ΓΙα μένα είναι πολύ σημαντικό αυτό γιατί δείχνει πως η σελίδα μου έχει ενδιαφέρον ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ και νιώθω πραγματικά πάρα πολύ όμορφα για αυτό..Σας ευχαρστώ για τη θέση που μου δώσατε και υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να κάνω το blog μου ακόμα πιο ενδιαφέρον...

1Alexandreia-gidas.gr

2.Opolitis.gr

3.Alexandriamou.gr

4.Choirs.gr

5Avena.gr

6.Aixminews.blogspot.co.uk

7.Talemeonline.blogspot.nl

8.Trikala-imathias.blogspot.com

9.Valtos-alexandreia.blogspot.com

10.Sinergasia-politon.blogspot.com

11.Epikairotitanews01.blogspot.com

12.Atsidespaidia.blogspot.com

EDMODO..Ένα πρόγραμμα για δασκάλους και όχι μόνο.

Ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι το EDMODO θα με βοηθούσε στη δουλειά αλλά και στην επικοινωνία μου με τους μαθητές μου..
Πού μας  χρησιμεύει λοιπόν  το πρόγραμμα αυτό και ο τρόπος που το χρησιμοποιώ εγώ (σαν μέσο για την ενίσχυση της εκπαιδευτικής πράξης) και πώς τα παιδιά..

 ΓΙΑ ΜΕΝΑ

• Μπορώ να ανεβάζω εργασίες που έχω στο αρχείο μου .
•  Υλικό που δεν μπορώ να το μοιράσω στα παιδιά(πχ  ppt:) σχετικά με ένα μάθημα,με τη  χρήση της δυνατότητας "upload αρχείου" που δίνει,ανεβάζω το αρχείο μου και το διανέμω σε όλα τα προφίλ των μαθητών μου οπότε έχουν και μια επιπλέον πηγή για το μάθημά τους
• Βάζω εργασίες στα παιδιά με τη μορφή εργασιών κουίζ κλπ κάτι που τα διασκεδάζει.
• Κάνω ανατροφοδότηση, καθώς μέσα από τις απαντήσεις τους μπορώ να δω τα κενά που έχουν και έτσι να ξανασχεδιάσω τη διδασκαλία του αντικειμένου
• Δεν έχει σχέση με την καθημερινή αξιολόγηση αλλά με βοηθάει να εντοπίζω διάφορα κενά στη μάθηση
• Αναρτώ   η ίδια συνδέσμους για κάποιο μάθημα το οποίο ενισχύει την εκπαιδευτική πράξη και ταυτόχρονα μπορώ να θέσω ερωτήσεις πάνω σε αυτό και να πάρω άμεσες απαντήσεις
• Έχω τη δυνατότητα να δίνω στα παιδιά διάφορους συνδέσμους που είναι χρήσιμοι για κάποια εργασία .Έτσι περιορίζω το ταξίδι τους στο Internet  και αποφεύγω  την περίπτωση να πέσουν σε περίεργα sites
• Μου δίνεται η δυνατότητα να τους προσφέρω επιπλέον γνώση με Links από εφημερίδες,εκπαιδευτικά βιβλία,Links   που μπορεί να τα ενδιαφέρουν..Στόχος εδώ καθαρά η ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας..
• Να δίνω sites με ψυχαγωγικό υλικό..Από ταινιούλες και βιντεάκια στο you tube μέχρι παιχνίδια..
• Μπορώ να επικοινωνήσω άμεσα με οποιονδήποτε μαθητή μου 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ

• Παίρνουν τα κουίζ και τις εργασίες με τη μορφή παιχνιδιού γνώσεων που έχει  όμως και συναγωνισμό καθώς όποιος φτάσει στο τέρμα έχει και την ανάλογη ανταμοιβή(μια φατσούλα,ένα σήμα κλπ φανερό στους υπόλοιπους
• Είναι πιο χαλαροί καθώς δεν έχει σχέση  με τις επιδόσεις τους στο σχολείο
• Εντοπίζουν τα ίδια τα παιδιά τα κενά που έχουν και την επόμενη μέρα ρωτάνε ό,τι δεν κατάλαβαν..Όταν γνωρίζουν  τη γνώση  που δεν αφομοίωσαν καλά  είναι πιο εύκολο να με ρωτήσουν την επόμενη μέρα (ακόμα και στο διάλειμμα)και να τους το εξηγήσω
• Δεν είναι απαραίτητο να απαντάνε σε όσα βάζω..Ξέρουν ότι απλά είναι κάτι επιπλέον και έτσι δεν πιέζονται..Η αλήθεια είναι όμως ότι συμμετέχουν σε αυτές τις εργασίες ενισχύοντας τις γνώσεις τους και κάνοντας επανάληψη σε ύλη που διδαχθήκαμε.
• Τους βοηθάει στην προσωπική τους αξιολόγηση και αναγνωρίζουν τι έχουν μάθει,πόσο καλά το έχουν κατανοήσει και έτσι προβαίνουν στη δική τους ανατροφοδότηση μέσω επανάληψης.
• Μπορούν να ασχοληθούν με όσες ασκήσεις θέλουν, όποτε το θέλουν ,χωρίς το άγχος της παράδοσης..
• Έχουν δίπλα τους το δάσκαλό τους για να τα βοηθάει αν κάτι δεν καταλαβαίνουν στέλνοντάς του άμεσο μήνυμα
• Μπορούν να χρησιμοποιούν τα link που δίνω εγώ χωρίς να ψάχνουν μέσα στο internet  μόνα τους κινδυνεύοντας να διαβάσουν και πληροφορίες αβάσιμες
• Νιώθουν πως είμαστε ομάδα ακόμα και έξω από το σχολείο κάτι που ενισχύει τους δεσμούς μεταξύ μας..
• Ο μαθητής που λείπει λόγω ασθένειας από το σχολείο μπορεί να παίρνει τα μαθήματα από τις αναρτήσεις του εκπαιδευτικού οπότε ο μαθητής έρχεται όσο μπορέι προετοιμασμένος μετά την ανάρρωσή του.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ

• Ότι είναι μόνο ΜΕΣΟ  που διευκολύνει την εκπαιδευτική διαδικασία και δεν μπορεί επ΄ ουδενί να αντικαταστήσει την κατά μέτωπο διδασκαλία και την προσωπική επαφή
• Δεν πρέπει να φορτώνει εργασίες  με σκοπό την αξιολόγηση του παιδιού για τον βαθμό προόδου του.

 Έτσι ξεκίνησε η χρήση του και ελπίζω πραγματικά να είναι αυτό που θέλω και εγώ και πολλοί μαθητές μου..Ένα μέσο διασκέδασης και ελέγχου των γνώσεών τους,ένα μέσο ψυχαγωγίας ,ένα εκπαιδευτικό εργαλείο στην υπηρεσία της τάξης ..

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Τα προγράμματα που εκπονούνται στις τάξεις έχουν μπει για καλά στον προγραμματισμό των εκπαιδευτικών για το σχολικό έτος..Προγράμματα που στόχο έχουν "την προετοιμασία των μαθητών στην εργασία για ομάδες και στην εξοικείωσή τους με μεθόδους κριτικής ανάλυσης,διερεύνησης ,οργάνωσης και παρουσίαση μιας εργασίας"(Απάντηση σε έγγραφο:178298/Γ1/21-11-2013 Υ.ΠΑΙ.Θ.ΚΠ).Προγράμματα που εκπονούνται από τους ίδιους τους μαθητές με τη στήριξη και συμμετοχή του δασκάλου που έχει συμβουλευτικό ρόλο κυρίως.
      Κάθε χρόνο έχει γίνει θεσμός επίσης να παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό της πόλης(γονείς,και πολίτες) ενώ επίσης παρουσιάζονται και στα πλαίσια ημερίδων που οργανώνονται από τους Σ.Συμβούλους ή τους Υπεύθυνους Σχολικών δραστηριοτήτων..
   Πριν λίγες μέρες παρακολούθησα μια ημερίδα στην οποία παρουσιάστηκαν προγράμματα  και εργασίες που εκπονήθηκαν σε διάφορες τάξεις Δ.Σχολείων...ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ πολύ καλές γενικά  οι παρουσιάσεις  μας έδωσαν ιδέες για τα δικά μας προγράμματα αλλά....Υπάρχει  και κάποιο 'αλλά', που το είδα όχι μόνο προχτές αλλά και σε άλλες παρουσιάσεις που έχω πάει.....Γενικεύοντας θα πω  ις παρατηρήσεις μου αν και σε κάποιες θα σταθώ απλά θέλοντας να υπενθυμίσω κάτι στους συναδέλφους ώστε να το χουν υπόψιν τους..
Θέλω λοιπόν να επισημάνω τα εξής:

• 1.Ας φροντίζουμε  το υλικό που παρουσιάζετε να ναι αντίστοιχο της ηλικίας των παιδιών ώστε να ναι και αληθοφανές..Προσωπικά ,ένιωσα λίγο αμήχανα ακούγοντας ένα τέλειο παραμύθι από παιδιά 6 και 7 ετών που το έγραψαν "μόνα τους" ..Ειδικά ,όταν ξέρω πως η συνδεσμολογία στο γραπτό λόγο των παιδιών αυτής της ηλικίας είναι το ¨"και " το "μετά" και το "ύστερα"και φυσικά αδυνατούν να χρησιμοποιήσουν δευτερεύουσες προτάσεις ή να χουν συνοχή στα κείμενά τους με μεγάλες προτάσεις ,ειλικρινά θεώρησα, ακούγοντας το παραμύθι, πως είναι "παιδιά θαύματα" και θα πρεπε να υπάρξει κάποια έρευνα σχετικά με τους μαθητές ειδικά αφού πρόκειται για όλη την τάξη.
• 2.Να ενημερώνουμε  αυτούς που μας παρακολουθούν ότι έχουμε κάνει παρέμβαση εμείς προσωπικά ή οι γονείς στο υλικό που δημιούργησαν τα παιδιά..ΠΧ εικόνες ζωγραφισμένες από τα παιδιά ή γεμισμένες με υλικά τόσο τέλειες, είναι σχεδόν αδύνατο να γίνονται από όλη σχεδόν την τάξη. ..Ένα παιδί ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ τάξης Δ.Σ χρησιμοποιεί είτε το χάρακα για να τραβήξει γραμμές ή οι γραμμές που τραβάει ελεύθερα έχουν μια ιδιαιτερότητα..Ένα "έργο τέχνης".ειδικά από παιδάκια μέχρι την Δ τάξη που το χέρι τους ακόμα δεν έχει σταθεροποιηθεί καλά ,είναι πολύ δύσκολο να γίνει ..Δεν μιλάμε για ταλέντα που υπάρχουν αλλά για όλα σχεδόν τα παιδιά μιας τάξης κάτι που θεωρώ ότι  είναι αδύνατον να υπάρχει
• 3.Να  είμαστε καλοί γνώστες των λογισμικών που χρησιμοποιούμε  ΚΑΙ όχι επειδή απλά έτυχε να διαβάσουμε  για αυτά ,τα βάλαμε στην παρουσίασή μας επειδή μας εξυπηρετούν..Κάποιος θα ξέρει περισσότερα θα μας κάνει μια ερώτηση και το λιγότερο που θα φανούμε θα ναι ανίδεοι.
• 4.Ας φροντίζουμε όπου και όποτε μπορούμε να παρουσιάζουν την εργασία τους τα ίδια τα παιδιά..Αυτά τις έχουν δουλέψει ,αυτά ξέρουν καλύτερα από μας τα "αδύναμα"¨΄η ¨δυνατά ¨σημεία των εργασιών τους..
• 5.Τέλος,ό,τι παρουσιάζουμε  να το έχουμε "δουλέψει" πραγματικά στην τάξη.Ετσι μπορούμε  να επισημάνουμε  τα αρνητικά ή θετικά στοιχεία ενός προγράμματος ή μιας εργασίας που εκπονήσαμε μαζί με τους μαθητές μας και έτσι θα μπορούμε να ενημερώνουμε ουσιαστικά τους συναδέλφους για το τι μπορεί να υλοποιηθεί ή όχι και ποιες εναλλακτικές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε..

Ναι εντάξει καλό μια θετική κριτική από το σχολικό σύμβουλο όχι μόνο για την αυτοπεποίθησή μας και για τους κόπους μας αλλά, για κάποιους ίσως,  γιατί έπεται και η αξιολόγηση αλλά ας μην ωραιοποιούμε τόσο τα πράγματα καταστρατηγώντας κάθε τι που αφορά την ανάπτυξη των παιδιών δείχνοντας το "τέλειο"..Ανεβάζουμε πλαστά τον πήχη στο ανώτερο "τέλειο"σημείο όσον αφορά την εκπόνηση των  εργασιών και αυτό σε ένα φυσιολογικό σχολείο με φυσιολογικά παιδιά είναι αδύνατο να επιτευχθεί...Απέναντί μας να θυμόμαστε πως  έχουμε δασκάλους και δασκάλες που ξέρουν και έχουν δουλέψει σε τάξεις και ξέρουν καλά τι μπορεί να γίνει και τι όχι.Ας μην κάνουμε εμείς  δουλειά δείχνοντάς την "ως δουλειά των παιδιών"απλά και μόνο για να πάρουμε τα εύσημα του "καλού δασκάλου "-"καλής δασκάλας.".Έχουμε μαθητές Δημοτικού και ξέρουμε τις δυνατότητες και τις αδυναμίες τους και απλά φροντίζουμε να κάνουν αυτό που μπορούν να κάνουν καλύτερα..Τέλειο όμως δεν υπάρχει..Υπάρχουν και στάδια ανάπτυξης που αφορούν τα παιδιά και που θα πρέπει και οφείλουμε να τα ξέρουμε κατά την προετοιμασία και παρουσίαση των εργασιών μας..

ΜΠΟΡΟΥΜΕ..Η διαφορετικότητα δεν είναι εμπόδιο συνύπαρξης..

Στις 11 Ιουνίου μια μικρή μουσικοκινητική παράσταση θα γίνει στην αυλή του Ειδικού Σχολείου και 1-5ου Δ.Σ.Αλεξάνδρειας..Θα μου πείτε "ε ,και?Γιορτές λήξης του σχολικού έτους γίνονται παντού εκείνη την εβδομάδα" ΝΑΙ έχετε απόλυτο δίκιο..Μα η γιορτή τους φέτος θα ναι διαφορετική και ίσως μοναδική ..Θα ναι γεμάτη από τα χαμόγελα πολλών παιδιών και μέσα σε αυτά και  των παιδιών της τάξης μου..Βλέπετε θα μαστε και εμείς εκεί με ενεργή συμμετοχή.
 21 παιδιά και εγώ θελήσαμε να συμμετάσχουμε σε αυτή τη γιορτή λήξης και δεν μας το αρνήθηκε ούτε  ο Διευθυντής  του ειδικού κ.Θ.Χαλαστάνης αλλά  ούτε και οι συνάδελφοι μου  που αγκάλιασαν τους μαθητές μου και δέχτηκαν να μπούμε στην παρέα τους....40 παιδιά λοιπόν ,διαφορετικά μεταξύ τους θα συνυπάρξουν..40 παιδιά θα αποδείξουν ότι η διαφορετικότητα είναι στο μυαλό μας..40 ΠΑΙΔΙΑ θα δείξουν πως μπορούν να κάνουμε μικρά θαύματα,να δουλέψουμε ,να δημιουργήσουμε αρκεί να υπάρχει θέληση..40 παιδιά θα δείξουν πως ξέρουν να χαμογελούν ,να διασκεδάζουν και να ονειρεύονται έναν κόσμο καλύτερο.
Όλα ξεκίνησαν όταν  κάποια στιγμή δειλά ρώτησα το διευθυντή του σχολείου αν θα ήθελαν να προσπαθήσουμε να κάνουμε  μια γιορτή μαζί..Κοινή..Η αλήθεια είναι ότι δεν φοβόμουν μήπως μου αρνηθούν την πρόταση σαν πρόταση αλλά φοβόμουν πως θα ταν δύσκολο ξαφνικά να μπούνε στον κόσμο των παιδιών του Ειδικού Σχολείου ξαφνικά 22 νέα παιδιά και μήπως χαλάσει το πρόγραμμά τους..Βλέπεις αυτό που σέβεσαι  πάνω από όλα είναι τα παιδιά και οι ρυθμοί τους και με τίποτα δεν θα το διακινδυνεύαμε αυτό..Από τη δική μου πλευρά σαν δασκάλα των μαθητών και μαθητριών του Ε2 ούτε μια στιγμή δεν υπήρξε ενδοιασμός για το πως θα αντιδράσουν τα παιδιά μου σε μια γιορτή στην οποία θα συμμετείχαν καθώς μια σκηνή που έμεινε στο μυαλό μου ήταν αυτή που με έσπρωξε στην πρόταση.. Ήταν την Τσικνοπέμπτη όταν παρατήρησα πως  μαθητές και  μαθήτριές μου "ανακατεύτηκαν" με τα παιδιά του Ειδικού και διασκέδαζαν με την Κυριακή,τη Δώρα,το Βαλάντη,το Βασίλη,το Σταύρο,τον Κωνσταντίνο,τη Θοδώρα  και τα άλλα παιδιά..Και δεν διέκρινα οίκτο αλλά διέκρινα πραγματικά ενδιαφέρον και χαμόγελα..Πιο ωραίο συναίσθημα δεν είχα νιώσει..Και δεν θα το κρύψω ένιωθα περηφάνια για αυτά τα 11χρονα παιδιά που αντί να τρέχουν και να χορεύουν στο προαύλιο κρατούσαν από το χεράκι τα παιδιά αυτά και χόρευαν..Τι άλλο να θέλω σαν άνθρωπος πρώτα και μετά σαν εκπαιδευτικός εκείνη τη στιγμή?
Αλλά ο φόβος ήταν μόνο στο μυαλό μου..Η πρότασή μου όχι μόνο δεν απορρίφθηκε αλλά ήταν και κάτι που ήθελαν και οι ίδιοι κάποτε να το δουν να γίνεται..Και γίνεται φέτος..
Ετοιμάστηκε το θεατρικό σενάριο σε συνεργασία με τις/τους  εκπαιδευτικούς του ειδικού σχολείου -καθώς η κάθε μία/ένας ήξερε τα ταλέντα των μαθητών και τις δυνατότητες τους- ,βρήκαμε με τις γυμνάστριες τα μουσικά  κομμάτια ,προσθέσαμε κομμάτια που προτάθηκαν από τους/τις συναδέλφους/σες του ειδικού σχολείου και ήρθε η στιγμή να γνωριστούν τα παιδιά..
Στην αρχή όλα ήταν κουμπωμένα και καθισμένα το κάθε παιδί με παιδί της τάξης του...Ίδια αντίδραση από όλα τα παιδιά.Η αμηχανία ήταν κυρίαρχη σε όλα τα προσωπάκια .Και στα 40.Να πω την αλήθεια αυτό με άγχωσε και όχι μόνο εμέν..Και αν δεν τα καταφέρναμε?Και όμως οι συνάδελφοι του ειδικού πρότειναν κάποιες δραστηριότητες και αυτό ήταν.Στην αρχή είπαν όλα τα παιδιά το όνομά τους,μετά τους ζήτησε η Βάσω να πουν τι τους αρέσει να παίζουν τις ελεύθερες ώρες τους ,ακολούθησε ένα παιχνίδι που λατρεύουν τα παιδιά .τα αγαλματάκια. και στο τέλος ζωγράφισαν όλα μαζί σε χαρτί του μέτρου..Βέβαια όταν ξεκίνησε το θεατρικό υπήρξε μια σχετική ανακατωσούρα αλλά ήταν για μια μέρα.Μόνο εκείνη την πρώτη μέρα..

Από εκεί και πέρα κάθε πρόβα μας πια είναι παιχνίδι..Τα παιδιά παίζουν μαζί,τραγουδάνε,συμμετέχουν χορεύουν χειροκροτούν και πάνω από όλα ΧΑΜΟΓΕΛΑΝΕ όλα με το ίδιο χαμόγελο..Δεν υπάρχει τίποτα διαφορετικό στο γέλιο και στον ενθουσιασμό τους,δεν υπάρχει τίποτα διαφορετικό στον τρόπο που όλα μαζί μοιράζονται το χρόνο..Πραγματικά σε κάθε πρόβα βγαίνει από όλων μας τα χείλη ένα χαμόγελο και μια ικανοποίηση για το χαμόγελο και τη συνύπαρξη των παιδιών..4 μέρες χρειάστηκαν ,4 μέρες πρόβες για να σπάσει ο πάγος ,να συνεργαστούν,να συνυπάρξουν..4 ΜΈΡΕΣ ΜΟΝΟ για να δούμε πως το κάθε παιδί είναι παιδί που γελάει,παίζει ,τραγουδάει,,4 μέρες και το σύνδρομο DOWN ,η νοητική υστέρηση,η παραπληγία, φάνηκε  πως στα μάτια  των ενηλίκων είναι ένα εμπόδιο μα δεν είναι ,από ότι αποδεικνύεται, στα μάτια των παιδιών..Και κάθε φορά στο τέλος της πρόβας γίνεται αυτό που μας γεμίζει χαρά..Τα μικρούτσικα του νηπιαγωγείου ορμούν στην αγκαλιά των μαθητών μου ,οι μεγάλοι μαθητές του ειδικού όπως η Χριστίνα περιμένει τη φίλη της την Κωνσταντίνα να συζητήσουν και πάντα η ίδια ερώτηση από όλα τα παιδιά."Να κάνουμε άλλη μια πρόβα?Γιατί φεύγουμε τώρα..Καλά περνάμε κυρία..Είναι γλύκες τα μικρά."..Και πάντα η ίδια υπόσχεση..Του χρόνου αυτό που ξεκινήσαμε φέτος θα συνεχιστεί..Θα συνυπάρχουμε σε κάθε ευκαιρία που μπορούμε..
Η μικρή γιορτή λήξης θα γίνει στις 11 Ιουνίου όπως σας είπα..Αλλά εμείς νιώθουμε πως είναι η αρχή για ό,τι θα επακολουθήσει..Όχι γιορτή λήξης αλλά γιορτή έναρξης μιας νέας εποχής που θα σέβεται και θα συνυπάρχει με το διαφορετικό..Και με τέτοιους μαθητές και μαθήτριες είμαι σίγουρη ότι αυτό θα ναι μόνο ο σπόρος..Όπως είπε και μια μαθήτριά μου.." Η μεγαλύτερη σοδειά και τα μεγαλύτερα δέντρα γίνονται από ένα σακουλάκι σπόρους"

Ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα της ταινίας μας"Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ"

   Σήμερα ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα της μικρού μήκους ταινίας μας "Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ" που έγινε εξ ολοκλήρου με τη βοήθεια του team του "Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας" (ΝΙFF)που οργάνωσε για εμάς ένα μικρό εργαστήριο όπου γνωρίσαμε πολλά και μάθαμε πολλά για τον κινηματογράφο και το τι συμβαίνει και πίσω από τις κάμερες.
  Από τις 9 το πρωί ξεκίνησαν τα γυρίσματα και κράτησαν μέχρι τις 2:30 το μεσημέρι..Τα παιδιά στάθηκαν στο ύψος τους σαν μικροί επαγγελματίες ηθοποιοί..Φανταστείτε 21 παιδιά να γυρίζουν την ίδια και την ίδια σκηνή από διαφορετικές γωνίες,να λένε και να ξαναλένε τις ίδιες ατάκες,να "παίζουν"κάτω από το ψιλόβροχο,να στέκονται ακίνητα για να τραβηχτεί μια σκηνή  και όμως να το κάνουν χωρίς γκρίνια..Δεν είναι πραγματικά επαγγελματίες τα παιδιά ?Ακόμα και όταν κουράστηκαν(εσείς πόσο θα αντέχατε 5:30 ώρες συνέχεια γύρισμα?) και άρχισε να φαίνεται στα προσωπάκια τους ,αυτά έκαναν ό,τι έπρεπε να κάνουν.
 Μέσα από την ταινία τους το μήνυμα  που περνάνε είναι ηχηρό..Δεν  θα αποκαλύψουμε τίποτα ακόμα αλλά περνάει  μήνυμα που τα ίδια τα παιδιά ήθελαν να περάσουν και εγώ μαζί με τους γονείς τους  επικροτήσαμε από την αρχή.
  Η ιδέα του σεναρίου ήταν των παιδιών ,οι ατάκες το ίδιο  και εγώ απλά το "χτένισα"μέχρι να το πάρει στα χέρια του ο Γιάννης ο Σκηνοθέτης του ΝΙFF  και να το προσαρμόσει στις ανάγκες μας ..Ο πρωταγωνιστής μας βγήκε μετά από δοκιμαστικά όλων των παιδιών  και πραγματικά εκείνο που με εντυπωσίασε ήταν    ότι  όλα μαζί συμφώνησαν και είπαν ότι καλύτερο  για αυτόν τον ρόλο από τον Αλέξανδρο  δεν θα μπορούσαμε να έχουμε..Αυτό σημαίνει ΟΜΑΔΑ,αυτό σημαίνει κατανόηση,αυτό σημαίνει συνεργασία..
Έμαθαν  ότι ο ένας δεν μπορεί χωρίς τον άλλο και όλα μαζί θα δώσουν το καλύτερο..Αυτό φάνηκε κατά το γύρισμα των σκηνών καθώς από  ότι μου είπε το team του ΝΙFF έδωσαν πραγματικά τον εαυτό τους καθ όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων και ότι έκαναν τα παιδιά τέλεια δουλειά..
Αλλά το έργο μας βασίστηκε και σε γονείς του σχολείου μας που χωρίς τη βοήθειά τους δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε γύρισμα..
Ο κ.Χρήστος Μαλιώτας και η κ.Μαρία Bασιλείου ήταν οι γονείς του μικρού Αλέξανδρου του πρωταγωνιστή της ταινίας μας. Η κ.Βασιλείου μάλιστα, προσφέρθηκε να μας βοηθήσει και μας έδωσε το σπίτι της  για τα γυρίσματα  και έτσι έγινε το "σπίτι" της "οικογένειάς " του Αλέξανδρου .Η εμπειρία από την άλλη  του κ.Μαλιώτα φάνηκε πολύ χρήσιμη κατά τα γυρίσματα(είναι ερασιτέχνης ηθοποιός με συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις) και έτσι μπήκε αμέσως στο "πετσί "του ρόλου.

Σημαντική βοήθεια ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΨΥΧΑ ΓΙΑ ΑΥΤΌ μας έδωσαν οι γονείς των μαθητών της Α και Β τάξης των 2 σχολείων (1ου  και 5ου Δημοτικού  )καθώς και οι γονείς των παιδιών του Ειδικού σχολείου που για τις ανάγκες τις ταινίας μας συμμετείχαν στην τελευταία σκηνή της ταινίας μας..Χωρίς τη δική τους συμμετοχή δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό που ειχε σχεδιαστεί στο σενάριο.

    Βέβαια ταλαιπωρήσαμε   λίγο σήμερα  και τους οδηγούς που χρησιμοποιούν το δρόμο μπροστά από το σχολείο μας καθώς για τα γυρίσματα και περίπου για 20 λεπτά είχαμε κλείσει το δρόμο..Τους ευχαριστώ για την υπομονή τους και φυσικά  για το χαμόγελό και τις ευχές τους  καθώς ,όταν τους ενημερώναμε για το τι συμβαίνει και τι κάνουμε, μας εύχονταν: 'Καλή επιτυχία"και "Πάντα τέτοια "ενώ πολλοί μας είπαν και το γνωστό "σπάσε πόδι"ευχή που δίνεται συνήθως  κατά το ανέβασμα μιας παράστασης. .

Δεν μπορώ όμως να μην αναφέρω  και να ευχαριστήσω επίσης και τη μουσικό κ. Ρενέ Νικολάου πιανίστρια ,καθηγήτρια θεωρητικών και φίλη μου  που μου απέστειλε δικά της  μουσικά κομμάτια στο πιάνο για να "ντύσουμε" την ταινία μας αμέσως μόλις της το ζήτησα..Ελπίζω κάποιο από αυτά να ταιριάξει στη ταινία μας..Είναι σημαντικό καλλιτέχνες να στηρίζουν το έργο μας..


Μεγάλη συμπαράσταση  και ενθάρρυνση είχαμε από από την αρχή της ταινίας  και από τον  Διευθυντή του Ειδικού Σχολείου Αλεξάνδρειας κ.Χαλαστάνη Θεόδωρο ο οποίος μάλιστα μας δάνεισε και το αναπηρικό αμαξίδιο για τα γυρίσματα..Επίσης  θα θελα να ζητήσω και ένα μεγάλο ΣΥΓΓΝΩΜΗ γιατί ενώ είχαμε πει να έχουμε και τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου στα γυρίσματα ,τελικά ,λόγω του ότι κράτησε αρκετή ώρα μια σκηνή που κάναμε ,δεν μπορέσαμε να τα έχουμε μαζί μας αλλά του υπόσχομαι ότι θα επανορθώσω  σύντομα για  αυτό με κάτι που ετοιμάζουμε και πιστεύω να θελήσει να συμμετάσχουν οι μαθητές τους .ΓΙΑΤΊ πάνω από όλα το μήνυμα που θέλω να πάρουν οι μαθητές μας και να περάσουμε σε μια ευρύτερη ομάδα σαν την ομάδα της  τοπικής κοινωνίας μας -και όχι μόνο- είναι ότι όλοι μαζί μπορούμε και να συνυπάρχουμε και να αλληλοβοηθιόμαστε...

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από εμένα προς τους γονείς των μαθητών μου που στήριξαν την προσπάθεια των παιδιών τους και ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από μένα και τα παιδιά στον Διευθυντή του σχολείου μας κ.Στάθη Γεωργιάδη που μας βοήθησε σε όλα και ενθάρρυνε το εγχείρημά μας βοηθώντας μας όπου μπορούσε και όσο μπορούσε καθώς και στην Εφη Αντωνιάδου υπεύθυνη των  καινοτόμων προγραμμάτων Α/ιΘΜΙΑΣ εκπαίδευσης Ν.Ημαθίας που μας έφερε σε επαφή με το NIFF.


Και κάτι που γίνεται για πρώτη φορά .Η επίσημη ΠΡΩΤΗ προβολή της ταινίας μας μικρού μήκους , θα γίνει τον Οκτώβριο από το Ίδιο το ΝΙFF κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας σαν παραγωγή και πρώτη ενεργή συμμετοχή του ΝΙFF σε μαθητικές ταινίες..Ελπίζουμε ότι μετά από αυτό θα γίνει η αρχή για κάτι καινούργιο στο Νομό μας που θα περιλαμβάνει περισσότερα σχολεία αλλά και συμμετοχές..

Τα γενέθλια της Χρυσούλας..

Κάποιες φορές τα παιδιά σε αιφνιδιάζουν αναπάντεχα ευχάριστα..

Προχτές είχε γενέθλια η συμμαθήτριά τους η Χρυσούλα..Ήρθαν και με ρώτησαν αν μπορούσαν να της κάνουν έκπληξη..Η Χρυσούλα είναι η πρόεδρος της τάξης τους..Φυσικά δεν αρνήθηκα..Και πώς θα μπορούσα άλλωστε?Θέλω τα παιδιά να χαίρονται το σχολείο..Τα ετοίμασαν όλα.Η μαμά της Νίκης έκανε την τούρτα ,η μαμά της Θεοδώρας έφτιαξε κέικ σοκολάτας,άλλοι γονείς αγόρασαν χυμούς και τα απαραίτητα σνακς και το πάρτυ γενεθλίων έκπληξη ετοιμάστηκε..

Ενημερωτική επίσκεψη της Πυροσβεστικής υπηρεσίας στο σχολείο μας..

Επίσκεψη στο 1 και 5 Δημοτικά Σχολεία Αλεξάνδρειας έκανε η Πυροσβεστική υπηρεσία Αλεξάνδρειας στα πλαίσια ενημέρωσης των μαθητών σχετικά με το πως μπορεί να αντιμετωπιστεί μια φωτιά στο σπίτι αλλά και τι μπορούμε να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού. Σύμφωνα με την πυροσβεστική υπηρεσία η πιο συχνή αιτία φωτιάς σε ένα σπίτι είναι το λάδι που ξεχνάμε πάνω σε μια εστία κουζίνας. Οι πυροσβέστες ενημέρωσαν τους μαθητές ότι ποτέ δεν προσπαθούμε να σβήσουμε μια φωτιά ρίχνοντας νερό στο λάδι και ότι η πρώτη κίνηση που θα πρέπει να κάνουμε είναι να ειδοποιήσουμε την Πυροσβεστική Υπηρεσία και ψύχραιμα να δώσουμε το όνομά μας και τη διεύθυνση του σπιτιού. Μετά την επίδειξη που έγινε στον προαύλιο χώρο τους σχολείου όπου οι πυροσβέστες άναψαν μια φωτιά αναπαριστώντας μια εστία στο σπίτι ,έδειξαν στους μικρούς μαθητές τους τρόπους κατάσβεσης οι οποίοι είναι είτε βάζοντας το καπάκι( αν η αιτία προέρχεται από ένα ξεχασμένο τηγάνι πάνω στο μάτι της κουζίνας) είτε με τον πυροσβεστήρα.. Μετά το τέλος της ενημέρωσης για τη φωτιά ,έγινε παρουσία της πυροσβεστικής,άσκηση ετοιμότητας για το σεισμό.

Μια νέα εκπαιδευτική συνεργασία

  Είμαι από τις εκπαιδευτικούς που πιστεύουν πως η εκπαίδευση προάγεται όχι μόνο μέσα από τη συνεργασία των μαθητών αλλά σε ένα μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία των εκπαιδευτικών.
Πριν από λίγο αποδέχτηκα την πρόσκληση του συναδέλφου Δημήτρη Αδάμ να συμμετέχω σε ένα εκπαιδευτικό  blog  όπου αξιόλογοι συνάδελφοι θα συνεργαστούμε και θα δώσουμε σε γονείς και εκπαιδευτικούς ιδέες, σκέψεις,πρακτικές,που εφαρμόζουμε μέσα στην τάξη μας αλλά  επιπλέον θα σας ενημερώνουμε και  για διάφορα ζητήματα που έχουν σχέση με τα παιδιά.. ..Θα μας βρείτε στο blog "ΠΑΙΔΙΟΝ ΤΟΠΟΣ"( αν θέλετε να το δείτε πατήστε στον τίτλο του blog ή βρείτε το δεξιά κανοντας κλικ στη φωτοφραφία με τίτλο "ΠΑΙΔΙΟΝ ΤΟΠΟΣ")΄Ελπίζουμε ότι η προσπάθεια αυτή θα εκτιμηθεί  από όλους σας..
Καλο σας βράδυ..

Τα παιδικά ,δικά μου βιβλία..

Δεν ξέρω πως περάσατε το Σαββατοκύριακό σας  παιδιά -ελπίζω να ήταν χαλαρό και ευχάριστο-αλλά το δικό μου ήταν γεμάτο..βιβλία..Αποφάσισα βλέπετε παιδιά  να βάλω μια τάξη στα βιβλία που έχω και να τα αρχειοθετήσω-και είναι ουκ ολίγα- αλλά δεν τα κατάφερα..Όχι γιατί δεν είχα χρόνο αλλά γιατί χάθηκα μέσα στις σελίδες τους..Ξέρετε ποσο λατρεύω να διαβάζω βιβλία ,πόσο μου αρεσει να χάνομαι στις σελίδες τους και πόσο πασχίζω να σας κάνω να τα αγαπήσετε και να ανοίξετε αυτό που όνομάζω "Πόρτα σε έναν παράλληλο κόσμο..."
Σάββατο πρωί λοιπόν αποφάσισα να τακτοποιήσω τα βιβλία μου.. Έβγαλα από την ντουλάπα μερικές κούτες -μερικές γιατί πέρα απο το ότι δεν θα χωρούσαν τα βιβλία στο χώρο  κάποιες έχω ακόμα κλειστές στην αποθήκη και επίσης  αρκετά βιβλία τα έχω δανείσει  σε φίλους.Τις μετέφερα στο σαλόνι ενώ μια μεγαλύτερη κούτα τηλεόρασης ,επίσης γεμάτη βιβλία, θα ήταν η τελευταία που ΘΑ άνοιγα..Στρογγυλοκάθισα στο πάτωμα και άρχισα την αρχειοθέτηση βάση είδους..Έτσι νόμιζα..Κούνια που με κούναγε παιδιά  που θα έκανα δουλειά εγώ με τα βιβλία που έπεφταν στα χέρια μου..

Η πρώτη κούτα ήταν βιβλία αγορασμένα από το 1978 και μετά..Ήθελα να ξεκινήσω από τα εύκολα τρομάρα μου..
Καθώς έψαχνα λοιπόν η ματιά μου έπεσε στο πρώτο βιβλίο που διάβασα..Παιδικό ..Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χολγκερσον..Ένα βιβλίο με 400 σελίδες..Άρχισαν οι πρώτες αναμνήσεις..Με αυτό είχα ταξιδέψει πρώτη φορά στο μαγικό κόσμο της Λαπωνίας ,στη χαμένη πόλη,είχα μπει σε περιπέτειες παρέα με την΄Ακα την αγριόχηνα..Θυμήθηκα που το διάβαζα,πότε..Βλέπεις οι αναμνήσεις δένονται η μία με την άλλη..Το άφησα στην άκρη..Ακολούθησε  το ιστορικό βιβλίο " Μπεν Χουρ" που μου αποκάλυψε την ιστορια των Ρωμαίων και τον πολιτισμό τους στα χρόνια του Ιησού.Μόνο που εδώ παρατήρησα και κάτι άλλο... Ότι   το έχω ..διπλό..Το ένα μάλιστα είναι του 1969 η πρώτη εκδοση από τις εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ ενώ το άλλο η 5η το 1977..Συνέχισα να βγάζω βιβλία..Η Μπερλίνα (ενα βιβλίο για κορίτσια)τα ¨Μυστικά της Θάλασσας¨του Θέμου Ποταμιάνου,¨Μεγας Αλέξανδρος" , "Μυστικά του Βάλτου¨,όλα βιβλία που διάβαστηκαν στα πρώτα παιδικά μου χρόνια.. Μετα η ματιά μου πέφτει σε κάποια βιβλία που ίσως ήταν η πρώτη μου επαφή με την επανάσταση της εφηβικής ηλικίας..Ένα ζευγάρι φιλικό μου είχε φέρει δώρο στα δεκατα τέταρτα  γενέθλιά μου το¨"Ακου Ανθρωπάκο"του Βιλχελμ Ραιχ..Ένα βιβλίο που ίσως μέ έβαλε για πρώτη φορά να σκεφτώ τον ανθρωπάκο που κουβαλάμε όλοι..(Ημουν σε μια ηλικία που ξεκινούσε η εφηβεία και κάθε τι "ψαγμένο"με έκανε να ψάχνομαι και γω..Και ο Βιλχελμ Ραιχ δεν είναι καθόλου εύκολος για τα παιδιά ) και το "ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβιγκστον"ένα βιβλίο που μου είχε ταιριάξει κουτί καθώς από παιδί λάτρευα την ελευθερία αλλά δεν ήξερα πως να τη διεκδικήσω σωστά και μέσα από τις σελίδες του ταυτίστηκα με τον γλάρο που αψηφούσε νόμους και νόρμες της δικής του κοινωνίας μαθαίνοντας από τα λάθη του και τις επιτυχίες του..Καθώς τα έβαζα πάλι στη θέση τους σκέφτηκα ότι ήταν βιβλία που πραγματικά επηρέασαν στην προσωπικότητά μου και τη διαμόρφωσαν σε εκείνη την ηλικία καθώς μου άνοιγαν τους δρόμους της σκέψης..
Το σπίτι γέμιζε βιβλία και ειλικρινά δεν με ένοιαζε.Ανακαλύπτα ξανά χαμένους θησαυρούς που δεν γίναν στάχτη και δεν έχασαν την αξία τους στο χρόνο..
Στην επόμενη κούτα που ανοίχτηκε χαμογέλασα..Πρώτο πρώτο "Ο βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Καζαντζάκη που μου θύμισε τόσα πολλά και το βιβλιο του "Ο Καπετάν Μιχάλης".Εξαιτίας της ανεξάρτητης φύσης του που διαμορφώθηκε μέσα στις χειρότερες ίσως καταστάσεις πολιτικές και κοινωνικές ο Καζαντζάκης κατάφερε να γίνει εκφραστής πολλών και κανένας δεν μπορεί να του αφαιρέσει ή να του προσάψει κάτι για τον λογοτεχνικό του λόγο..Λατρεύω τον Καζαντζάκη και οι φίλοι μου το ξέρουν καλά αυτό και πάντα σε κάθε -υποτίθεται -αρχειοθέτηση τα βάζω πάνω πάνω για να μην πάθουν κάτι..
Εκεί μέσα ήταν λοιπόν  όλα τα βιβλία των νεανικών μου χρόνων..Τα ξεφύλλιζα λες και κρατούσα θησαυρό στα χέρια μου και έψαχνα σημάδια από εκείνη την εποχή..Το "Σήμα κινδύνου" και το "Λαθος" του Σαμαράκη μού τα έδωσε ο γιός μου στα χέρια ψάχνοντας και εκείνος να βρει κάτι που θα με κάνε να θυμηθώ στιγμέςαπό  το παιδικό  παρελθόν μου..Καθώς πήρα το "Σήμα κινδύνου" στα χέρια μου ,θυμήθηκα το θέμα των εξετασεων του 1984- αν θυμάμαι καλά- που ήταν παρμένο από αυτό το βιβλίο:"Όσο οι στέγες των ανθρώπων είναι κοντά τόσο οι ψυχές τους είναι μακρυά .."..Και μέσα από το βιβλίο κατάλαβα ότι δεν  είχε άδικο ο Σαμαράκης....
Ψάχναμε συνεχώς..Βιβλία μικρά και μεγάλα,παλιά και νεότερα.. Για μεγαλύτερες ηλικίες αλλά και μικρές..Ζολά (Νανά),Coello (O Αλχημιστής,Έντεκα λεπτά),Κάφκα (ο Πύργος).¨Ενα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν' "Πολυάννα",Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες ","Ροβινσώνας Κρούσος" ."και άλλα λογοτεχνικά ,κοινωνικά ,ιστορικά,Θρησκευτικά....Χανόμασταν συνεχώς όλο και περισσότερο μέσα στον κόσμο τους και ούτε που πρόσεξα ότι τα βιβλία είχαν κάνει κατάληψη όχι μόνο στο πάτωμα αλλά και στους καναπέδες του σαλονιού και τα τραπεζάκια...Μύριζαν  κλεισούρα αλλά δεν μας πείραζε..Ηταν βιβλία..Μια ολόκληρη πνευματική περιουσία..Τι να μας πειράξει?
Κάποτε μετά απο αρκετές ώρες η περιήγησή μας τελείωσε και μας άφησε γεμάτους από αναμνήσεις ..Μαζέψαμε ότι δεν θα διάβαζα  και τα ξαναέβαλα στη θέση τους χωρίς αρχειοθέτηση δίνοντας υπόσχεση στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά θα το κάνω..Τώρα αν εσείς το πιστεύετε παιδιά ,επιτρέψτε μου να σας πω πως εγώ το θεωρώ αδύνατο να τα καταφέρω..Αλλά που θα πάει..Κάποτε θα γίνει..

Teens e-magazine: ΝΕΟΣ ΤΙΤΛΟΣ επειδή μεγαλώσαμε...

Teens e-magazine: ΝΕΟΣ ΤΙΤΛΟΣ επειδή μεγαλώσαμε...: Όπως είδατε αλλάξαμε τίτλο ,εμφάνιση,στυλ αλλά ένα δεν άλλαξε..Εμείς.. Το περιοδικό δεν αλλάξε αρχές..ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΕΣ..Σεβασμός στον αν...

Και η νέα βδομάδα ξεκινάει καπως έτσι...

Πήγε 7 και το ξυπνητήρι κλείνει με μανία Είναι πάλι Δευτέρα και ειδικά αν είναι και βροχερός ο καιρός,αντικρίζεις μουτράκια έτοιμα να κοιμηθούν στο...θρανίο.. και συ λες με το χαμόγελο... και τα ζουζούνια αρχίζουν αμέσως το παράπονο.. "Αμαν κυρία.Πάλι μάθημα?" και ενώ εσύ κάνεις μάθημα ξέρεις ότι μέσα τους πολλές φορές άλλα σκέφτονται, αλλά που να τολμήσουν να στο πουν? αλλά εσύ υπομονή και αφήνεις τη ζωή να ζωγραφίσει με τα χρώματά της μέχρι που την Παρασκευή ,στο τελευταίο λεπτό πριν το κουδούνι χτυπήσει ,νιώθεις στον αέρα να πλανιέται η χαρά για το Σαββατοκύριακο Και συ τους εύχεσαι να περάσουν καλά και ξέρεις ότι από τη Δευτέρα τα ίδια τραγούδια θα λένε..Αλλά έτσι δεν είναι όλα τα παιδιά?Ετσι δεν είμασταν και μεις? ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ..

Ένας Πλανήτης -Μια Ευκαιρία.Συμμετοχή στον 3ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους.

Στα πλαίσια των καινοτόμων δράσεων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ,ένα από τα προγράμματα  που αναλάβαμε να εκπονήσουμε για το σχολικό έτος 2012-2013  ,περιλαμβάνει και τη δημιουργία μια μικρής τηλεταινίας  που ταυτόχρονα θα  είναι και  η συμμετοχή μας στον 3ο  πανελλήνιο διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους «Ένας πλανήτης… μια ευκαιρία» που συνδιοργανώνουν η Διεύθυνση Α/θμιας Εκπ/σης Ν. Σερρών, η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόρασης, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και η Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού .
΄Οπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση στο Blog  της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ "
"Σκοπός του διαγωνισμού είναι να δοθεί στους μαθητές η ευκαιρία να εκφραστούν καλλιτεχνικά, να γίνουν δημιουργοί, να εξοικειωθούν με τη «γλώσσα» της κινηματογραφικής αφήγησης και να αποκτήσουν δεξιότητες οπτικοακουστικής αγωγής. Ακόμη να γίνουν κριτές, μελετητές και ερευνητές του περιβάλλοντός τους και να ευαισθητοποιηθούν ως προς την ανάγκη προστασίας του πλανήτη και εξασφάλισης όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους τους κατοίκους του."

 Στην Οργανωτική Επιτροπή Διαγωνισμού είναι οι :Χρήστος Κρυστάλλης, Δ/ντής Π.Ε. Ν. Σερρών, Πούλιος Ιωάννης, εκπαιδευτικός, Συντονιστής Εθνικού Δικτύου Αγωγής Τηλεόρασης

Αντώνης Παπαδόπουλος, Kαλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Περικλής Βασιλόπουλος, Δημοσιογράφος- Υπεύθυνος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης ΕΡΤ,Μαίρη Μαρκετάκη, Στέλεχος Δ/νσης Εκπ. Ραδιοτηλεόρασης

Χρήστος Ραχιώτης, Υπ. Τηλεοπτικού Προγράμματος Δ/νσης Εκπ. Ραδιοτηλεόρασης,

Το υλικό που θα παραχθεί θα προβληθεί από την ΕΡΤ, στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, στις Κινηματογραφικές εβδομάδες της Διεύθυνσης Π.Ε. Σερρών , στις επιμορφωτικέςδράσεις του Εθνικού Δικτύου Αγωγής Τηλεόρασης. Ακόμη το τελικό προϊόν μπορεί να αναρτηθεί στο Διαδίκτυο (στην ηλεκτρονική πλατφόρμα www.i-create.gr της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης και στις ιστοσελίδες της Διεύθυνσης Π.Ε. Σερρών
Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι ταινίες θα αξιολογηθούν από μια επιτροπή που θα συγκροτηθεί απο τους 4 συνδιοργανωτές που ανέφερα πιο πάνω   και οι καλύτερες ταινίες μικρού μήκους θα βραβευθούν σε  ειδική εκδήλωση στο Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού..

  Τον τίτλο και το θέμα της τηλεταινίας μας ,και  ζητάμε συγγνώμη για αυτό , δεν μπορούμε ακόμα να σας το αποκαλύψουμε αλλά  εκείνο που μπορώ να σας πω είναι ότι οι πρόβες ξεκίνησαν εντατικά και το θέμα που πραγματευόμαστε έχει  άμεση σχέση με τον τίτλο του διαγωνισμού..Επίκαιρο και πραγματικό..
  Οι μαθητές μου και εγώ(συμμετέχουν και τα 19 παιδιά) εργαζόμαστε εντατικά για να πετύχει αυτή  η μικρή τηλεταινία. ..Μάλιστα τα παιδιά είναι ενθουσιασμένα γιατί το σενάριο βασίζεται σε αληθινές στιχομυθίες που κάναμε μέσα στην τάξη και σε προβληματισμούς -διαπιστώσεις που τα ίδια έκαναν κατά τη διάρκεια συζητήσεων μας τις οποίες  επεξεργάστηκα.
  Η ταινία ελπίζουμε να έιναι έτοιμη περίπου στις 13 Φεβρουαρίου..Ο διαγωνισμός λήγει το Μάρτιο του 2013 και τον Απρίλιο θα γνωρίζουμε ποιες συμμετοχές εγκρίθηκαν ως καλύτερες.

 Αυτή μας  η προσπάθεια δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν δίπλα μας δεν στεκόταν η διευθύντρια του Σχολείου μας κ.Γούτση Θεοδώρα που μας στήριξε και μας στηρίζει σε κάθε τι που αφορά το άνοιγμα όχι μόνο της τάξης μας αλλά και όλου του Σχολείου  στην κοινωνία .
Ιδιαίτερα όμως , θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον  κ. Ουσταμπασίδη Ιωάννη που ασχολείται επαγγελματικά με τη φωτογραφία και τις βιντεολήψεις στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας καθώς είναι ιδιοκτήτης του "Photo Center" και ο οποίος  δραστηριοποιείται σε όλη την ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας...΄Οταν ζητήσαμε τη βοήθειά του τόσο για τον τομέα της σκηνοθεσίας όσο και για την  κινηματογράφηση τη μικρή  μας ταινίας ,δέχτηκε με χαρά.Με την αφοπλιστική φράση κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας "....Πλέον έχει γίνει ανάγκη όσο ποτέ να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον ,πόσο μάλλον τα παιδιά που δεν φταίνε σε τίποτα.."επισφράγισε τη συνεργασία μας και μάλιστα προσφέρθηκε να μας βοηθήσει αφιλοκερδώς, ακριβώς γιατί είναι ιδιάιτερα ευαισθητοποιημένος απέναντι στα παιδιά  και μάλιστα πριν προλάβουμε να συζητήσουμε για το οικονομικό θέμα....Δεν μπορώ λοιπόν  να μην εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες  για την εθελοντική προσφορά του και για το χρόνο που θα αφιερώσει σε μας  καθώς χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε το μικρό μας καλλιτεχνικό έργο..
.
Γονείς φίλοι και αναγνώστες μας δεν ζητάμε πολλά..Σας ζητάμε μόνο να μας  ευχηθείτε "Καλή Επιτυχία"..Ελπίζουμε και θέλουμε  να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα  και θα προσπαθήσουμε για αυτό αλλά  ακόμα και αν δεν φτάσουμε στο τέλος ,εμείς θα έχουμε κερδίσει ήδη πολλά μόνο και μόνο από τη συμμετοχή μας σε έναν τέτοιο διαγωνισμό..

Η ανταμοιβή ενός δασκάλου....

Είναι η εποχή των βαθμών για τους μαθητές του Γυμνασίου..Σήμερα μια από τις περσινές μου μαθήτριες πήρε βαθμούς..Νιώθω περήφανη γιατί πρώτο τρίμηνο βγήκε ΑΡΙΣΤΟΎΧΑ με 19 ακριβώς..Ειναι τιμή για ένα δάσκαλο να βλέπει τους μαθητές του να προοδεύουν γνωρίζοντας ότι έχει βάλει και αυτός ένα μικρό λιθαράκι σε αυτή την προσπάθεια..Αυτό είναι και το μεγάλο δώρο μας, η δική μας ανταμοιβή..Δεν είναι τα μπράβο των γονέων προς το πρόσωπό  μας,δεν είναι το τι θα πουν οι έξω από την τάξη μας αλλά τι θα πουν και θα κάνουν οι μαθητές μας..
Δίνουμε πολλά στην τάξη ,πολλές φορές με ελάχιστα πράγματα κάνουμε δουλειά ,χρησιμοποιούμε  δικά μας τεχνολογικά μέσα ,βρίσκουμε τρόπους δεκάδες να διδάξουμε ένα αντικείμενο για να το κατανοήσουν τα παιδιά και πολλές φορές τα απογεύματα δεν μας φτάνουν να ετοιμαστούμε για την επόμενη μέρα όχι γιατί δεν ξέρουμε το αντικείμενο αλλά γιατί ξέρουμε ότι το μάθημα μπορεί να παρουσιαστεί με δεκάδες άλλους τρόπους πέρα από του βιβλίου και έτσι ετοιμάζουμε νέο υλικό στο σπίτι..Και μετά στην τάξη έχεις 20 διαφορετικές προσωπικότητες ,20 παιδιά που ο ρόλος σου δεν είναι μόνο να τους παρουσιάσεις την ύλη αλλά και να τα εκπαιδεύσεις να σταθούν σε μια κοινωνία που απαιτεί άτομα με αρχές και γνώσεις.,Και πρέπει να βρεις τον τρόπο..Άλλες φορές θέτοντας όρια, άλλες φορές κάνοντας τα όρια ελαστικά αλλά πάντα συζητώντας και εξηγώντας σε κάθε μαθητή σου γιατί αυτό είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά..Εκεί ,έτσι με αυτό τον τρόπο πλησιάζεις το παδι ,το ανοίγεις γίνεσαι φιλικός δάσκαλος (όχι φίλος..Είναι ξεκάθαρη η σχέση)και στέκεσαι δίπλα τους..Κάνεις ότι μπορείς.
Σήμερα η Αρτεμις μου το απέδειξε αυτό..Έχοντας ένα παιδί συνεσταλμένο,φοβισμένο που φοβόταν να πει την άποψή της μήπως την κοροιδέψουν,ενα παιδί με πολλές ικανότητες ,μετατράπηκε σε μια νέα δεσποινιδούλα που έχει άποψη,γνώμη,κριτική σκέψη ,διεκδικεί ότι της αξίζει  και όλα αυτά συνδυασμένα με έναν χαρακτήρα που η συμπεριφορά του προς τους άλλους διαπνέεται από σεβασμό την έφτασαν εδώ που την έφτασαν..Περιμένω και τους υπόλοιπους με αγωνία να πάρουν τους βαθμούς τους τη Δευτέρα..Είναι η αγωνία του δασκάλου που θέλει να ξέρει ότι βοήθησε τα παιδιά του και ότι ο κόπος του  και ο κόπος τους δεν πήγαν χαμένα..Για μένα η Α΄ Γυμνασίου είναι ένα τεστ με το τι κατάφερες..Αν βοήθησες τα παιδιά να αναπτυχθούν ολόπλευρα και αυτό το συνειδητοποιείς από το τι λένε οι καθηγητές όχι μόνο για τους βαθμούς αλλά και για τη στάση των μαθητών/τριών σου..Μέχρι να φτάσουμε όμως στη Δευτέρα επιτρέψτε μου να πω στην πρώτη που πήρε βαθμούς.."ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ..ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ..Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟΣ..ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ 19 ΣΟΥ ΑΛΛΆ ΓΙΑ ΟΣΑ ΚΕΡΔΙΣΕς ΠΟΥ ΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΟΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΟΥ...ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.."

"ΤΑΞΊΔΙ ΦΥΓΗΣ"

Πριν λίγες μέρες μιήσαμε για τους πρόσφυγες για τον τρόπο που φέυγουν από τον τόπο τους.για τη βία που βιώνουν στον τόπο τους αλλά και για την μεταχείρησή τους απο τους γηγενείς στις χώρες που πάνε..Θέλεις να βιώσεις κάτι από αυτά?Μπες στο ταξίδι φυγής και ζήσε κάτι από όσα περνούν οι πρόσφυγες..Θα συζητήσουμε στην τάξη τα όσα ένιωσες..

Πάτησε στον τίτλο και ξεκίνα το δύσκολο ταξίδι της φυγής..Επέλεξε μ'όνο τα Ελληνικά για να σε καθοδηγήσει στη δική μας γλώσσα..